Author: chr

Το Μικρό Εργαστήρι της Τέχνης του Μουσείου Μπενάκη συναντά τους καλλιτέχνες του κόσμου, ξεκινώντας από την Τζόρτζια Ο’Κιφ.

Φέτος το Μικρό Εργαστήρι της Τέχνης πήρε φόρα. Σηκώστε τα μανίκια, πάρτε τα σύνεργά σας και φύγαμε!

Tις καθιερωμένες μας βουτιές στις μόνιμες συλλογές του Κεντρικού Κτηρίου του Μουσείου Μπενάκη εμπλουτίζουν τσάρκες στο… ατελιέ του Γιάννη Μόραλη και τη γειτονική Πινακοθήκη Γκίκα αλλά και… κοπάνες προς τα εργαστήρια μεγάλων δημιουργών της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης από μέρη μακρινά.

Αρχαία αγγεία, βυζαντινά ψηφιδωτά και νεοελληνικά κεντήματα πιάνονται αγκαζέ με τον Καραγκιόζη και τον Θεόφιλο, για να συναντήσουν τη Τζόρτζια Ο’Κιφ (Georgia O’ Keeffe), τον Φερνάν Λεζέ (Fernard Léger) και τον Αντόνι Γκαουντί (Antonio Gaudi).

Και αυτή… είναι μόνη η αρχή!

ΚΥΚΛΟΣ Α’

Αν η Τζόρτζια Ο’Κιφ περπατούσε στην ελληνική φύση…

Τι κοινό έχουν η Αμερικανίδα πρωτοπόρος ζωγράφος Τζόρτζια Ο’Κιφ με μια παραδοσιακή κεντήστρα από την Κρήτη; Ποιο αόρατο νήμα συνδέει την ελληνική φύση με το τοπίο της μακρινής Άγριας Δύσης; Τι σχέση έχουν όλα αυτά με εμάς σήμερα; Ψάχνουμε απαντήσεις ανάμεσα σε φύλλα, λουλούδια και δέντρα σκαλιστά, κεντημένα και ζωγραφιστά στην πέτρα, το ξύλο και τον καμβά, αλλά και απαντάμε με τον δικό μας τρόπο μεταμορφώνοντας εικόνες και ιδέες, χρώματα, χαρτόνια και υλικά για κολλάζ σε έργα τέχνης με έμπνευση τη φύση που μας περιβάλλει.

Υπεύθυνη προγράμματος: Σοφία Δαϊσπύρου, εικαστικός-εκπαιδευτικός

ΗΛΙΚΙΕΣ 7 – 10, ΓΛΩΣΣΑ Ελληνικά, ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΤΟΜΩΝ 12

Κεντρική φωτογραφία θέματος: Lake George Reflection by Georgia O’Keeffe
oil on canvas, 58 x 34 in. (147.3 x 86.4 cm.), 1921–1922 | Πηγή: Wikimedia Commons

Πηγή: Culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/moyseio-mpenaki-to-mikro-ergastiri-tis-texnis-synanta-tin-tzortzia-o-kif/

To Athens Photo Festival 2022 εγκαινιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη / Πειραιώς 138, με τη συμμετοχή 102 καλλιτεχνών από 28 χώρες.

Mε εμφανή προσανατολισμό στη σύγχρονη φωτογραφία, το Athens Photo Festival επικεντρώνεται με διάθεση διερευνητική και κριτική στα ζητήματα και τους προβληματισμούς της σημερινής κοινωνικής πραγματικότητας, αναδεικνύοντας τον ρόλο της φωτογραφίας και του οπτικού πολιτισμού. Πρόκειται για μια μεγάλη σε έκταση εκθεσιακή παραγωγή, η οποία θα αναπτυχθεί σε 3.000 τετραγωνικά μέτρα, καταλαμβάνοντας όλους τους εκθεσιακούς χώρους του μουσείου.

Tο Athens Photo Festival, που συμπληρώνει φέτος τριάντα πέντε χρόνια παρουσίας, αποτελεί το σημαντικότερο διεθνές καλλιτεχνικό γεγονός για τη φωτογραφία στην Ελλάδα και ένα από τα πέντε παλαιότερα φεστιβάλ φωτογραφίας στον κόσμο. Εκθέσεις με τη συμμετοχή καλλιτεχνών από διαφορετικές χώρες καθώς και ένα σύνολο δράσεων -εκπαιδευτικά προγράμματα, δράσεις δικτύωσης, κοινωνικές πρακτικές, παράλληλες εκδηλώσεις- θα συγκροτήσουν μια ευρεία πλατφόρμα ανάδειξης της σύγχρονης φωτογραφικής δημιουργίας και αλληλεπίδρασης με την ευρύτερη πολιτιστική κοινότητα. Το εκθεσιακό πρόγραμμα του Φεστιβάλ διασταυρώνει φωτογραφικά έργα, οπτικοακουστικό υλικό, εγκαταστάσεις και καλλιτεχνικές εκδόσεις, ενισχύοντας τον καλλιτεχνικό, κοινωνικό και πολιτικό διάλογο.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
Bebe Blanco Agterberg (NL), Hannah Altman (US), Claudia Amatruda (IT), Zoe Aubry (CH), Chloe Milos Azzopardi (FR), Jessica Bernard (GB),Samuel Bianchini (FR), Marjolein Blom (NL), Marta Bogdanska (PL), Elena Aya Bundurakis (GR), Anna-Tia Buss (CH/DE), Campus Novel (GR), Mary Chairetaki & Panos Charalampidis (GR), Γιούλα Χατζηγεωργίου (GR), Matthieu Croizier (GH/FR), Deanna Dikeman (US), Chiara Ernandes (IT), Μαρίλια Φωτοπούλου (GR), Παύλος Φυσάκης (GR), Jennifer Georgescu (US), George Georgiou (GB), Lina Geoushy (EG), Cemre Yesil Gonenli ( TR ), Tina Hage (DE), Eeva Hannula (FL), Marvel Harris (NL), Alma Haser (GB/DE), Elena Helfrecht (DE), Elizabeth Hibbard (US), Assaf Hinden (IL & DE), Hien Hoang (VN), Judith van IJken (NL), Philippe Jarrigeon (FR), Tamara Kametani (SK), Κώστας Καψιάνης (GR), Isik Kaya & Thomas Georg Blank (TR/DE), Viktor Koen (US), Ola Lanko (UA), Inka & Niclas Lindergard (SE), Rachele Maistrello (IT), Γιάννης Μανωλής (GR), Μαρία Μαυροπούλου (GR), Livia Melzi (BR), Marisol Mendez (BO), Rebecca Najdowski (US/AU), Νίκος Παναγιωτόπουλος (GR), Μυρτώ Παπαδοπούλου (GR), Kosmas Pavlidis (GR), Antonia Petriti (GR), Πηνελόπη Πετσίνη (GR), Klaus Pichler (AT), Birthe Piontek (DE), Peter Puklus (HU), Janis Rafa (GR), Alessia Rollo (IT), Lara Shipley & Antone Dolezal (US), Σπύρος Στάβερης (GR), Olga Stefatou (GR), Daniel Szalai (HU), Γιάννης Θεοδωρόπουλος (GR), Πηνελόπη Θωμαΐδη (GR), Marinos Tsagkarakis (GR), Penelope Umbrico (US), Andres Mario de Varona (IT), Vaskos (Βασίλης Νούλας & Κώστας Τζημούλης) (GR), Cristiano Volk (IT), Amani Willett (US), Sheung Yiu (HK), Martina Zanin (IT), Ana Zibelnik (SI)

ΝΕΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΙ 2022
Λουίζα Βραδή, Aggelos Barai, Περικλής Δημητρόπουλος, Francesca Giaitzoglou-Watkinson, Θάνος Θηρίου, Chloe Kritharas Devienne, Αγγελίνα Λαμπίρη, Βασίλειος Παπαγεωργίου, Εύα Σταματίου, Άννη Τσεβδομαρία, Ευσταθία Φλωκατούλα

Κεντρική φωτογραφία θέματος: Işık Kaya & Thomas Georg Blank

Πηγή: culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/to-athens-photo-festival-2022-sto-moyseio-mpenaki/

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) εγκαινιάζει το νέο του Καλλιτεχνικό Πρόγραμμα με έναν κύκλο πέντε εκθέσεων.

Η καινούρια εποχή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης ξεκινά με βελτιώσεις στην έκθεση της συλλογής του, οι οποίες προαναγγέλλουν τη ριζική της αναδιάρθρωση, με την εισαγωγή ευρύτερων καινοτομιών στο εκθεσιακό του πρόγραμμα και με στοχευμένες αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις που εμπλουτίζουν σημαντικά την εμπειρία της επίσκεψης και τη συνολικότερη σχέση του Μουσείου με το κοινό. Πιο συγκεκριμένα, η έκθεση της συλλογής, εν όψει της ριζικής της ανανέωσης στο τέλος του έτους και της ενσωμάτωσης σε αυτήν μέρους της δωρεάς έργων από τη Συλλογή Δ.Δασκαλόπουλου, έχει αποκτήσει περισσότερη θεματική και μορφολογική συνοχή με επικεντρωμένες μετακινήσεις και αφαιρέσεις έργων.

Ως προς το εκθεσιακό πρόγραμμα, για πρώτη φορά το ΕΜΣΤ διοργανώνει συγχρόνως εφτά περιοδικές εκθέσεις οι οποίες διαθέτουν εσωτερική συνάφεια και υπηρετούν την ευρύτερη παιδαγωγική, πολιτική και εννοιολογική αποστολή του Μουσείου. Η μεγάλη ατομική έκθεση Statecraft: Διαμορφώνοντας το κράτος, η ατομική έκθεση του Έλληνα καλλιτέχνη της διασποράς Αντώνη Πίττα, jaune, geel, gelb, yellow, πράξεις μοντερνισμού με τον Theo van Doesburg, η παρουσίαση της Jennifer Nelson, Απόβλητα (Κληρονομιά) και η παρουσίαση για πρώτη φορά στην Ελλάδα του πολυβραβευμένου Λιβανέζου καλλιτέχνη Lawrence Abu Hamdan πραγματεύουνται σημαντικά ζητήματα της σημερινής κοινωνικοπολιτικής συνθήκης, της μεταδημοκρατίας και της ανθρωποκαίνου, δημιουργώντας μια διαδρομή στοχασμού και ενσυνείδησης εντός του Μουσείου.

Επιπλέον, ενεργοποιούνται καινούργιες εκθεσιακές πρακτικές και δομές, όπως η διάθεση δύο Project Rooms εντός του Μουσείου, η εισαγωγή της ιδέας του Καλλιτέχνη εν δράσει (Artist at Work) και η διοργάνωση εκθέσεων εκτός του Μουσείου, υπό τον γενικό τίτλο Extra Muros, που ξεκινά με την έκθεση Αμαζόνιος του Δημήτρη Τσουμπλέκα. Τονίζοντας ιδιαίτερα τη διαγενεακότητα, όπως στην έκθεση της συνομιλίας της Ειρήνης Βουρλούμη με τον ζωγράφο Αντρέα Βουρλούμη, το ΕΜΣΤ θέλει να διαρρήξει τα στεγανά των υποτιθέμενων γενεών της σύγχρονης ελληνικής τέχνης.

Τέλος, ο διεθνούς φήμης Έλληνας αρχιτέκτονας Πέτρος Μπαμπασίκας, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, με την ομάδα του και τον στενό του συνεργάτη Κωνσταντίνο Πετράκο, παρεμβαίνει στην είσοδο του Μουσείου δημιουργώντας έναν χώρο συγκέντρωσης και ανάπαυλας για το κοινό, ενώ για πρώτη φορά ο σχεδιασμός μιας έκθεσης, της έκθεσης Statecraft, ανατέθηκε σε αρχιτεκτονικό γραφείο, το Flux Office, της Εύας Μανιδάκη και του Θανάση Δεμίρη, μια πρακτική η οποία θα είναι εφεξής συστηματική.

Statecraft – Διαμορφώνοντας το κράτος
16.06–30.10.2022
Επιμέλεια: Κατερίνα Γρέγου
Όροφοι -1, 0, 2

