Category: News

Η ΔΛ Gallery παρουσιάζει τη διατομική έκθεση των Χρήστου Τζαφέρου (Simek) και Σωτήρη Κοντογιάννη (SOBER5083R) με τίτλο “Oxygen”.

Ηέκθεση “Oxygen” εξερευνά το συναίσθημα, την αντίληψη και τη δημιουργία μέσα από την οπτική αποδόμηση και τον πειραματισμό με τις πιο θεμελιώδεις γεωμετρικές μορφές – τον κύκλο και το ορθογώνιο. Οι δύο καλλιτέχνες μοιράζονται τον ίδιο δημιουργικό χώρο και ξεκινούν ένα ερευνητικό ταξίδι, αναλύοντας τον εσωτερικό τους κόσμο στη βάση του. Ο καθένας, μέσα από τη δική του ξεχωριστή αισθητική προσέγγιση, μεταμορφώνει την απλότητα σε ισχυρές εικαστικές δηλώσεις, αποκαλύπτοντας την ακατέργαστη ενέργεια και τη δομή που διαμορφώνουν την καλλιτεχνική τους ταυτότητα.

Με την προσωπική του προσέγγιση στον μινιμαλισμό, το έργο του Simek ξεκινά ένα ταξίδι αφαίρεσης, απομακρύνοντας το περιττό για να αποκαλύψει την ουσία του συναισθήματος και του νοήματος. Κάθε έργο του διατηρεί μια ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ πρόσθεσης και αφαίρεσης, με κάθε σχήμα και χρώμα να επιλέγεται προσεκτικά ώστε να προκαλέσει το επιθυμητό συναίσθημα. Τα έργα του Simek προσκαλούν τον θεατή να εξερευνήσει τις ενδογενείς δομές που διαμορφώνουν τις αντιλήψεις και τις εμπειρίες μας. Οι μινιμαλιστικές συνθέσεις του προσφέρουν μια προσωπική προοπτική για την ουσία της απλότητας και τη βαθιά ικανότητά της να συνδεθεί με τον

θεατή. Στη νέα του σειρά METASHAPES, ο Simek εισάγει μια τεχνική που συνδυάζει άμμο και ακρυλικό, δημιουργώντας μια υφή που παραπέμπει σε κάτι οργανικό. Η τραχιά αίσθηση της άμμου αντικατοπτρίζει την οργανική υφή της γης, προσκαλώντας σε μια βαθύτερη σύνδεση με τα ακατέργαστα στοιχεία της φύσης. Η συνύπαρξη αυτών των υλικών προσδίδει στις μινιμαλιστικές του συνθέσεις, βάθος και φυσικότητα.

Οι αφηρημένοι μινιμαλιστικοί πίνακες του εμπνέονται από τον κύκλο, ενός συμβόλου που αντιπροσωπεύει πλήθος νοημάτων, όπως την αιωνιότητα, την ολοκλήρωση και την τελειότητα. Από την κυκλική τροχιά του πλανήτη μας μέχρι τη ρυθμική ροή του χρόνου, την ακτινοβόλο ενέργεια του ήλιου, το μυστήριο της κίνησης των πλανητών και την κυκλική φύση της ζωής. Κάθε έργο του αντικατοπτρίζει τον ισχυρό, αέναο κύκλο που καθοδηγεί τη ζωή. Τα έργα του αφήνουν τον θεατή να αναρωτιέται και να αμφισβητεί το τελικό αποτέλεσμα που επιδιώκει ο καλλιτέχνης, καλώντας τον σε μια βαθύτερη ανακάλυψη και κατανόηση.

Το στυλ του SOBER5083R μπορεί να περιγραφεί από την ξεχωριστή μηχανική και φορμαλιστική προσέγγισή του, η οποία επηρεάζεται έντονα από το υπόβαθρό του στη γραφιστική και τις σπουδές του στην ηλεκτρονική μηχανική. Οι γεωμετρικές του δημιουργίες έχουν αφαιρετικό χαρακτήρα, σχεδιάζονται με το ένστικτο αλλά και ακριβή προσοχή στη λεπτομέρεια. Χρησιμοποιώντας αυστηρή παλέτα μαύρου και λευκού, δημιουργεί πολυεπίπεδα συστήματα και πειραματίζεται με τις αντίθετες δυνάμεις της τάξης και του χάους, του άψυχου ψηφιακού κόσμου και του ανθρώπινου συναισθήματος. Σε αυτή την έκθεση, προσκαλεί τον θεατή να εξετάσει τις θεμελιώδεις κανονικότητες των δομών της φύσης σε μακρο- και μικροσκοπικό επίπεδο και να τις συγκρίνει με αυτές που βρίσκονται στον δικό του ψυχικό κόσμο. Η μαθηματική και αλγοριθμική προσέγγιση του SOBER5083R στην καλλιτεχνική του έκφραση δημιουργεί συνθέσεις από ορθογώνια που αναβλύζουν αβίαστα από το υποσυνείδητό του, απεικονίζοντας την απόκοσμη αίσθηση συμπαντικής μοναξιάς που συνοδεύεται από μια καθησυχαστική περιέργεια για το μυστήριο της ύπαρξης. Οι ακριβείς μετρήσεις του πλέγματος έρχονται σε αντίθεση με τις ζωντανές πινελιές και κάνουν τις μαύρες μορφές πάνω στον λευκό καμβά να ζωντανεύουν και να πάλλονται. Οι δημιουργίες του είναι η έκφραση της συγχώνευσης του διπόλου των εννοιών της τελειότητας απέναντι στην ατέλεια.

Πηγή: https://www.culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/simek-sober5083r-oxygen-diatomiki-ekthesi-sti-dl-gallery/

Θανάσης Μυλωνάς – Outer Space: Έκθεση στη ΔΛ Gallery

Η ΔΛ Gallery παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση του Θανάση Μυλωνά με τίτλο “Outer Space”.

Μέσα από μια σειρά ζωγραφικών καθώς και κεραμικών έργων ξεδιπλώνεται, οπτικά μια πνευματικότητα με πηγή την βιωματική εμπειρία. Διασταυρώνει έννοιες όπως, μυστικισμός, θάνατος και αλχημεία – όχι όπως τη γνωρίζουμε. Η αλχημεία εδώ είναι εσωτερική: μια αναμέτρηση με τον φόβο, την ερμηνεία του θανάτου και την αναζήτηση ενός υπαρξιακού νοήματος.

Οι βιωματικές εμπειρίες που περιγράφονται από μεσαιωνικές μυθοπλασίες γίνονται το πλαίσιο μέσα από το οποίο ο φόβος αποκτά σχήμα και μεταπλάθεται. Η παρούσα σύνθεση δεν διηγείται ιστορίες φόβου αλλά γίνεται η ίδια η αναμέτρηση. Ο φόβος, ο θάνατος, η εσωτερική σύγκρουση δεν επιδιώκουν λύτρωση, αλλά δημιουργούν εικόνες που εξερευνούν το παράδοξο, το σκοτεινό, τη μνήμη.

Κάθε έργο είναι μια νέα αναδημιουργία του κόσμου, ένα παιχνίδι ελέγχου, ανακάλυψης, και αποδοχής. Οι εικόνες δεν αποφεύγουν τον πόνο ή την ανασφάλεια αλλά δίνουν φως, δίνουν μορφή, σαν τις σκόρπιες ιστορίες ενός παραμυθιού που προσπαθεί να εκφράσει το άγνωστο.

Κείμενο: Χάρης Schwartz

Πηγή: https://www.culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/thanasis-mylonas-outer-space-ekthesi-sti-dl-gallery/

Η ΔΛ Gallery παρουσιάζει την ατομική έκθεση του Ηλία Βασιλού με τίτλο “Flows”.

«Το χρώμα είναι το πλήκτρο, το μάτι είναι το σφυρί. Η ψυχή είναι το πιάνο με τις πολλές χορδές. Ο καλλιτέχνης είναι το χέρι που κάνει μέσω του ενός ή του άλλου πλήκτρου την ανθρώπινη ψυχή να δονείται», υποστήριζε το 1912 ο συναισθητής ζωγράφος Βασίλι Καντίνσκυ στη θεωρία περί ενοποίησης των αισθήσεων και τη σύζευξη μεταξύ μουσικής και ζωγραφικής (Το πνευματικό στην τέχνη: Νεφέλη: 1981).

Στην άρχουσα ψηφιακή εποχή που διανύουμε μπορεί άραγε να γίνει λόγος για ενοποίηση των αισθήσεων στην αφηρημένη ζωγραφική; Στο έργο του Ηλία Βασιλού που παρουσιάζεται στην ατομική έκθεση Flows εντοπίζονται νέες αναγνώσεις περί του ήχου του χρώματος.