H διεθνής ομαδική έκθεση Statecraft: Διαμορφώνοντας το Κράτος διερευνά τους υποκείμενους μηχανισμούς στη διαμόρφωση του έθνους-κράτους, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, καθώς και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει στον σημερινό παγκοσμιοποιημένο και δικτυωμένο κόσμο. Το Statecraft, αναδιφώντας την ιστορία και τις διαδικασίες συγκρότησης του έθνους στους νεότερους χρόνους, εξετάζει τις δομές ισχύος και τις διαδικασίες πίσω από την κρατική γραφειοκρατία, τη διακυβέρνηση και την κυριαρχία, καθώς και τα συνακόλουθα ζητήματα της δημοκρατίας, της ιθαγένειας και της πολιτειότητας, των δικαιωμάτων, της συμπερίληψης και του αποκλεισμού. Η έκθεση μελετά το εύρος και τα όρια της κρατικής εξουσίας, ενώ ταυτόχρονα κοιτά τη νέα πολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην Ευρώπη αλλά και πέρα από αυτή, σε μια περίοδο που ο εθνικισμός και η απολυταρχία βρίσκονται σε άνοδο, καθώς κάποιες χώρες υιοθετούν και πάλι εσωστρεφείς στάσεις και αντιλήψεις. Με τη συμμετοχή 39 καλλιτεχνών, πολλοί από τους οποίους εκθέτουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το Statecraft στρέφει το βλέμμα του πέρα από τις παραδοσιακές μορφές του έθνους-κράτους, προς την κατεύθυνση εναλλακτικών μοντέλων κρατικής και πολιτικής συγκρότησης, σε συνάφεια με τις σημερινές προκλήσεις της μαζικής μετανάστευσης, με τις πραγματικότητες των μετα-εθνικών και δια-εθνικών δομών οργάνωσης, με την παγκοσμιοποίηση και με τον σύγχρονο τεχνολογικό νομαδισμό. Όσο ετοιμαζόταν η έκθεση, η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, γεγονός που κατέστησε σαφές με τον πλέον επώδυνο τρόπο ότι η μετα-ψυχροπολεμική τάξη πραγμάτων έχει αρχίσει να αποσυντίθεται, ότι η δημοκρατία και η εθνική κυριαρχία δεν μπορούν να θεωρηθούν δεδομένες, και ότι η ανεξέλεγκτη κρατική εξουσία οδηγεί σε βίαιες και επικίνδυνες συνθήκες τόσο για τον άνθρωπο όσο και για το περιβάλλον.

Αντώνης Πίττας – jaune, geel, gelb, yellow
Πράξεις μοντερνισμού με τον Αντώνη Πίττα και τον Theo van Doesburg
16.06–30.10.2022
Επιμέλεια: Δάφνη Βιτάλη
Παρέμβαση στη Συλλογή – Όροφος 2

Η έκθεση jaune, geel, gelb, yellow εξετάζει την αποτυχία, την κατάρρευση και την ιστορικοποίηση των μοντερνιστικών ιδεωδών, σε συνάρτηση με το πολιτικό σκηνικό των ευρείας κλίμακας διαμαρτυριών του κινήματος των κίτρινων γιλέκων στη Γαλλία. Ο Αντώνης Πίττας χρησιμοποιεί ανακλαστικό φύλλο σε κίτρινο χρώμα, για να αναπαραστήσει τις σιλουέτες των διαδηλωτών, της αστυνομίας και τις αλληλεπιδράσεις τους κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων. Τις τοποθετεί μπροστά από επιλεγμένα σχέδια του Theo van Doesburg, ιδρυτή του κινήματος De Stijl και έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία της τέχνης. Τα σχέδια και οι γκουάς του Van Doesburg προέρχονται από τη μεγάλη συλλογή του Centraal Museum της Ουτρέχτης, της πόλης στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Ολλανδός καλλιτέχνης. Η εγκατάσταση του Πίττα παρεμβαίνει στη συλλογή του ΕΜΣΤ, συγκεκριμένα σε ένα κεφάλαιο που αναφέρεται στην πολιτική αναταραχή και τη διαμαρτυρία κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970, όταν η χώρα βρισκόταν υπό την επιρροή μιας στρατιωτικής δικτατορίας, και έρχεται να προτείνει την εξέταση διαφόρων πτυχών της πολιτικής δυσαρέσκειας και των μέσων με τα οποία αυτή εκφράζεται. Η έκθεση εντάσσεται στο νέο πρόγραμμα του ΕΜΣΤ, στο πλαίσιο του οποίου σύγχρονοι καλλιτέχνες καλούνται να παρέμβουν στη συλλογή του Μουσείου. Το έργο του Theo van Doesburg παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Ειρήνη Βουρλούμη – Στον ίδιο χώρο
Ένας φωτογραφικός διάλογος με τον ζωγράφο Ανδρέα Βουρλούμη
16.06–30.10.2022
Επιμέλεια: Σταμάτης Σχιζάκης
Όροφος 3 Project Room 1

Η έκθεση Στον ίδιο χώρο είναι ένας καλλιτεχνικός διάλογος που άνοιξε η φωτογράφος Ειρήνη Βουρλούμη (γενν. 1975) με το ζωγραφικό έργο του παππού της Ανδρέα Βουρλούμη (1910–1999). Η Ειρήνη Βουρλούμη παραθέτει δικές της φωτογραφίες, τραβηγμένες με κινητό τηλέφωνο κατά τις περιπλανήσεις της στην πόλη της Αθήνας – ένας φόρος τιμής δίπλα σε έργα που έκανε ο Ανδρέας Βουρλούμης πάνω από μισό αιώνα πριν: ζωγραφικούς πίνακες, υδατογραφίες, σχέδια και ποιήματα. Τα μέσα διαφέρουν αλλά ο σκοπός είναι κοινός. Μέσα από τον συσχετισμό των εικόνων η φωτογράφος δημιουργεί γέφυρες μεταξύ της μεταπολεμικής Αθήνας, όπως την αποτύπωσε στα γρήγορα σχέδιά του ένας ιστορικής σημασίας ζωγράφος, και της ίδιας πόλης σήμερα, όπως την καταγράφει η ίδια στις δικές τις περιπλανήσεις. Από τις εικόνες αυτές αναδύεται ο διαχρονικός χαρακτήρας της πόλης, από την αρχιτεκτονική και το τοπίο ως τη ζωή των κατοίκων της, αλλά και μια εναλλακτική γενεαλογία απεικόνισης του αστικού τοπίου. Η έκθεση Στον ίδιο χώρο είναι ένας φόρος τιμής της Ειρήνης Βουρλούμη στον παππού της και μια δήλωση αγάπης στην Αθήνα του σήμερα, του χθες και του αύριο

Jennifer Nelson – Απόβλητα (Κληρονομιά)
Μια δημόσια πραγμάτευση του απωθημένου. Πρότζεκτ εν εξελίξει
Όροφος 3 Project Room 2

Όλο το 2021 η Jennifer Nelson μάζευε τις χρησιμοποιημένες συσκευασίες και τα στέρεα απόβλητα της οικογένειάς της, όπως πλαστικά, μπουκάλια και χαρτιά. Στο τέλος, ο όγκος και η μάζα των σκουπιδιών, που συνέλεξε, ξεπέρασαν κατά πολύ τον όγκο και το βάρος της ίδιας. Από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο του 2022 η Nelson θα βρίσκεται τις ώρες που λειτουργεί το Μουσείο στον χώρο του Project Room ΙΙ του ΕΜΣΤ και θα επεξεργάζεται γλυπτικά το υλικό αυτό μπροστά στο κοινό, φτιάχνοντας με τα σκουπίδια και τα οικογενειακά απόβλητα μορφές που θα μπορούν να φορεθούν στο σώμα σαν ρούχα. Με τη διαδικασία αυτή η Nelsonσυγκρίνει άμεσα την ποσότητα των συλλογικών αποβλήτων μας με την κλίμακα του σώματός μας. Το έργο Απόβλητα (Κληρονομιά) διαπραγματεύεται το πένθος για την κληρονομιά που αφήνουν οι καταστροφικές μας πράξεις μας στο περιβάλλον αλλά συγχρόνως αναγνωρίζει και αποδέχεται τις ευθύνες μας. Όταν ολοκληρωθεί το έργο, η καλλιτέχνις θα φορέσει τα ρούχα από τα σκουπίδια που έχει φτιάξει, δείχνοντας το βάρος που φέρουμε στους ώμους μας από τον τρόπο της ζωής μας, και η όλη διαδικασία θα καταλήξει σε μια περφόρμανς. Οι επισκέπτες καλούνται να μπουν στο προσωρινό εργαστήριο, να γίνουν μάρτυρες στη δημιουργική διαδικασία και να κατανοήσουν τον κύκλο ζωής και τις συνέπειες των συνηθειών μας.

Lawrence Abu Hamdan – Ηχητικός ντετέκτιβ
16.06–30.10.2022
Αίθουσα Προβολών – Μεσοπάτωμα M

Το ΕΜΣΤ έχει τη χαρά να παρουσιάσει το έργο του Lawrence Abu Hamdan για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ο Abu Hamdan είναι ένας ηχητικός ντετέκτιβ· μέσα από τις οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις, τα βίντεο, τις περφόμανς, τη φωτογραφία, τα δοκίμια και τις διαλέξεις του, καθώς και μέσα από τη χρήση διαφορετικών ειδών ήχου, εξερευνά την πολιτική επίδραση της ακρόασης και του ήχου στα ανθρώπινα δικαιώματα και το νόμο. Οι ηχητικές έρευνες του καλλιτέχνη έχουν χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικά στοιχεία στο Δικαστήριο Ασύλου και Μετανάστευσης του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και για την υποστήριξη οργανώσεων όπως η Διεθνής Αμνηστία. Στο ΕΜΣΤ θα παρουσιαστούν επιλεγμένα κινηματογραφικά του έργα, τα οποία εξερευνούν τις θεματικές των αμφισβητούμενων συνόρων, της ιθαγένειας και της ελευθερίας μετακίνησης.

Συνεχίζονται οι εκθέσεις:

Stephan Goldrajch – Arbre à Palabres (Το δέντρο της πλατείας)
Site-specific installation
Έως 30.10.22
Φουαγιέ F

Δημήτρης Τσουμπλέκας – Αμαζόνιος
We are sailing with a corpse in the cargo
Έως 30.10.22

Φωτογραφία από την έκθεση Statecraft: Διαμορφώνοντας το Κράτος: Άννα Πρίμου

Πηγή: culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/ethniko-moyseio-sygxronis-texnis-to-neo-kallitexniko-programma/.gr

Η ΕΝΙΑ Gallery παρουσιάζει στον νέο της χώρο την έκτη ατομική έκθεση του Μάριου Φούρναρη με τίτλο

«Ευτυχώς, κάποτε η π-οίηση τελειώνει».

Ηαρχιτεκτονική διαμόρφωση και κάτοψη του νέου εκθεσιακού χώρου κατέχει δεσπόζουσα σημασία στην συγκρότηση της έκθεσης. Τα περίπου σαράντα έργα παρουσιάζονται ως τμήματα μιας σύνθεσης – εγκατάστασης, αναπτύγματα των εννοιολογικών και εικαστικών αναζητήσεων του καλλιτέχνη.

Η διαδικασία της σύνθεσης είναι ο πυρήνας του εικαστικού έργου του Μάριου Φούρναρη. Η σχέση των υλικών και η σύνδεση μεταξύ διαφορετικών, ποικίλων αντικειμένων της καθημερινότητας δομούν και καθορίζουν μορφολογικά το κάθε έργο. Κάθε γλυπτική σύνθεση είναι το ανάπτυγμα άλλοτε μιας αυθόρμητης δημιουργικής παραγωγής και άλλοτε μιας προβληματικής πάνω σε θέματα καθημερινά, κοινωνικά, πολιτικά. Οι συνθέσεις του είναι ένα παιχνίδι συμβολισμών, ισορροπιών και αντιθέσεων.

Η εικαστική του δημιουργία δίνει έμφαση σε ευτελή, ασήμαντα, καθημερινά αντικείμενα και βασίζεται φιλοσοφικά στις έννοιες της ιστορίας, της μνήμης, του χρόνου, της φύσης, της συλλογικότητας, της ανθρωπότητας, της φτώχειας. Ο άνθρωπός, τα δικαιώματά του και το περιβάλλον απέναντι στην ανελέητη και ανεξέλεγκτη οικονομική ανάπτυξη και στις κερδοσκοπικές ιδεοληπτικές πολιτικές της είναι μερικά από τα θεμελιώδη ζητήματα που απασχολούν τον καλλιτέχνη και σχολιάζει κριτικά μέσα από τα έργα του.

Ο Μάριος Φούρναρης μελετά σε βάθος την ιστορία και την ιστορία της τέχνης και θίγει εκ νέου, στο σήμερα του, το ζήτημα της ύπαρξης μιας τέχνης με κοινωνικό χαρακτήρα.

 

Επιμέλεια έκθεσης: Νίκη Παπασπύρου, ιστορικός τέχνης
Η έκθεση συνοδεύεται από ενημερωτικό φυλλάδιο στη διάθεση του κοινού και από κατάλογο 100σελίδων σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων προς πώληση.

Μάριος Φούρναρης
Ο Μάριος Φούρναρης είναι εικαστικός καλλιτέχνης και θεωρητικός ερευνητής σε μεθόδους σύγχρονης καλλιτεχνικής πρακτικής. Σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική με έμφαση στα νέα εκφραστικά μέσα (B.A. 2010) στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Α.Π.Θ. Το 2012 ολοκλήρωσε με έπαινο (merit) τις μεταπτυχιακές του σπουδές (M.F.A. 2012) στο University of Dundee, με ειδίκευση στα νέα μέσα (φωτογραφία, sound design) και την καλλιτεχνική πρακτική στη σφαίρα του δημόσιου χώρου (Art, Society and Publics).

Υπήρξε υπότροφος του Ι.Κ.Υ κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2009, 2010, καθώς και κάτοχος του βραβείου αριστείας του Ι.Κ.Υ το 2010. Το 2012 έλαβε πλήρη υποτροφία τριών ετών για την εκπόνηση Διδακτορικής έρευνας από τον κρατικό οργανισμό υποτροφιών του Ηνωμένου Βασιλείου – Arts and Humanities Research Council (AHRC). Είναι υποψήφιος διδάκτωρ του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Α.Π.Θ. στην ιστορία της τέχνης.