Η αυστηρότητα των γεωμετρικών μοτίβων που δημιουργούνται μέσα από πολλαπλά πλέγματα ως κατεξοχήν σύμβολα της λογικής σκέψης, απαλύνεται από μια πλημμυρίδα χρωματικών πεδίων, τα οποία εκφράζουν έντονα συναισθήματα και διακρίνονται από μια επαναλαμβανόμενη ρυθμικότητα, διατηρώντας έναν συνεχόμενο παλμό. Αρκεί να αναλογιστούμε τις παρτιτούρες της ηλεκτρονικής μουσικής και θα διακρίνουμε εδώ, αντίστοιχες κυματομορφές από σπρέι και ελαιοχρώματα να απλώνονται στον καμβά και στις ξύλινες κατασκευές. Ο στατικός χαρακτήρας του χρώματος αντιπαραβάλλεται με την κίνηση που προσδίδουν οι κυματοειδείς ή οι διαγώνιες γραμμές, με σκοπό να δημιουργήσουν μια οπτική αποτύπωση του ήχου, και παράλληλα, του χρόνου.

Οι κυματομορφές αυτές ενίοτε μοιάζει να ασφυκτιούν στο στενό πλαίσιο της ύλης και άλλοτε μοιάζει να συνεχίζουν στο διηνεκές ̇ σαν μαθηματικές ακολουθίες, όπου το πλήθος των όρων της δομής τους ενδέχεται να είναι πεπερασμένο, ή αντίστοιχα να τείνει στο άπειρο. Μισοκλείνοντας τα μάτια μεταξύ ζωγραφικής ψευδαίσθησης και πραγματικότητας διακρίνουμε, εντός της αναλογικής εικόνας, ψηφιακά συστήματα όπως ο δυαδικός κώδικας στη γλώσσα των υπολογιστών, αποτελούμενος από το μηδέν και το ένα (0 και 1), ως αριθμητικά δεδομένα που συνιστούν μέρος του συνόλου.

Η ψευδαισθητική αυτή κίνηση της ύλης εντός του ζωγραφικού χώρου του τελάρου μέσα από τις κυματομορφές, μαζί με τη διαρκή επαναληπτικότητα των στοιχείων και των μονάδων, δημιουργούν μια συνεχή ροή με πολλαπλές εκφάνσεις ̇μια ροή πληροφοριών, μια ροή από μαθηματικές ακολουθίες, μια συνεχή ροή εντός ενός δυνητικού ψηφιακού χώρου, μια ρευστή χρωματική κυματοειδή ροή που μεταβάλλεται και εξελίσσεται σε ηχητική.

Η συμπαγής δομή του έργου διασπάται, διακόπτεται και ανασυγκροτείται σε ένα όλον, ως ίδιον τόσο της επαναληπτικής χειρονομιακής γραφής όσο και της καλλιτεχνικής πρακτικής που απαντάται στο συνολικότερο έργο του καλλιτέχνη, η οποία, εδώ, μέσω της σύζευξης του ήχου, του χρώματος και του χρόνου, υπερβαίνει τα όρια των αισθήσεων προς μια καθολική ερμηνεία του εικαστικού σύμπαντος.

Σοφία Χρυσαφοπούλου
Ιστορικός τέχνης, Κοινωνική ανθρωπολόγος

Πηγή: https://www.culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/hlias-vasilos-flows-ekthesi-sti-dl-gallery/

Η ΔΛ Gallery παρουσιάζει την ατομική έκθεση φωτογραφίας του Δημήτρη Μυτά με τίτλο “Ελέφαντας”, σε επιμέλεια της Νίνας Κασσιανού.

Το νέο φωτογραφικό έργο του καλλιτέχνη αποτελεί μια βαθιά προσωπική διερεύνηση του συνδρόμου της «άδειας φωλιάς». Μέσα από 52 ασπρόμαυρες φωτογραφίες, ο Ελέφαντας ξεδιπλώνεται ως μια οπτική αναζήτηση της απουσίας, της θλίψης, της μεταμόρφωσης και της λύτρωσης.

Το έργο γεννήθηκε από μια καθοριστική στιγμή — την αναχώρηση του γιου του για σπουδές. Η απουσία δημιούργησε μια βαριά σκιά, που πήρε τη μορφή ενός γιγάντιου ελέφαντα που κατακλύζει τον χώρο του σπιτιού με την παρουσία του. Βυθισμένος σε αυτή την συναισθηματική δίνη, ο Δημήτρης Μυτάς στράφηκε στο φωτογραφικό του αρχείο, αναζητώντας τον τρόπο να διαχειριστεί αυτή τη βαθιά εμπειρία. Εκεί, ανακάλυψε αποσπάσματα από τη ζωή του γιου του — εικόνες αποκομμένες από το αρχικό τους πλαίσιο, αλλά βαθιά συνδεδεμένες με τη νέα πραγματικότητα. Αυτές οι εικόνες, μαζί με νέες που δημιουργήθηκαν, σχηματίζουν μια αφήγηση που εξελίσσεται από

την απώλεια στην αποδοχή και κορυφώνεται στην τελική σκηνή: το παιδί απομακρύνεται σε ένα χιονισμένο τοπίο, συμβολίζοντας αφενός τη δική του ελευθερία να εξερευνήσει τον κόσμο και αφετέρου τον επαναπροσδιορισμό της πατρικής ταυτότητας.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ο Μυτάς δεν εξετάζει μόνο το προσωπικό του βίωμα, αλλά και την κοινή ανθρώπινη εμπειρία της μετάβασης και της αλλαγής. Συγχωνεύοντας παρελθόν και παρόν μέσα από αρχειακό και νέο φωτογραφικό υλικό, ο Ελέφαντας συνδυάζει αφηρημένα στοιχεία με έντονα προσωπικά οπτικά σύμβολα, μετατρέποντας τις πιο εσωτερικές συναισθηματικές καταστάσεις σε μια ευρύτερη εικαστική αφήγηση.

Ο Ελέφαντας, προσκαλεί το κοινό να συνδεθεί με τις δικές του στιγμές μετάβασης, να αναλογιστεί τα συναισθηματικά τοπία του αποχωρισμού, της μνήμης και της ανθεκτικότητας και να ανακαλύψει τις αθόρυβες λυτρωτικές στιγμές που κρύβονται μέσα στην αλλαγή.

Στα εγκαίνια θα παρουσιαστεί το ομότιτλο φωτογραφικό βιβλίο (αυτοέκδοση / συνεργασία: ZOETROPE ATHENS).

Πηγή: https://www.culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/dimitris-mytas-elefantas-ekthesi-sti-dl-gallery

Εγκράτεια Ρούμπου – κάποιες φορές ακούω τόσο δυνατά το μέσα μου: Έκθεση στον Εικαστικό Κύκλο ΔΛ

Ο Εικαστικός Κύκλος ΔΛ παρουσιάζει την ατομική έκθεση της Εγκράτειας Ρούμπου με τίτλο «κάποιες φορές ακούω τόσο δυνατά το μέσα μου».

Η χωρίς ανάσα βύθιση, οι εσωτερικές δονήσεις, το αγκομαχητό, η αδιάκοπη εσωτερική πάλη αφήνουν εκκωφαντικό αποτύπωμα στο ζωγραφικό έργο της Εγκράτειας Ρούμπου.

«Στους παλλόμενους από χρώμα και φως, λέξεις, γραμμές, προσθήκες χαρτιού, ουλές και ρωγμές αφαιρετικούς καμβάδες της, μετεωρίζεται με τρόπο συνοπτικό αλλά έξεργο η άυλη ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης», σημειώνει η Αρχαιολόγος – Ιστορικός της Τέχνης Ίρις Κρητικού. Και η καλλιτέχνιδα, με μία «διαδικασία “εξάχνωσης και μεταμόρφωσης” μέσα από τη θαρραλέα ζωγραφική πράξη που εγκαταλείποντας κάθε δικλείδα κοσμητικής ασφάλειας, αφηγείται με τρόπο λιτό και σωματοποιημένο μία προσωπική εμπειρία του κόσμου», μας προσκαλεί να δούμε πέρα από την επιφάνεια, να συντονιστούμε με τη φωνή μέσα μας.

«Η ανάγκη μου να βυθιστώ κάτω από την επιφάνεια», σημειώνει η Εγκράτεια Ρούμπου, «η βύθιση στη λάσπη του Samuel Beckett στο Πώς Είναι, στο 4.48: Ψύχωση, στο Λαχταρώ της Sarah Kane, η κατάβαση στην κόλαση του Δάντη, αποτυπώνεται μέσα από ένα εσωτερικό σύστημα επαναλαμβανόμενων εικόνων και αναμνήσεων. Διαφορετικές σημειώσεις που συνομιλούν πάνω στη ζωγραφική επιφάνεια. Κείμενα στα οποία επεμβαίνω ζωγραφικά, ανακατεύονται και ξαναγράφονται από την αρχή. Λέξεις, φράσεις, σημάδια και στίγματα που προκύπτουν από την επαναλαμβανόμενη γραφή, μια γραφή αυτόματη, ένας εικαστικός εξαγνισμός. Τη χειρονομία, την ύλη του χρώματος, τη συνύπαρξη και την πάλη όλων αυτών των στοιχείων στην ίδια τη ζωγραφική επιφάνεια. Αυτό το “σκάλισμα”, “σκάψιμο” στα διαφορετικά επίπεδα που προκύπτουν με φέρνει αντιμέτωπη με το βάρος της ίδιας της ύπαρξης».