Έχει παρουσιάσει το καλλιτεχνικό και θεωρητικό του έργο σε workshops, residencies και συνέδρια όπως: «Alliances and Commonalities 2022», Stockholm University of Arts, Στοκχόλμη 20-22 Οκτωβρίου 2022, Σουηδία, Διημερίδα Νέων Ερευνητών Ιστορίας της Τέχνης, «Νέες τάσεις και προσεγγίσεις στην Ιστορία της Τέχνης στην Ελλάδα», Εταιρεία Ελλήνων Ιστορικών Τέχνης, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιωάννινα 2-3 Ιουνίου 2022, Residency Atelier AMI, Analix Forever Gallery, 7 – 21 Ιανουάριος 2021, Γενεύη, Ελβετία, Third Paradise Rebirth Forum, 3-6 Οκτώβριος 2019, Cittadellarte/Pistoletto Foundation, Budapest Hungary. Παράλληλα έχει επιμεληθεί και συμμετάσχει σε διακαλλιτεχνικά project όπως το Musing For The Wild, SKG Bridges Festival 2019 – MOMus Πειραματικό Κέντρο Τεχνών Θεσσαλονίκης, Μάιος 2019, LUX EX ORIENTA, Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (MCF), Ιανουάριος 2014 κ.α.

Από το 2019 είναι μέλος της ομάδας ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΠΕΡΑΜΑ συμμετέχοντας σε μια σειρά καλλιτεχνικών project όπως τα 100YEARS FOREVER, Anallix Forever Gallery, Γενεύη, Ελβετία, Ιούλιος 2022, SHARING PERAMA – SHARΙNG ART, Biennale ECC «PERSONAL STRUCTURES» 2022, Palazzo Mora, Βενετία Απρίλιος 2022 –Νοέμβριος 2022, κ.α. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται έξι ατομικές εκθέσεις και πλήθος συμμετοχών σε ομαδικές, ενώ έργα αποτελούν μέρος δημόσιων και ιδιωτικών συλλογών, στη Ελλάδα και το εξωτερικό.

Πηγη: culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/marios-foyrnaris-eytyxos-kapote-i-p-oiisi-teleionei-ekthesi-stin-enia-gallery/

Με αφορμή τη γέννηση του Κλωντ Μονέ, εξετάζουμε τα τρία βασικά στοιχεία της τέχνης του Γάλλου ιμπρεσιονιστή, όπως αυτά γίνονται εμφανή σε κάποια από τα πιο γνωστά έργα του, που άλλαξαν τη σύγχρονη τέχνη.

Ο Κλωντ Μονέ αποτέλεσε μία από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας τέχνης και ηγετική φιγούρα του ιμπρεσιονισμού, ενός κινήματος που εμφανίστηκε στη Γαλλία τον 19ο αιώνα, ως στάση ρήξης με την τέχνη που διακινούταν στις επίσημες εκθέσεις, στα λεγόμενα «salons». Οι εκπρόσωποι του κινήματος κατέγραφαν φαινόμενα και εικόνες στην πιο ωμή τους έκφραση, χρησιμοποιώντας διακριτές πινελιές αντί να τις αναμειγνύουν, δεν δέχονταν ως μόνο τρόπο έκφρασης του ψυχισμού την επιλογή χρωμάτων αλλά την τεχνοτροπία, το υλικό, τις σκιές και, εν τέλει, αναβίβαζαν την προσωπική πρόσληψη έναντι του ρεαλισμού.

Η παραδοχή των μοντερνιστών που έφερε την αμφισβήτηση της μοναδικής αλήθειας, είχε εκφραστεί σε μία πιο πρωτόλεια μορφή με τον ιμπρεσιονισμό, όπου προτεραιότητα είχε η εντύπωση και οι αισθήσεις και όχι η ορθολογική παρατήρηση και καταγραφή με βασικό στόχο την πιστότητα. Ο Μονέ, άθελά του, αποτέλεσε «νονό» του κινήματος, αφού ο πίνακας του «Εντύπωση, ανατέλλων ήλιος» (“Impression, Sunrise”), βάφτισε μία ολόκληρη σχολή που εξέφραζε μία διαφορετική αντίληψη της πραγματικότητας. Με αφορμή την γέννησή του, εξετάζουμε τρία βασικά στοιχεία του έργου του σπουδαίου Γάλλου ιμπρεσιονιστή και πώς αυτά συνδέθηκαν με τη ζωή του και την καλλιτεχνική σκέψη.

Σε ρήξη με την μία αλήθεια

O Κλωντ Μονέ γεννήθηκε στο Παρίσι στις 14 Νοεμβρίου του 1840 και σε μικρή ηλικία μετακόμισε στη Χάβρη της Νορμανδίας, όπου και ήρθε σε στενότερη επαφή με το φυσικό τοπίο, το οποίο αποτέλεσε βασικό θέμα καθ’ όλη την διαδρομή του. Στην ηλικία των δέκα ετών εισήχθη στην τοπική σχολή καλών τεχνών και σύντομα μετακόμισε στη γαλλική πρωτεύουσα για να φοιτήσει στην Ελβετική Ακαδημία, όπου και παρέμεινε μέχρι τα δεκαεφτά του χρόνια. Το 1861 κατετάγη στον γαλλικό στρατό και μετά από σύντομη θητεία στην Αλγερία απολύθηκε λόγω ασθενείας, ενώ στράφηκε ολοκληρωτικά στην τέχνη, παρά τις πιέσεις του οικογενειακού του περιβάλλοντος, που πρόκριναν μία πιο ολοκληρωμένη και ακαδημαϊκή μόρφωση.

Ο νεαρός Κλωντ δεν ήταν αντίθετος μόνο στην έννοια της ακαδημαϊκής σπουδής αλλά, κυρίως, στις δεδομένες αρχές περί τέχνης και ζωγραφικής, οι οποίες εκφράζονταν μέσα από αυτά τα ιδρύματα και τις εμπεδωμένες τεχνικές. Τότε μαθήτευσε κοντά στον Σαρλ Γκλαιρ και γνώρισε τους Πιερ-Ογκίστ Ρενουάρ, Φρεντερίκ Μπαζίλ και Άλφρεντ Σίσλεϋ στράφηκε σε ομάδες καλλιτεχνών που ζωγράφιζαν σε υπαίθριους χώρους, εμπνεόμενοι από τον περίγυρο τους. Η τεχνική που ανέπτυξαν βασιζόταν σε γρήγορες κινήσεις του πινέλου, ώστε να αιχμαλωτίσουν την αίσθηση του χρώματος και το φως πάνω στο θέμα, δίνοντας έμφαση στο φαινόμενο παρά στην ακρίβεια, αυτό που αργότερα ονομάστηκε ιμπρεσιονισμός.

Κατά την παραμονή του στο Παρίσι, ο Μονέ γνώρισε τη σύζυγό του, Καμίλ Νονσιέ, η οποία αποτέλεσε μοντέλο σου σε αρκετά έργα. Μάλιστα, ο πίνακας «Η γυναίκα στο πράσινο φόρεμα» (“The Woman in the Green Dress”), που την απεικόνιζε, ήταν ένα από τα πρώτα έργα του ζωγράφου που έγινε γνωστό και έγινε μέρος του Salon, μία ετήσιας έκθεσης που συγκέντρωνε το ενδιαφέρον του καλλιτεχνικού κόσμου της εποχής.

Θρήνος, μνήμη και εντυπώσεις

Με το ξέσπασμα του πολέμου μεταξύ Γαλλίας και Πρωσίας το 1870, ο Μονέ και η οικογένειά του μετακόμισαν στην Αγγλία κι από εκεί στην Ολλανδία. Κατά τη διάρκεια της σύντομης μετακίνησής του, ο Μονέ ανέπτυξε ένα πιο ευαίσθητο κριτήριο για το φως και πώς αντανακλούν διαφορετικά τοπία, κάτι που συνηγόρησε στην ανάπτυξη της θεωρίας του για το χρώμα. Εκείνη την περίοδο, και μετά από την αυξανόμενη δημοτικότητα μορφών έκφρασης που ξέφευγαν από τα τετριμμένα, συστάθηκε η πρώτη έκθεση ιμπρεσιονισμού, όπου συμπεριλαμβάνονταν και κάποια από τα έργα που δημιούργησε ο Μονέ κατά την περίοδο της μετανάστευσής του.

Το 1879, κι ενώ η δουλειά τόσο του ίδιου όσο και των ομοτέχνων του άρχισε να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των φιλότεχνων κύκλων, ο Μονέ βίωσε την απώλεια της συζύγου του από φυματίωση, καταγράφοντάς τον, μάλιστα, στον καμβά. Το έργο αυτό έχει γεννήσει άπειρες σημειολογικές αναλύσεις, με κάποιους να τονίζουν την σκληρή στάση του ζωγράφου απέναντι στη φθορά της ετοιμοθάνατης γυναίκας του και άλλους να αντιμετωπίζουν το έργο ως έργο τομή στην καριέρα του, ως έναν τρόπο να κρατήσει τη μνήμη της αγαπημένης του ζωντανή. Πράγματι, ο Μονέ τόνισε διαφορετικούς χρωματικούς τόνους του νεαρού της προσώπου, αποδίδοντας κυρίως τους μπλε, κίτρινους και γκρι τόνους θανάτου. Όπως σημειώνει ο Robert T. Muller, στο έργο κυριαρχεί η αγωνία που αποκαλύπτει μια βαθιά αίσθηση της δικής του τραγωδίας, τη συνειδητοποίηση του ότι ο μόνος τρόπος που θα μπορούσε ποτέ να εκφράσει τα αληθινά του συναισθήματα για την Καμίλ ή για οποιονδήποτε ήταν μέσα από την καταγραφή, στοιχεία της οποίας θα διατηρούσε για πάντα.

Μετά από αρκετούς δύσκολους μήνες μετά τον θάνατο της Καμίλ, ο Μονέ αποφάσισε να μην βυθιστεί ποτέ ξανά στη φτώχεια, η οποία τόσους τριγμούς είχε προκαλέσει στην οικογένειά του και τη σχέση του με την εκλιπούσα Καμίλ. Τότε άρχισε να δημιουργεί μερικούς από τους καλύτερους πίνακές του του 19ου αιώνα, με πιο γνωστές τις σειρές με τους καθεδρικούς (ένα έργο που θεωρήθηκε προσπάθεια να κρατήσει τη μνήμη της γυναίκας του ζωντανή) και τις σειρές γεωργικών και θαλασσινών τοπίων, οι οποίες προσεγγίστηκαν ως προσπάθειες εκτεταμένης αποτύπωσης της γαλλικής επαρχίας. Οι «Θημωνιές» (“Haystacks”) είναι ίσως η πιο γνωστή σειρά, όπου απεικονίζονται 15 εντυπώσεις από το ίδιο τοπίο με θημωνιές σε διαφορετικές ώρες της ημέρας, καθώς και σε διαφορετικές εποχές. Η εικαστική σημασία δεν έχει να κάνει μόνο με την αναζήτηση της αρμονίας του φωτός και την λεπτομερή αποτύπωση κάθε χρωματικής πτυχής, από το παιχνίδισμα των σύντομων ακτινών μέχρι το λυκόφως, αλλά και με τις τεχνικές που ανέπτυσσε παράλληλα ο Μονέ, με τη χρήση διαγώνιων γραμμών που καθοδηγούσαν το βλέμμα του κοινού πάνω στον καμβά.

Η εποχή του Ζιβερνύ

Το ύστερο έργο του Μονέ έχει μείνει γνωστό ως «εποχή του Ζιβερνύ». Το 1883 ο Μονέ και η οικογένειά του εγκαταστάθηκαν στο σπίτι ενός πάτρωνα των τεχνών της εποχής. Όταν εκείνος γνώρισε την οικονομική κατάρρευση και εγκατέλειψε την εστία του, ο Μονέ έμεινε πίσω μαζί με τη σύζυγό του άλλοτε συνεργάτη του, την Άλις Οσεντέ, την οποία παντρεύτηκε το 1891. Τότε, κι αφού είχε συγκεντρώσει αρκετή περιούσια χάρτη την αυξανόμενη δημοτικότητα του έργου του, ο Μονέ αγόρασε την αγροικία και επένδυσε στην ανάπτυξη των κήπων και ενός θερμοκηπίου, ώστε να δημιουργήσει έναν μεγαλύτερο χρωματικό πλουραλισμό για τα θέματα του. Η περιβόητη λίμνη με τα νούφαρα και η ιαπωνική γέφυρα έχουν γίνει οι απόλυτες ατραξιόν της μικρής Νορμανδικής πόλης, χάρη στις εναργείς αποτυπώσεις του διάσημου κατοίκου της.