Είναι εδώ όπου ο ζωγραφικός μονόλογος μετουσιώνεται σε διάλογο, για όποιον τολμά έστω και μία βουτιά στο αβέβαιο της ανθρώπινης ύπαρξης. Πρόκειται για ένα ταξίδι αναζήτησης. Μία διαδρομή δύσκολη. Λέξεις, που αν και άηχες, ηχούν με την εκκωφαντική τους σιωπή. Φράσεις, συνειδητές ή και ασυνείδητες, χρώμα και φως, επαναλαμβανόμενα μοτίβα, παράδοξες λεπτομέρειες που μετά βίας γίνονται αντιληπτές, στιγμιαία θραύσματα ενός εσωτερικού «μουρμουρητού». Στροφή έσω.

Όπως σημειώνει η Ίρις Κρητικού, πρόκειται «για μια γενναία επιστροφή στη φωτεινά οδυνηρή Αποτυχία του Μπέκετ, στη στροβιλική περιδίνηση, στη στροφή έσω και στην ύστατη Έξοδο του “Λαχταρώ”. Στο Καθαρτήριο του νου και στη συμπαντική μήτρα της γένεσης και του κόσμου που εξακολουθητικά μας γκρεμίζει στο έρεβος και μας εξυψώνει για λίγο ακόμη στο φως».

Πηγή:
https://www.culturenow.gr/egkrateia-roympoy-kapoies-fores-akoyo-toso-dynata-to-mesa-moy-ekthesi-ston-eikastiko-kyklo-dl/
www.culturenow.gr

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων (04.04.2023) το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) και το Τμήμα Αστικής Πανίδας του Δήμου Αθηναίων διοργανώνουν την Κυριακή 2 Απριλίου 2023, από τις 11.00 έως τις 14.00, εκδήλωση για μια «διαφορετική τετράποδη μοντέρνα αγάπη»!

Όσοι επιθυμούν μπορούν να επισκεφθούν το ΕΜΣΤ μαζί με το κατοικίδιό τους και να περιηγηθούν στην έκθεση «Modern Love. Η αγάπη στα χρόνια της ψυχρής οικειότητας», όπως και στις υπόλοιπες εκθέσεις του Μουσείου.

Το ΕΜΣΤ, ο μοναδικός οργανισμός στην Αττική που υποδέχεται στους χώρους του τους τετράποδους φίλους μας και το «Καταφύγιο του Σωκράτη», χώρος προσωρινής φιλοξενίας άστεγων σκύλων, της Αστικής Πανίδας του Δήμου Αθηναίων σας προσκαλούν σε μια διαφορετική εκδήλωση, με στόχο να διαδοθεί το μήνυμα της υιοθεσίας των αδέσποτων σκύλων και τα μηνύματα της αποστολής του «Καταφύγιου του Σωκράτη» που αφορούν τη βελτίωση της ζωής των ζώων συντροφιάς και την υποστήριξη του δεσμού ανθρώπου-ζώου μέσω των υιοθεσιών, της επανένωσης και της εκπαίδευσης.

Το Τμήμα Αστικής Πανίδας του Δήμου Αθηναίων είναι υπεύθυνο για την περισυλλογή, ιατρική φροντίδα, σίτιση και περίθαλψη των αδέσποτων ζώων που διαβιούν ή βρίσκονται εντός των ορίων του δήμου. Ένας από τους πυλώνες της Αστικής Πανίδας είναι ο χώρος προσωρινής φιλοξενίας του Δήμου Αθηναίων «Καταφύγιο του Σωκράτη», το οποίο ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2021 και είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό καταφύγιο ζώων. Είναι ένα μέρος όπου αφοσιωμένοι επαγγελματίες και εθελοντές μοιράζονται τη δέσμευσή τους, το πάθος τους και το ταλέντο τους για να βοηθήσουν τα ζώα και τους ανθρώπους του δήμου ώστε:

Κάθε ζώο συντροφιάς να μπορεί να υιοθετηθεί και να βρει το σπίτι του.
Κάθε χαμένο ζώο συντροφιάς να μπορεί να επανενωθεί με τον κηδεμόνα του.
Κάθε ζώο συντροφιάς να αντιμετωπίζεται με ευγένεια και σεβασμό.

Σας περιμένουμε την Κυριακή 2 Απριλίου για να διαδώσουμε ένα διαφορετικό μήνυμα αγάπης. Μαζί μας θα βρίσκονται και κάποια από τα σκυλάκια που φιλοξενούνται στο «Καταφύγιο του Σωκράτη» και αναζητούν τη νέα τους οικογένεια, συνοδευόμενα από εθελοντές.

Είσοδος ελεύθερη από τις 11.00 έως τις 14.00 για όσους επισκεφθούν το Μουσείο μαζί με το κατοικίδιό τους.

Είμαστε σίγουροι ότι όλοι οι σκύλοι θα επιδείξουν την καλύτερη συμπεριφορά!

Οι κηδεμόνες θα πρέπει να γνωρίζουν ότι:
-Δεν επιτρέπεται η είσοδος σε θηλυκούς σκύλους σε οίστρο.
-Όλοι οι σκύλοι θα πρέπει να βρίσκονται πάντα κοντά στους κηδεμόνες τους και με λουρί/οδηγό (όχι οδηγοί τύπου flexi).
-Απαραίτητα συνοδευτικά: Το βιβλιάριο υγείας του σκύλου μας και σακουλάκια για την περίπτωση “ατυχήματος”.

Πηγή: 

www.culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/mia-tetrapodi-monterna-agapi-ekdilosi-sto-ethniko-moyseio-sygxronis-texnis/

Η γκαλερί Dia Chelsea στη Νέα Υόρκη, παρουσιάζει την έκθεση “Chryssa & New York”, με έργα της σημαντικής Ελληνοαμερικανίδας καλλιτέχνιδος της μεταπολεμικής περιόδου, Χρύσας (Βαρδέα-Μαυρομιχάλη).

Η έκθεση “Chryssa & New York” είναι η πρώτη συγκεντρωτική έκθεση με έργα της καλλιτέχνιδος Χρύσας, που παρουσιάζεται στην Βόρεια Αμερική από το 1982. Πραγματοποιείται σε συνδιοργάνωση του Dia Art Foundation και της συλλογής Menil, και σε συνεργασία με το Alphawood Foundation. Παρουσιάζεται αυτήν την περίοδο, μέχρι και τις 23 Ιουλίου 2023, στην γκαλερί Dia Chelsea στη Νέα Υόρκη, ενώ πρόκειται να μεταφερθεί και στη Συλλογή Menil στο Χιούστον, τον Σεπτέμβρη του 2023.

Η έκθεση “Chryssa & New York” αναδεικνύει όλο το εύρος του δυναμικού έργου της καλλιτέχνιδος, ενώ συμπεριλαμβάνει πρώιμα έργα, όπως την αινιγματική σειρά “Cycladic Book series” (1954-57), καθώς και ανάγλυφα από γύψο και μέταλλο, που σκιαγραφούν το φαινόμενο του φευγαλέου φυσικού φωτός. Παρουσιάζεται, επίσης, το πρόσφατα αποκατεστημένο “The Gates to Times Square” (1964-66), μαζί με παραδείγματα των “Studies for the Gates” (1966-67).

Η Χρύσα υπήρξε σημαντική προσωπικότητα για τον κόσμο της τέχνης της Νέας Υόρκης, τη δεκαετία του 1950, καθώς ανέπτυξε μια ρηξικέλευθη μέθοδο για την ενεργοποίηση των επιφανειών των γλυπτών, μέσω του χειρισμού του φωτός και της σκιάς. Η δουλειά της, η οποία δεν αναγνωρίστηκε ευρέως, γεφυρώνει Pop, Εννοιολογικές και Μινιμαλιστικές ιδέες, ενώ καινοτόμησε σε ό,τι αφορά τη χρήση κειμένου και νέον.
The Gates to Times Square, 1964–66. © Εstate of Chryssa, National Museum of Contemporary Art, Athens (EMST). Photo: Bill Jacobson Studio, New York
Χρύσα

Η Χρύσα (Βαρδέα-Μαυρομιχάλη) [Αθήνα, 1933-2013] σπούδασε στο Παρίσι (Académie de la Grande Chaumière, 1953-54) και στo Σαν Φρανσίσκο (California School of Fine Arts, 1954-55). Από το 1955 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Νέα Υόρκη. Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1960 είναι τα πιο κρίσιμα για τη δημιουργία της. Είναι η περίοδος που χτίζει το δικό της «γλωσσικό» σύστημα, στο οποίο η οπτική αντίληψη, η μαζική επικοινωνία, τα σύμβολα και ο χρόνος είναι σημεία αναφοράς σε κάθε προσπάθεια προσέγγισης, ερμηνείας και αποτίμησης το έργου της. Η ατομική της έκθεση (1961) στο Solomon R. Guggenheim Museum, όπου παρουσιάζονται τα Κυκλαδικά βιβλία και συνθέσεις της με γράμματα, «προβολές» και σελίδες εφημερίδων, έρχεται να επικυρώσει το πρωτοποριακό, καινοτόμο πνεύμα της, την προσωπικότητα και την τέχνη της που στέκεται «αταξινόμητη» και αυτόνομη από δεσπόζουσες τάσεις και κινήματα, όπως η Pop Art, παρά τις όποιες κοινές αναφορές. Την περίοδο αυτή ξεκίνησε και τους πειραματισμούς της με το νέον, το στοιχείο που θα διαμορφώσει και θα καθορίσει όλη τη διαδρομή της. Η Χρύσα πραγματοποίησε πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις στην Αμερική και στην Ευρώπη, σε σημαντικές γκαλερί και μεγάλα μουσεία, όπως το The Museum of Modern Art (Νέα Υόρκη), το Whitney Museum of American Art (Νέα Υόρκη), το Musée d’ Art Contemporain (Μόντρεαλ), το Musée d’ Art Moderne de la ville de Paris (Παρίσι) και η Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου (Αθήνα). Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις, όπως στις Μπιενάλε του São Paulo (1963, 1969, 1991) και της Βενετίας (1972) και στη Documenta 4 του Kassel (1968). Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 εργάστηκε για ένα διάστημα στην Ελλάδα, χρησιμοποιώντας ως εργαστήριο την αίθουσα ενός παλιού κινηματογράφου. Από το 2007 έζησε μόνιμα στην Αθήνα, όπου τα γνωστότερα έργα της σε δημόσιο χώρο είναι η Κλυταιμνήστρα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, και η Mott Street που τοποθετήθηκε (2004) στον σταθμό «Ευαγγελισμός» του αθηναϊκού Μετρό.

Πηγή: diaart.org | momus.gr
Κεντρική φωτογραφία θέματος: Chryssa & New York, installation view, Dia Chelsea, New York, 2023. © Εstate of Chryssa, National Museum of Contemporary Art, Athens. Photo: Don Stahl

https://www.culturenow.gr/chryssa-new-york-ekthesi-afieromeni-sto-ergo-tis-xrysas-sti-nea-yorki/
www.culturenow.gr

Η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση παρουσιάζει το πρόγραμμα των εκδηλώσεων για τα “Plásmata ΙΙ: Ioannina”.

Μια πόλη που πρέπει να επισκεφτούμε, μια σειρά εκδηλώσεων που δεν θέλουμε να χάσουμε.
29 διαφορετικοί σταθμοί στην πόλη των Ιωαννίνων, μια παραλίμνια διαδρομή γεμάτη ιστορίες, data και Γιάννενα.

Από το Πεδίον του Άρεως στα Γιάννενα, από το πάρκο στη λίμνη, τα Plásmata ΙΙ της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, ανθρώπινα, παράξενα, ψηφιακά, μεταφυσικά, κατοικούν στην πόλη των Ιωαννίνων, για τρεις εβδομάδες, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2023.

Έκθεση, συναυλίες, εργαστήρια, συζητήσεις, περιηγήσεις, για θεατές κάθε ηλικίας, με ελεύθερη είσοδο.

Plásmata ΙΙ: Ioannina: Η ιστορική πόλη των Ιωαννίνων γεμίζει Plásmata από 16 Ιουνίου έως 9 Ιουλίου 2023. Πλάσματα ανθρώπινα, παράξενα, ψηφιακά, μεταφυσικά. Πλάσματα με πολυπολιτισμική αύρα και πλάσματα φτιαγμένα ειδικά για τα Γιάννενα. Ζωντανά γλυπτά, μια λίμνη που μιλάει, ένας εξαφανισμένος λευκός ρινόκερος, ηχογραφημένα όνειρα, αλγοριθμικές δημιουργίες. Συναυλίες από τη Μαρίνα Σάττι μέχρι την Caterina Barbieri, μουσικοί και djs από τα Γιάννενα, την Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα, ένα τροχήλατο ραδιοφωνικό στούντιο του Movement Radio της Στέγης που πλημμυρίζει μουσικές την πόλη με ένα πρόγραμμα βαθιά τοπικό και για αυτό πραγματικά παγκόσμιο. Περιηγήσεις για μικρούς και μεγάλους, εργαστήρια για την τέχνη της βιβλιοδεσίας, τις τεχνικές παραγωγής μαλλιού, τις μεθόδους καλλιέργειας μανιταριών, τον ψηφιακό σχεδιασμό τοπικών υλικών. Εκδηλώσεις για την καινοτομία, τις ανοικτές τεχνολογίες, την τεχνολογική αυτονομία και την ενεργειακή δημοκρατία. Παρουσιάσεις καλλιτεχνικών εργασιών από φοιτητές των σχολών του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων, και επανενεργοποίηση καλλιτεχνικών έργων της πόλης. Συζητήσεις με καλλιτέχνες και επιμελητές της έκθεσης, μέλη της ακαδημαϊκής και επαγγελματικής κοινότητας των Ιωαννίνων, για τη σχέση της τεχνολογίας με την παράδοση, την τέχνη, το μέλλον και την Ιστορία, περφόρμανς που συμπεριλαμβάνουν την πολυφωνία, το ηπειρώτικο μοιρολόι, τη γλώσσα και τη μεταμφίεση.

Η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, μετά την Αθήνα και το Πεδίο του Άρεως, εμπνέεται από τα Γιάννενα και παρουσιάζει τα Plásmata ΙΙ: Ioannina, μια εμπειρία που φέρνει κοντά την τεχνολογία, την πόλη και τη φύση. Tα Plásmata ΙΙ: Ioannina προτείνουν νέες διαδρομές και συμβιώσεις στο όριο της πόλης και της λίμνης Παμβώτιδας, επεκτείνοντας τον διάλογο ανάμεσα στο υλικό και το άυλο, το κέντρο και την περιφέρεια, το παρελθόν και το μέλλον. Μάς καλούν να περιπλανηθούμε σε 29 διαφορετικούς σταθμούς, σε μια διαδρομή κατά μήκος της μεθορίου του Κάστρου και της λίμνης, όπου κυριαρχούν τα 19 έργα της έκθεσης, αλλά και οι ιστορίες που χαρακτηρίζουν 10 ξεχωριστά, κάποιες φορές μυστικά, τοπόσημα των Ιωαννίνων. Οι 29 σταθμοί βρίσκονται σε αδιαχώριστη συνάφεια με το περιβάλλον της πόλης, και είναι η αφορμή για να ανακαλύψουμε ορισμένες ορατές ή απόκρυφες λεπτομέρειες, προϋπάρχοντα στοιχεία, σχισμές, αστικές μυθοπλασίες και μη ανθρώπινους οργανισμούς που συνδιαλέγονται με τα έργα, τα Γιάννενα και, προπάντων, με εμάς τους ίδιους και το μέλλον μας.

Τα Γιάννενα, η ιστορική πόλη των γραμμάτων, των ευεργετών και των τεχνών –«η πρώτη στ’ άρματα, στα γρόσια και τα γράμματα»–, με σχεδόν ριζωματική πολιτική, γλωσσική και θρησκευτική ιστορία, είναι ένας τόπος συνδεδεμένος με τη λίμνη και την πέτρα: μια πόλη που εκτείνεται στον χρόνο και τον χώρο μέσα από διαφορετικά δίκτυα εθνικών ευεργετών, δίκτυα που προήγαγαν την καινοτομία και την ελεύθερη διακίνηση της γνώσης, δίκτυα διαφορετικών θρησκευτικών αντιλήψεων και δίκτυα ανθρώπων που ξεπερνούσαν τον αστικό ιστό της πόλης, αγκαλιάζοντας τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Τα Γιάννενα υπήρξαν ανέκαθεν ένας υπερτοπικός ιστός: αυτό το τόσο ξεχωριστό γιαννιώτικο δίκτυο που αναπτύχθηκε γύρω από τη λίμνη γίνεται ο καταλύτης στα Plásmata ΙΙ: Ioannina για να ξεκινήσουμε έναν νέο κύκλο διαλόγου για τον δημόσιο χώρο και να αναρωτηθούμε πάνω στη συνεχόμενη πρόκληση της –διαρκώς παρούσας– τεχνολογίας στη ζωή μας. Μας είναι τόσο οικεία ως καθημερινότητα και, ταυτόχρονα, τόσο ξένα και παράδοξα. Τι μπορεί να μας αποκαλύψει η μηχανική μάθηση για τις βαθύτερες δομές της παράδοσης, για τους θρήνους μας, τη χειροτεχνία, τους ίδιους μας τους μύθους;

Δεκαεννιά έργα τέχνης από Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες, τα περισσότερα σε νέες αναθέσεις, εξερευνούν την έλευση και την εξαφάνιση του ψηφιακού μέσα σε μια νέα υλικότητα που διαχέεται στα σώματα, στη φύση, ακόμη και στις σκέψεις, στις συνομιλίες, στα τραγούδια και στα όνειρά μας. Έργα που αφουγκράζονται τον παλμό της πόλης των Ιωαννίνων και μας συστήνουν νέα Πλάσματα, σε μια διαδρομή που αναπτύσσεται γύρω από τη μαγική λίμνη Παμβώτιδα.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Μαρία Βαρελά, Νικομάχη Καρακωστάνογλου, Κατερίνα Κομιανού, Μαρία Λουίζου, Αφροδίτη Παναγιωτάκου & Μανώλης Μανουσάκης, Μαλβίνα Παναγιωτίδη, Πάνος Σκλαβενίτης, Στεφανία Στρούζα, Θεόκλητος Τριανταφυλλίδης, Entangled Others, Matthias Fritsch, John Gerrard, Alexandra Daisy Ginsberg, Christian Mio Loclair, Maenads, Matthew Niederhauser & Marc Da Costa, slow immediate, Universal Everything, WordMord.