Τα νούφαρα είναι η μεγαλύτερη σειρά του Μονέ, αποτελούμενη από 250 ελαιογραφίες που απεικονίζουν τους κατάφυτους κήπους στο Ζιβερνύ. Το 1908, ο Μονέ κατέστρεψε 15 «νούφαρά του» ακριβώς πριν από μια προγραμματισμένη έκθεση στην γκαλερί Durand-Ruel, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά του όχι μόνο απέναντι στο αποτέλεσμα, αλλά κυρίως στον ίδιο του τον εαυτό. Ο Μονέ προτίμησε να καταστρέψει τα έργα του, που μπορούν να μεταφραστούν σε πολλές εργατοώρες, αντί να εκθέσει το έργο στο κοινό και παράλληλα να εκτεθεί. Ο Γάλλος ζωγράφος έμεινε εκεί μέχρι το θάνατό του το 1926 και κατέγραφε την δική του πρόσληψη του περιβάλλοντος μέχρι το τέλος της ζωής του. Παρά την αλλοιωμένη όρασή του, καθώς έπασχε από καταρράκτη, ο Μονέ συνέχισε να παρατηρεί και να αποτυπώνει τον κόσμο όπως τον αντιλαμβανόταν, ακόμα και μέσα από το πρίσμα του γήρατος και των ασθενών αισθήσεων, κάνοντας προσωπική στάση το ιμπρεσιονιστικό πρόταγμα που ήθελε τους ζωγράφους να μην είναι τα μάτια που ζητούν την πιστότητα, αλλά μέρος του συνόλου που δημιουργούσε διαφορετικές εντυπώσεις για τον κόσμο.

Πηγές: Britannica.com, claude-monet.com, claudemonetgallery.org, dailyartmagazine.com, trauma.blog.yorku.ca, travel.gr

Φωτογραφία: fondation-monet.com

Πηγή: Culturenow.gr

https://www.culturenow.gr/klont-mone-to-fos-kai-oi-diaforetikes-proslipseis-ston-impresionismo/

Με εξαιρετικά μεγάλη προσέλευση κοινού, παρουσία σημαντικών προσωπικοτήτων, θετικότατα σχόλια και πολλή τέχνη, έπεσε το βράδυ της Δευτέρας η αυλαία της
Art Athina 2022.

Η Art Athina 2022 φιλοξενήθηκε στο Ζάππειον Μέγαρο από τις 16 έως και τις 19 Σεπτεμβρίου, υπό την αιγίδα της της Α.Ε. της Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

Η μεγαλύτερη ετήσια εικαστική διοργάνωση στην Ελλάδα, που φέρει την υπογραφή του Πανελληνίου Συνδέσμου Αιθουσών Τέχνης και πραγματοποιείται υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Σταματίας Δημητρακοπούλου, εξελίχθηκε από μια έκθεση που παρουσιάζει ένα συνεπτυγμένο πανόραμα της σύγχρονης ελληνικής και διεθνούς εικαστικής σκηνής σε μια μεγάλη γιορτή. Απόδειξη αποτελεί και το γεγονός ότι κατά τις τρεις ημέρες λειτουργίας της Αrt Athina 2022 οι επισκέπτες χρειάστηκε να περιμένουν υπομονετικά στην ουρά που έφτανε ως το σιντριβάνι του περιβάλλοντος χώρου του Ζαππείου.

To ενδιαφέρον των καλλιτεχνών, των συλλεκτών και του φιλότεχνου κοινού ήταν ιδιαίτερα αυξημένο με αποτέλεσμα από τις πρώτες κιόλας ώρες που άνοιξε η Art Athina 2022 oι αίθουσες του Ζαππείου να πλημμυρίσουν με κόσμο. Το “παρών” στα εγκαίνια της Art Athina το απόγευμα της Παρασκευής έδωσαν η υπουργός Πολιτισμού
Λίνα Μενδώνη, ο υφυπουργός Σύγχρονου Πολιτισμού, Νικόλας Γιατρομανωλάκης, ο περιφερειάρχης Αττικής, Γιώργος Πατούλης, ο δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης, ενώ ανάμεσα στους επισκέπτες που απήλαυσαν τα έργα τέχνης, τα οποία παρουσίασαν στην έκθεση 80 χώροι τέχνης από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ήταν η βουλευτής Όλγα Κεφαλογιάννη, ο ευρωβουλευτής Αλέξης Γεωργούλης, ο πρώην υπουργός Παύλος Γερουλάνος, ο πρώην υφυπουργός Κώστας Στρατής, ενώ τον ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής εκπροσώπησε η Ρωξάνη Μπέη.

To μεσημέρι της Κυριακής απονεμήθηκε το βραβείο της Art Athina για νέο καλλιτέχνη στον Γιώργο Γεροντίδη που εκπροσωπείται από την zina athanassiadou gallery.
Το βραβείο συνίσταται στην ατομική παρουσίαση της δουλειάς του 35χρονου νικητή στο MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά την άνοιξη του 2023.

Μεγάλη συμμετοχή σημειώθηκε το Σαββατοκύριακο στα εκπαιδευτικά προγράμματα για τους μικρούς φιλότεχνους, ενώ σχεδόν σε όλες τις ομιλίες μέρος του κοινού παρακολουθούσε όρθιο τους συμμετέχοντες που κατέθεταν τις απόψεις τους σχετικά με την τέχνη και τους θεσμούς της. Η φουάρ ολοκληρώθηκε αργά το βράδυ της Δευτέρας.

Οι συμμετέχουσες αίθουσες στο πρόγραμμα της Αrt Athina για το 2022 στις επιμέρους ενότητες ήταν οι εξής:

Tο βασικό εκθεσιακό πρόγραμμα της Art Athina, με γκαλερί από την Ελλάδα και το εξωτερικό που παρουσιάστηκε στους κεντρικούς χώρους του Ζαππείου Μεγάρου.

Συμμετείχαν οι:
a.antonopoulou.art, agathi-kartalos,Alibi Gallery, Allouche Benias Gallery, Alma Contemporary Art Gallery, Anna Pappas Gallery, Argo Gallery, Art Appel Gallery, Artower Agora, Αrt Zone 42, Astrolavos art galleries, Athens Art Gallery, CAN Christina Androulidaki gallery, Citronne Gallery, Crux Galerie, Cube Gallery, Dio Horia, DL gallery, ekfrasi – yianna grammatopoulou, Eleftheria Tseliou Gallery, Eleni Koroneou Gallery, EPsilon Art Gallery, Ersi Gallery, Gallery 7, Gallery ArtPrisma, Genesis Gallery, Hot Wheels Athens, Ileana Tounta Contemporary Art Center, Kalfayan Galleries, Let Them Eat Cake / M.A.M.A. contemporary, Lola Nikolaou Gallery, Melas Martinos, Mihalarias Art, Papatzikou Gallery, Peritechnon Karteris art gallery, Rebecca Camhi Gallery, Roma Gallery, Sianti Gallery, Skoufa Gallery, Technohoros art gallery, The Blender Gallery, The Breeder, zina athanassiadou gallery, Zoumboulakis Galleries

Highlights:
Η κατηγορία Highlights παρουσίασε στην Art Athina νέες γκαλερί από το εξωτερικό, ύστερα από πρόσκληση της καλλιτεχνικής διευθύντριας της φουάρ, Σταματίας Δημητρακοπούλου. Μέρος της κατηγορίας Highlights ήταν οι γκαλερί Voloshyn και Ya Gallery από το Κίεβο. Η Art Athina ανέλαβε το κόστος συμμετοχής του περιπτέρου, υποστηρίζοντας την σημαντική εικαστική της Ουκρανίας και την ανάδειξη των σύγχρονων καλλιτεχνών της.