Στην παραλίμνια διαδρομή τα Γιάννενα παρελαύνουν φιγούρες που μεταμορφώνονται μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας, μανιτάρια που μεταβάλλονται μέρα με τη μέρα, γλυπτά που αλλάζουν χρώματα, τραγουδούν με ανθρώπινες –ή μη– φωνές, μας μυούν στη γιαννιώτικη αργυροχοΐα αναζητώντας τους τρόπους με τους οποίους η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να διασώσει την παράδοση. Υβριδικά πλάσματα μιλούν τις γλώσσες που συνθέτουν το παλίμψηστο της πόλης, μας αποκαλύπτουν τη μαντεία του νερού ως μέσο χειραφέτησης για τις φωνές που δεν μπορούν να ακουστούν και υλικοποιούν τις τοπικές παραδόσεις και τα έθιμα. Ολάνθιστα δάση μέσα σε terrarium, ζώα που έχουν εκλείψει αλλά επανέρχονται ψηφιακά στη ζωή, συνθετικές μέδουσες βγαλμένες μέσα από αλγοριθμικά όνειρα και ένα σώμα από τις γυναίκες που χάθηκαν στη λίμνη, αλλά είναι πάντα εκεί, μας καλούν να χαθούμε στις δυνάμεις της φύσης που είναι εκεί προαιώνιες, δυνατές, ακατάλυτες. Δείτε τα πτηνά της λίμνης και το Μιτσικέλι μέσα από τα μάτια της τεχνητής νοημοσύνης, τραγουδήστε πολυφωνικά, θαυμάστε μια σημαία από φλόγες που κυματίζει – καταμεσής, θαρρείς – της λίμνης, περιπλανηθείτε με τη φαντασία σας σε ένα εμβυθιστικό λουτρό -από ήχους, εικόνες και λόγια για τα Γιάννενα και την ιστορία τους, βουτήξτε ψηφιακά στον βυθό της λίμνης με μια μέδουσα, ζήστε την περιπέτεια μαζί με ανθρώπινα, παράξενα, ψηφιακά, μεταφυσικά Πλάσματα.

Η πόλη μοιράζεται τις ιστορίες και τις παραδόσεις της και οι καλλιτέχνες εμπνέονται. Ανάμεσα στα έργα της έκθεσης, παρουσιάζονται 11 νέα έργα ειδικά δημιουργημένα για τα Γιάννενα, τον πολιτισμό και τα ιδιαίτερα γνωρίσματα της πόλης και του φυσικού περιβάλλοντος της. Μελετώνται μύθοι και θρύλοι της πόλης, παραδοσιακές τέχνες, κοινωνικές τελετουργίες, γλωσσικά ιδιώματα και μοιρολόγια, αναγνωρίζοντας και τονίζοντας τη σημασία της πολλαπλότητας, της πολυφωνίας και της συμβίωσης. Βιότοποι, οικοσυστήματα, καθώς και η ίδια η λίμνη με τον βαθύ της χρόνο αποτελούν αφορμή για να συζητηθούν ζητήματα υπερτοπικά σχετικά με τη βιωσιμότητα του πλανήτη. Με διαφορετικά σημεία εκκίνησης, τα έργα έχουν ως κοινό παρονομαστή την έμφαση στον ρόλο διαφορετικών υποκειμένων και οντοτήτων στη δημιουργία και επαναδημιουργία κόσμων που βασίζονται στην αναγνώριση της αλληλεξάρτησης και της συνύπαρξης. Σε αυτό το πλαίσιο, τεχνολογίες, τέχνες και τεχνικές –παλιές και νέες– συναντώνται μαζί με τις χρονικότητές τους και τον ρόλο που έπαιξαν το πολιτισμικό πλαίσιο και ο τόπος.

Με τα Plásmata ΙΙ: Ioannina, η Στέγη συνεχίζει τη συζήτηση για το ψηφιακό, όχι ως κάτι δομημένο σε απαστράπτουσες LED οθόνες και κυκλώματα υπολογιστών, αλλά ως κάτι οργανικό που φυτρώνει μέσα στη λίμνη, που μοιάζει με τη βροχή που δεν σταματάει ποτέ, που ενυπάρχει στους ήχους των πουλιών και στα πλατάνια της παραλίμνιας διαδρομής. Τα Γιάννενα δίνουν τη δυνατότητα να αναπτύξουμε τη σκέψη μας σε τέσσερις διαστάσεις (αν συμπεριλάβουμε και τον χρόνο), να κοιτάξουμε τα βάθη και τις διαστρωματώσεις μιας πόλης που αναπτύσσεται σαν παλίμψηστο και η οποία εκτείνεται μέσα από τις δράσεις και τις κινήσεις των ανθρώπων της πέρα από τον τωρινό χρόνο και τον πεπερασμένο τόπο. Στα Γιάννενα συνειδητοποιείς πως ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την τεχνολογία σήμερα είναι η αέναη τελετουργία με την οποία ανέκαθεν συμβίωναν οι κάτοικοι, σχηματίζοντας δίκτυα που ξεπερνούσαν τα σαφή όρια της λίμνης και της πόλης: παρόντα σε κάθε ιστορική περίοδο των Ιωαννίνων, στην τουρκοκρατία, τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό και τους εθνικούς ευεργέτες, στην ανάμειξη των διαφορετικών θρησκευτικών κοινοτήτων, στην επιχειρηματική δυναμική της αργυροχρυσοχοΐας, της μεταλλουργίας και της κτηνοτροφίας, στη διαμετακομιστική θέση τους στα Βαλκάνια και την Ευρώπη, αλλά και στις μεταναστευτικές ροές, στον εναργή παλμό της ως πεδίο δράσης των φοιτητών στον άξονα της νέας γνώσης και της καινοτομίας.

Η τεχνητή νοημοσύνη, τα ψηφιακά δίκτυα και οι μαζικές συγκεντρώσεις δεδομένων δημιουργούν τη νέα μας καθημερινότητα, στην οποία η ώσμωση φυσικού και ψηφιακού συνιστά την πραγματικότητά μας. Καθώς η τεχνολογία σε όλες της τις εκφάνσεις αποκτά ηγεμονικό χαρακτήρα, σταδιακά εξαφανίζεται από το προσκήνιο αφήνοντας μόνο ίχνη. Καθίσταται αόρατη και διαρκώς παρούσα. Διεκδικεί τον χρόνο και τον χώρο μας. Τα Plásmata ΙΙ: Ioannina μάς καλούν να αναζητήσουμε τρόπους για να υπονομεύσουμε την ηγεμονικότητά της, μέσα από το συνηθισμένο, το οικείο και, ταυτόχρονα, ανοίκειο, μυθικό και υγρό. Αυτό που αναδύεται στον τόπο των Ιωαννίνων είναι ο λόγος για τον οποίο τα Plásmata ΙΙ: Ioannina βρίσκονται εδώ.

Πέρα από τα έργα, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση προτείνει ένα πρόγραμμα που συνδιαλέγεται με την πόλη καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης Plásmata IΙ: Ioannina. Το Movement Radio, ο διαδικτυακός σταθμός της Στέγης, αναλαμβάνει τη μουσική επιμέλεια στα Plásmata IΙ: Ioannina και εκπέμπει καθημερινά από τα Γιάννενα κατά τη διάρκεια της έκθεσης. Από τις 16 Ιουνίου έως τις 9 Ιουλίου το Movement Radio θα κινείται στα Γιάννενα μ’ ένα τροχήλατο στούντιο, εκπέμποντας μουσική 24/7, δίνοντας ρυθμό στην πόλη με ζωντανές εμφανίσεις, DJ sets, συζητήσεις, συνεντεύξεις και ραδιοφωνικά προγράμματα και δημιουργώντας ένα σημείο συνάντησης μεταξύ της τοπικής μουσικής σκηνής των Ιωαννίνων αλλά και καλλιτεχνών από την Αθήνα και το εξωτερικό.

Το πρόγραμμα του Movement Radio αποτελεί οργανικό μέρος της έκθεσης, καθώς επεκτείνει την εικαστική διάσταση που έχουν τα Plásmata IΙ: Ioannina, επιχειρώντας την κατασκευή ενός χάρτη που συνδέει τη γεωγραφία με τον ήχο, το κέντρο με την περιφέρεια, το παγκόσμιο με το τοπικό. Εξερευνώντας τη ρευστότητα των εδαφικών και των μουσικών συνόρων, ανακαλύπτει τη ζωή και τους ήχους που κατοικούν στα ρήγματα των κυρίαρχων ιστορικών αφηγήσεων και αντηχούν ακόμα μέσα από τα θεμέλια της πόλης των Ιωαννίνων.

H «μουσική εκκίνηση» της έκθεσης στις 16 Ιουνίου φέρνει στην πλατεία Μαβίλη τη Μαρίνα Σάττι, σε ένα ξεχωριστό μουσικό event που γεφυρώνει την παράδοση με τον ηλεκτρονικό ήχο. Το lineup της ημέρας ολοκληρώνεται με τους ρετρό κινηματογραφικούς sci-fi ήχους του Αθηναίου synthwave παραγωγού ΦΩΝόΠΤΙΚΟΝ, τους reggaeton ρυθμούς της DJ Rosa Pistola από το Μεξικό, τους μελωδικούς ήχους της Ανθής Κύρκου και το ηλεκτρισμένο rap της VIKKIE. Λίγες μέρες μετά, στις 29 Ιουνίου, στο επιβλητικό κάστρο του Ιτς Καλέ θα παρουσιαστεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες φωνές της ηλεκτρονικής μουσικής σύμφωνα με τον διεθνή μουσικό Τύπο, η Ιταλίδα συνθέτρια Caterina Barbieri. Η Barbieri παντρεύει το αιθέριο με το μοντέρνο, αντλώντας έμπνευση από την κλασική και την μπαρόκ μουσική παράδοση, τον μινιμαλισμό αλλά και τις σύγχρονες πειραματικές σκηνές.

Από τα Παλιά Σφαγεία, τα Λιθαρίτσια και το Τζαμί της Καλούτσιανης, το Movement Radio επιμελείται και οργανώνει μια πληθώρα από μουσικά δρώμενα: χιπ χοπ και ραπ ζωντανές εμφανίσεις και DJ sets από τους Moose και Χαρά, αλλά και από τους DJs Black Athena, Escapade και Kairo. Selections από εδραιωμένους local DJs, όπως οι Built On Soil και Νίκος Τσίνος, αλλά και punk rock εμφανίσεις των Moses Remax, Elephant, Schizodolls από τα Γιάννενα και των Enough! από την Αθήνα. Μια πολυμεσική συναυλία από το ONX Studio, τον «επιταχυντή» καριέρας του Ιδρύματος Ωνάση και του New Museum στη Νέα Υόρκη, ο οποίος εστιάζει στις ψηφιακές τεχνολογίες και στην καλλιτεχνική δημιουργία, με πειραματικούς club ήχους από τους Janet Davis, Whystine, S.T.M.C, Poor J’Darr και Voltnoi. Καλοκαιρινά μονοπάτια με dub, dancehall, calypso και lovers rock από τους KEMAΛ και A@H2O, και experimental μελωδικές εξερευνήσεις από τον Στέλιο Λαλούση και τη Lou, καθώς και πολλά ακόμα ονόματα. Αυτές οι συναντήσεις πολλών διαφορετικών φωνών, ήχων και μουσικών προσεγγίσεων αναδεικνύουν τα Γιάννενα ως μια αντανάκλαση ολόκληρων των Βαλκανίων, ως έναν τόπο υβριδικό, σημαδεμένο από τις μετακινήσεις, τον νομαδισμό, την ιστορική συνύπαρξη ομοιοτήτων και διαφορών.

Παράλληλα, μια σειρά από εκπαιδευτικά προγράμματα που σχεδίασε ο τομέας Παιδείας του Ιδρύματος Ωνάση δεν συνοδεύουν μόνο την έκθεση, αλλά συνομιλούν με το παρελθόν και το μέλλον των Ιωαννίνων, ανοίγουν έναν διάλογο ανάμεσα στο υλικό και το άυλο και μας καλούν να αναζητήσουμε τις καταβολές μας για να ονειρευτούμε το μέλλον μας. Μια σειρά από περιηγήσεις σε επιλεγμένα έργα κατά μήκος της παραλίμνιας διαδρομής από τις 17 Ιουνίου και μετά, εργαστήρια για τη συνύπαρξη φύσης και τεχνολογίας, την τέχνη της βιβλιοδεσίας, τις τεχνικές παραγωγής μαλλιού και τις διαφορετικές μεθόδους καλλιέργειας μανιταριών, μας καλούν να ανακαλύψουμε τα “Plásmata” με έναν δημιουργικό, διαδραστικό τρόπο. Πώς η τέχνη γίνεται ο τρόπος να συναντηθούν δημιουργικά το ψηφιακό και το τοπικό, η φύση και ο άνθρωπος, η ιστορία και οι θρύλοι; Πώς τα μανιτάρια μπορούν να μας βοηθήσουν να καταπολεμήσουμε τη ρύπανση στον πλανήτη; Τι σχέση έχει η Ωνάσειος Βιβλιοθήκη με τα Γιάννενα και πώς αυτό μας συνδέει με την ιστορία της τυπογραφίας; Πόσο κοντά μπορεί να μας φέρει ένας 3D printer με την παράδοση των υφαντών σε αργαλειό;

Οι εκπαιδευτικές δράσεις συνοδεύονται από εκδηλώσεις που αναδεικνύουν τη σύγχρονη πολυσχιδή ακαδημαϊκή, καινοτομική και καλλιτεχνική δραστηριότητα της πόλης των Ιωαννίνων. Μια σειρά από ημερίδες, ομιλίες και εργαστήρια στις 27, 28 και 29 Ιουνίου θέτουν εκ νέου το ερώτημα της καινοτομίας με όρους βιώσιμης, οργανικής και τοπικής ανάπτυξης. Θα πραγματοποιηθούν ημερίδες για την καινοτομία σε συνδιοργάνωση με την Google και τη Μονάδας Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, για την τεχνολογική αυτονομία με την Ένωση Φορέων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας Περιφέρειας Ηπείρου, το OpenBionics & New Dexterity Lab και το P2P Lab, και για την ενεργειακή δημοκρατία με την Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση Τα Ψηλά Βουνά. Επιπλέον, θα παρουσιαστούν εκθέσεις με έργα των φοιτητών του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών & Επιστημών της Τέχνης, της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης, ενώ θα παρουσιαστεί η επόμενη φάση εξέλιξης του Ερευνητικού Έργου PALIMPSEST με έμφαση στην ένταξη διαμεσικών έργων τέχνης στον ιστό της πόλης των Ιωαννίνων.

Εκτός από το μουσικό και το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, υπάρχει και μία σειρά από περφόρμανς, καθώς τρία έργα της έκθεσης ενεργοποιούνται το Σάββατο 17 Ιουνίου από τις και τους δημιουργούς τους και φιλοξενούνται στους χώρους των αντίστοιχων εικαστικών εγκαταστάσεων και πέρα από αυτούς. Οι περφόρμανς αυτές αντλούν υλικό από την παράδοση και τον πολιτισμό των Ιωαννίνων και της Ηπείρου φέρνοντας μαζί διαφορετικές χρονικότητες και τονίζοντας ζητήματα υπερτοπικά και σύγχρονα. Η πολυφωνία, το τραγούδι, η γλώσσα και η μεταμφίεση δίνουν μορφή σε αφηγήσεις και επιτελέσεις που αφορούν στην αναγνώριση, συνάντηση και συμπερίληψη διαφορετικών υποκειμένων και κόσμων. Ο Πάνος Σκλαβενίτης με το έργο του #thehead | Zéte στήνει μια γιορτή με αφορμή το καρναβαλικό, οι WordMord με το έργο τους Λιμνήμη, Λιμνήμη, Λιμνήμη (μονοπάτια διαφυγής / θυελλώδη νήματα) μας προσκαλούν σε μια περιπατητική περφόρμανς με αφορμή ένα μη δυαδικό και υβριδικό πλάσμα της λίμνης, ενώ η Μαρία Λουίζου με το Six breaths per minute μεταμορφώνει κεραμικά γλυπτά σε μουσικά κελύφη εμπνευσμένη από το ηπειρωτικό μοιρολόι κι ενάντια σε κάθε μορφή βίας.

Στις 18 Ιουνίου (11:00-17:00) μια σειρά από συζητήσεις προσεγγίζουν διαφορετικές πλευρές και φωνές της πόλης – συνιστούν μια ακόμα απόπειρα εμβύθισης στον τόπο και τον χρόνο μέσω υλικών και τεχνολογιών που επιζητούν μια παράλληλη πραγματικότητα, μια εναλλακτική αφήγηση και Ιστορία. Μέσα από τον μύθο και την παραμυθία, τις εντοπιότητες της τέχνης και της παράδοσης, αλλά και τα φυσικά και κοινωνικά οικοσυστήματα της περιοχής των Ιωαννίνων, προσπαθούμε να μιλήσουμε για το παρανεωτερικό που είμαστε, αναζητώντας τις πολλαπλές του εκφάνσεις στην καθημερινότητά μας, αλλά και τις προβολές του σε πιθανά υπερτοπικά και συλλογικά μέλλοντα. Στη σειρά συζητήσεων συμμετέχουν καλλιτέχνες και επιμελητές της έκθεσης, καθώς και μέλη της ακαδημαϊκής και επαγγελματικής κοινότητας των Ιωαννίνων.

Στα Ιωάννινα του 2023 καταργούνται τα αυστηρώς καθορισμένα σύνορα ανάμεσα στο κέντρο και την περιφέρεια. Το τοπικό εμπνέει και εμπνέεται από την τέχνη, καθιστώντας το μήνυμά της υπερτοπικό. Η πόλη γίνεται –ξανά– το επίκεντρο ενός δικτύου εμπειριών, εικόνων και δεδομένων αγκαλιάζοντας τα πολλαπλά είδωλά της. Τα Plásmata της.

Συντελεστές

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Αφροδίτη Παναγιωτάκου
Επιμελητική Διεύθυνση: Πρόδρομος Τσιαβός
Επιμελητικός Σύμβουλος: Γιώργος Τζιρτζιλάκης
Συνεργάτις Επιμελήτρια (Νέες Παραγωγές): Δάφνη Δραγώνα
Επιμέλεια Μουσικής, Διεύθυνση Movement Radio: Voltnoi & Quetempo
Επιμέλεια Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων: Χριστίνα Παναγιωτάκου, Βίκυ Γεροντοπούλου
Επιμέλεια Συζητήσεων: Πάσκουα Βοργιά
Σχεδιασμός Έκθεσης: Λουκάς Μπάκας, Ιάσων Πανταζής
Συντονισμός Παραγωγής: Ηρακλής Παπαθεοδώρου
Βοηθός Επιμέλειας Έκθεσης: Κατερίνα Βάρδα
Επικεφαλής Παραγωγής: Βασίλης Παναγιωτακόπουλος
Παραγωγός: Ειρηλένα Τσάμη
Παραγωγός, Πρόγραμμα Μουσικής: Δήμητρα Χατζηχαραλάμπους
Υπεύθυνη Εκτέλεσης Παραγωγής: Μαριανότα Γιαννάκη
Εκτέλεση Παραγωγής: Γιάννης Ιασωνίδης, Σάββας Παρασκευάς, Δήμητρα Φίνου, Σπυριδούλα Γκεράζη, Μαριάνα Αντζουλάτου
Τεχνικός Διευθυντής: Λευτέρης Καραμπίλας
Αναπληρωτής Τεχνικός Διευθυντής: Γιάννης Ντόβας
Διεύθυνση Τεχνικής Παραγωγής: Φίλιπ Χιλλς

Οι καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες που συμμετέχουν: Μαρία Βαρελά, Νικομάχη Καρακωστάνογλου, Κατερίνα Κομιανού, Μαρία Λουίζου, Αφροδίτη Παναγιωτάκου & Μανώλης Μανουσάκης, Μαλβίνα Παναγιωτίδη, Πάνος Σκλαβενίτης, Στεφανία Στρούζα, Θεόκλητος Τριανταφυλλίδης, Entangled Others, Matthias Fritsch, John Gerrard, Alexandra Daisy Ginsberg, Christian Mio Loclair, Maenads, Matthew Niederhauser & Marc Da Costa, slow immediate, Universal Everything, WordMord.

Μια παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση

Υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Ηπείρου και του Δήμου Ιωαννιτών

Photo Credit: Entangled Others, Encounters with Aquatic Chimeras, 2020

Πηγή: https://www.culturenow.gr

https://www.culturenow.gr/plasmata-ii-ioannina-h-stegi-anakoinonei-to-programma-tis-diorganosis/

Το Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού παρουσιάζει την έκθεση «Χαλεπάς – Γλυπτικής μέγιστον μάθημα».

Μια έκθεση Γιανούλη Χαλεπά, όποτε οργανώνεται στην Τήνο δεν μπορεί να αποφύγει την ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση, διάχυτη στο νησί του μαρμάρου, των μαρμαράδων και της Μεγαλόχαρης. Μια ιστορία θρύλο για τη γλυπτική που συνεπαίρνει ειδικούς και μη και επηρεάζει καθοριστικά τους Τηνιακούς. Το Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού παρουσιάζει μια νέα έκθεση που ενώνει για πρώτη φορά δυο σημαντικές συλλογές με έργα του κορυφαίου μας γλύπτη.

Η έκθεση «Χαλεπάς – Γλυπτικής μέγιστον μάθημα» από 10 Ιουνίου έως 16 Οκτωβρίου 2023, κάνει την παρουσία του Χαλεπά πιο έντονη αυτό το καλοκαίρι στο νησί του, την Τήνο.

Στη Χώρα, η Συλλογή Χαλεπά του Πανελληνίου Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου που στεγάζεται στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού (Ι.ΤΗ.Π.) περιλαμβάνει το σημαντικότερο σύνολο γλυπτών της πρώτης και της κυρίως δεύτερης περιόδου του γλύπτη, όταν επιστρέφει στο νησί μετά τον εγκλεισμό στο Ψυχιατρείο της Κέρκυρας το 1902. Εκεί δημιουργεί ένα έργο διαφορετικό από αυτό της νιότης του με ξεχωριστή σημασία για τη νεοελληνική γλυπτική. «Τα σημερινά του έργα εμφανίζουν τέχνην πρωτόγονον. Εις αυτά διέκρινα την γραμμήν, την φαντασίαν και τάσιν της νεωτέρας τέχνης», γράφει ο γλύπτης Θωμάς Θωμόπουλος το 1922 όταν τον επισκέφθηκε στην Τήνο. Και ακόμη «Θα είναι τιμή δια την Ελλάδα, δια τον κόσμο όλον και προπαντός διά την Τήνον, η μέριμνα διασώσεως του έργου του Χαλεπά». Ανάμεσα σε αυτά, το εντυπωσιακό Παραμύθι της Πεντάμορφης, Σάτυρος και Έρωτας (τρείς σπουδαίες πρώιμες εκδοχές), η Κοιμωμένη Αριάδνη, η Ηρωδιάς, ο Μέγας Αλέξανδρος ζωντανός και νεκρός, αμφιπρόσωπα έργα, αποτελούν θησαυρούς και έργα αναφοράς για τη νεοελληνική γλυπτική.

Η συλλογή του Ιδρύματος Ωνάση, η μεγαλύτερη ομάδα έργων του Χαλεπά (περισσότερα από τριάντα) έδωσε το έναυσμα το 2022 στο Τελλόγλειο Ίδρυμα στη Θεσσαλονίκη για τη μεγάλη έκθεση «Γιανούλης Χαλεπάς: Δούναι και Λαβείν», με γλυπτά, σχέδια και αρχειακό υλικό για τον καλλιτέχνη. Η συλλογή του Ιδρύματος Ωνάση συγκεντρώνει ουσιαστικά το μεγαλύτερο μέρος των έργων που βρίσκονταν στη συλλογή του Βασίλη και της Ειρήνης Χαλεπά, των ανεψιών του γλύπτη, οι οποίοι τον Αύγουστο του 1930 τον έφεραν να μείνει μαζί τους στην Αθήνα, στην οικία της οδού Δαφνομήλη, όπου ο καλλιτέχνης έζησε τα οκτώ τελευταία χρόνια της ζωής του έως τον Σεπτέμβριο του 1938.

Η παρούσα έκθεση Χαλεπάς – Γλυπτικής μέγιστον μάθημα από 11 Ιουνίου έως 16 Οκτωβρίου 2023 έρχεται να ενώσει κατά κύριο λόγο αυτά τα δύο εξαιρετικά σημαντικά σύνολα για το έργο του καλλιτέχνη, τη συλλογή του Ι.ΤΗ.Π. και τη συλλογή έργων του Ιδρύματος Ωνάση (συνολικά περισσότερα από 40 γλυπτά). Και στις δύο συλλογές περιλαμβάνονται έργα της πρώτης (εποχής της Κοιμωμένης) και κυρίως της δεύτερης περιόδου (Τήνου) του Χαλεπά. Σημαντικά έργα από την πρώτη περίοδο του καλλιτέχνη (1868-1878) που ‘επιστρέφουν’ στην Τήνο για να συναντήσουν τη Φιλοστοργία, που εκτίθεται στην Τήνο, είναι το περίφημο πορτρέτο της αδελφής του Κατερίνας, η προτομή του Δημητρίου Πολιορκητή, καθώς και η μικρή κεφαλή Κόρης (η τελευταία από τη συλλογή του Γιάννη Γαΐτη), έργα που τον συντρόφευαν όταν επέστρεψε στο νησί μετά το ψυχιατρείο της Κέρκυρας (1902-1930) και έδωσαν το έναυσμα για πολλές μετέπειτα δημιουργίες του σε Τήνο και Αθήνα. Σημαντικότατα είναι τα έργα από την περίοδο της Τήνου στο Ίδρυμα Ωνάση, το Παραμύθι της Πεντάμορφης σε πηλό, Η Γενοβέφα και οι Δήμιοί της (πηλός), ο Εκατόγχειρ (γύψος), καθώς και δύο νέα αποκτήματα του Ιδρύματος Ωνάση, το Μυστικό (γύψος, προ του 1927) και το πορτρέτο της Καλλιόπης Παπαδημητρακοπούλου (γύψος π. 1924).

Το «Γλυπτικής Μέγιστον Μάθημα» (κατά τον Δημ. Πικιώνη) αφορά την προσέγγιση και κατανόηση της δημιουργικής πορείας του γλύπτη, ιδιαίτερα όταν επιστρέφει στο νησί και στην τέχνη του μετά από μεγάλη δραματική διακοπή εργασίας 40 χρόνων. Ποιοι λόγοι, ποιες συνθήκες, γιατί στράφηκε στον πηλό και που οδήγησε την τέχνη του καταλήγοντας στα σημαντικά έργα της τελευταίας περιόδου που φιλοτέχνησε στην Αθήνα. Παρά τις δυσκολίες, παλιές και νέες στη ζωή του, παρακολουθούμε να αναδύεται ο ‘νέος’ Χαλεπάς με μια συγκλονιστική προσπάθεια και προσήλωση στην έρευνα της «ουσίας» της γλυπτικής, όπως αυτός την αντιλαμβανόταν.

Η έκθεση «Χαλεπάς – Γλυπτικής μέγιστον μάθημα» τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. της Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

Η έκθεση οργανώνεται από το Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Ωνάση και τη συνεργασία του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών ΑΠΘ.

Κεντρική φωτογραφία θέματος: Παραμύθι της Πεντάμορφης ΙΙ, 1918, γύψος, 80x109x90 εκ., Συλλογή ΠΙΙΕΤ, Μόνιμη Έκθεση ΙΤΗΠ

Πηγή: Culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/xalepas-glyptikis-megiston-mathima-ekthesi-sto-idryma-tiniakoy-politismoy/

Μοναδικά έργα τέχνης από μεγάλα μουσεία του κόσμου έρχονται στο Μουσείο της Ακρόπολης τον Δεκέμβριο για την έκθεση «ΝοΗΜΑΤΑ».

Μοναδικά έργα, όπως η «Συκοφαντία του Απελλή» του Σάντρο Μποτιτσέλι και του εργαστηρίου του, που ανήκει στη συλλογή του μουσείου Ουφίτσι στη Φλωρεντία, «Ο Κρόνος καταβροχθίζει τα παιδιά του» του Π.Π. Ρούμπενς από το Μουσείο του Prado, το άγαλμα Χίμαιρας του 400 π.Χ. από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Φλωρεντίας και η Υδρία του «ζωγράφου του Μειδία» (περίπου 410 π.Χ.) που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο, θα «ταξιδέψουν» στη χώρα μας προκειμένου να παρουσιαστούν στην περιοδική έκθεση «ΝοΗΜΑΤΑ. Προσωποποιήσεις και αλληγορίες από την αρχαιότητα στο σήμερα», που θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Ακρόπολης από 1η Δεκεμβρίου 2023 έως 14 Απριλίου 2024.

Περίπου 160 έργα γλυπτικής, κεραμικής, ζωγραφικής και μεταλλοτεχνίας από μουσεία και συλλογές του εξωτερικού, φυσικά και της Ελλάδας, όπως η «Αλληγορία Θείας Μετάληψης» από το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, το αγαλμάτιο Πλούτου (1ος αι. μ.Χ.) από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, τμήματα ψηφιδωτών με προσωποποιήσεις της Θάλασσας και του Ωκεανού (270 -300 μ.Χ.) από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και ο πίνακας «4 εποχές» του Γιάννη Τσαρούχη από ιδιωτική συλλογή, θα πλαισιώνουν την έκθεση, που πήρε όχι μόνο ομόφωνα το «πράσινο φως», αλλά και τα εύσημα από τα μέλη του ΚΑΣ.

«Είναι μια πολύ δύσκολη έκθεση, ακόμα και το ίδιο το θέμα, γιατί έχει να κάνει όχι μόνο με έναν διάλογο (όπως για παράδειγμα η έκθεση “Αρχαιότητα και Πικάσο” στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης που αφορούσε διάλογο αρχαιοτήτων με έργα σύγχρονης τέχνης), αλλά με μια τετραλογία: Αρχαιότητα, Βυζάντιο, Αναγέννηση, Σύγχρονη Τέχνη», δήλωσε το μέλος του ΚΑΣ, καθηγητής Νικόλαος Σταμπολίδης, γενικός διευθυντής του Μουσείου Ακρόπολης, που είχε την ιδέα και επιμελείται την περιοδική έκθεση. Όπως εξάλλου ανέφερε στη συνεδρίαση, «η Αθήνα δεν είναι πια μόνο stop over για τα νησιά, αλλά αποτελεί προορισμό και για τον χειμώνα. Μπορεί, λοιπόν, θαυμάσια να έρθει κόσμος ένα τριήμερο ή τετραήμερο για να δουν μια έκθεση, όπως κάνουν τα μεγάλα μουσεία, π.χ. το Λούβρο, το Βρετανικό Μουσείο και το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης». Όσο για τον λόγο που η λέξη «ΝοΗΜΑΤΑ» έχει μικρό το όμικρον, ο Ν. Σταμπολίδης εξήγησε: «Για να μπορεί το νόημα να είναι και νήμα», καθώς η θεματική της έκθεσης, που είναι οι προσωποποιήσεις και οι αλληγορίες, αποτελεί και το νήμα που ενώνει τις διαφορετικές εποχές, από την αρχαιότητα έως το σήμερα. «Ο ελληνικός πολιτισμός είναι ανθρωποκεντρικός, δηλαδή οι άνθρωποι φαντάστηκαν τους θεούς τους κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση των ιδίων. Επομένως, προσωποποιούν έννοιες που, πολλές φορές, ανάμεσα στις προσωποποιημένες αυτές έννοιες και τους συμβολισμούς τους, έχουμε το πλάσιμο μιας ιστορίας που είναι ουσιαστικά μια αλληγορία», συμπλήρωσε μιλώντας για τη διαχρονία της θεματικής.

Η έκθεση διαρθρώνεται στις ενότητες Χρόνος, Φύση (γεωγραφικοί όροι, ουράνια σώματα), Θεός (θεοποιημένες έννοιες φυσικών και ανθρώπινων στοιχείων), Άνθρωπος (ψυχικές, πνευματικές και σωματικές καταστάσεις, συναισθήματα, πνευματικά έργα), Θεσμός (Πόλεις, Δήμος, Δημοκρατία, Βία, Κράτος, Δικαιοσύνη, τελετές), Αλληγορίες. Όπως σημειώθηκε στη συνεδρίαση, την έκθεση θα «ανοίγει» το έργο του Ρούμπενς και θα «κλείνει» το άγαλμα της Χίμαιρας, ενώ το μόνο έργο για το οποίο δεν έχει ακόμα δοθεί απάντηση στο αίτημα δανεισμού του είναι η «Κραυγή» του Έντβαρτ Μουνκ, που στην έκθεση θα μπορούσε να αφορά την «προσωποποίηση της απελπισίας».

Τέλος, όσον αφορά τα οκτώ έργα από το Βρετανικό Μουσείο που θα συμμετέχουν στην έκθεση, τόσο τα μέλη όσο και ο γγ του ΚΑΣ επισήμαναν ότι πρόκειται για μια επιστημονική συνεργασία που ευνοεί τις σχέσεις μεταξύ μουσείων και σε καμία περίπτωση δεν σχετίζεται με το αίτημα της επανένωσης των Γλυπτών του Παρθενώνα το οποίο, όπως είναι γνωστό, έχει αναγνωριστεί με απόφαση της Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCO ως διακρατικό/διακυβερνητικό.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ | Γράφει η Ελένη Μάρκου

https://www.culturenow.gr/nohmata-nea-megali-ekthesi-sto-moyseio-akropolis-me-monadika-erga-ap-olon-ton-kosmo/
www.culturenow.gr