Συμμετείχαν οι:
Christian Andersen (Copenhagen), Chris Sharp gallery (Los Angeles, Mexico City), Fitzpatrick gallery (Paris), High Art (Paris), Harkawik (Los Angeles), M + B (Los Angeles), Artbeat (Tbilisi), Sophie Tappeiner (Vienna), South Parade (London), UNA (Piacenza, Milano), Voloshyn gallery (Kiev), Pavlo Gudimov Ya Gallery Art Center (Kiev), Zeller van Almsick (Vienna)

Feature:
Κάθε χρόνο, η Art Athina προσκαλεί έναν ανεξάρτητο επιμελητή να παρουσιάσει την κατηγορία Feature, καλώντας γκαλερί από το εξωτερικό. Φέτος καλεσμένη ήταν η ανεξάρτητη επιμελήτρια Kate Carusο από τη Βρετανία που ζει στο Λος Άντζελες και η οποία επέλεξε τις παρακάτω αίθουσες τέχνης: Arusha gallery (Edinburgh),Bianca D’Alessandro (Copenhagen), Ciaccia Levi (Paris), Et Al. (SF), Ginny on Frederick (London), Larder (Los Angeles), Laveronica gallery (Modica), Luce Gallery (Turin), Matthew Brown (Los Angeles), Moskowitz Bayse (Los Angeles), The Valley (Taos, Mexico)

Projects:
Επιλεγμένοι ανεξάρτητοι χώροι τέχνης παρουσίασαν το πρόγραμμα τους σε μια ειδική κατηγορία στην Art Athina 2022: Aetopoulos, Arch, Alkinois, Callirrhoë, Sealed Earth Ceramic Studio and Gallery, SECCMA TRUST, The Intermission x Balice Hertling

Design:
H Αrt Athina 2022 παρουσίασε την κατηγορία Design, με τη συμμετοχή των γκαλερί Αntiqua και Carwan, ενώ οι designers Objects Of Common Interest με έδρα τη Νέα Υόρκη, επιμελήθηκαν μια ομαδικη έκθεση με διεθνείς designers.

Art Athina Pavilions:
Για πρώτη φορά, η Art Athina παρουσίασε την κατηγορία Art Athina Pavilions. Πρόκειται για εξωτερικές αρχιτεκτονικές κατασκευές μπροστά από την είσοδο του επιβλητικού Ζαππείου Μεγάρου, προσβάσιμες από το κοινό καθόλη τη διάρκεια της ημέρας. Στην Art Athina 2022, συμμετείχανν τα αρχιτεκτονικά γραφεία LOT Office for Architecture και Point Supreme.

Η αθηναϊκή φουάρ διοργανώνεται από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αιθουσών Τέχνης, σε παραγωγή της εταιρείας BeBest. Η εκδήλωση έχει ενταχθεί στο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα “Αττική” 2014-2020.

Πηγή: Culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/art-athina-2022-aylaia-gia-ti-megali-eikastiki-diorganosi/

Στο πλαίσιο της σειράς εκθέσεων «Θεϊκοί Διάλογοι», το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης προσκαλεί φέτος τον Αμερικανό καλλιτέχνη Brice Marden να παρουσιάσει το έργο του σε διάλογο με επιλεγμένες αρχαιότητες από τις μόνιμες συλλογές του Μουσείου.

Η έκθεση με τίτλο «Brice Marden και Ελληνική Αρχαιότητα» θα πραγματοποιηθεί στο Μέγαρο Σταθάτου και θα διαρκέσει από τις 20 Μαΐου έως τις 29 Αυγούστου 2022. Πρόκειται για την πρώτη μουσειακή έκθεση του σημαντικού καλλιτέχνη στην Ελλάδα, η οποία διοργανώνεται από το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης σε στενή συνεργασία με τον Marden και τον επιμελητή και εικαστικό Δημήτριο Αντωνίτση.

Ο Marden, που διανύει την όγδοη δεκαετία της ζωής του και έχει στο ενεργητικό του μια πορεία εξήντα ετών, εξακολουθεί να συναρπάζει με τη χειρονομιακή του απλότητα. Το έργο του αντλεί από τη μακρά ιστορία της τέχνης, συνδυάζοντας στοιχεία τόσο από τον Μινιμαλισμό και τον Αφηρημένο Εξπρεσιονισμό όσο και από την αρχαία καλλιγραφία και την ποίηση.

Τα τελευταία πενήντα χρόνια o καλλιτέχνης εμπνέεται από το ελληνικό τοπίο και από την ελληνική αρχαιότητα. Η σχέση του με την Ελλάδα ξεκινάει το 1971. Αμέσως μαγεύεται από το ελληνικό φως και αγοράζει το πρώτο του σπίτι στην Ύδρα μαζί με την Έλεν, τη γυναίκα του που είναι επίσης ζωγράφος. Έκτοτε περνούν εκεί ένα διάστημα κάθε καλοκαίρι. Η καθαρότητα του υδραϊκού τοπίου έχει επηρεάσει βαθιά τον Marden, ο οποίος παρατηρεί τη φύση και δημιουργεί.

Η έκθεση στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης θα περιλαμβάνει έργα από όλο το εύρος της δουλειάς του καλλιτέχνη που αποκαλύπτουν τον συντονισμό του Marden με τη μεταφυσικότητα της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς. Ζωγραφικοί πίνακες, σχέδια, σημειωματάρια που φανερώνουν την οξεία παρατηρητικότητα και τη σπάνια αφαιρετική του ματιά, θα παρουσιαστούν σε διάλογο με επιλεγμένες αρχαιότητες από τις μόνιμες συλλογές του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, προσκαλώντας τον θεατή να αποκωδικοποιήσει το εικαστικό λεξιλόγιο αυτού του μεγάλου καλλιτέχνη.

Λίγα Λόγια για τον Brice Marden

Ο Brice Marden γεννήθηκε το 1938 στο Bronxville της Νέας Υόρκης. Zει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη.

Έργα του έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογές μουσείων σε όλο τον κόσμο, όπως σε αυτές των: Tate του Λονδίνου, Kunstmuseum της Βασιλείας, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Τεχεράνης, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MoMA) της Νέας Υόρκης, Solomon R. Guggenheim Museum της Νέας Υόρκης, Whitney Museum of American Art της Νέας Υόρκης, Philadelphia Museum of Art, Hirshhorn Museum and Sculpture Garden της Ουάσινγκτον, Art Institute of Chicago, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Σικάγο, Saint Louis Art Museum, Museum of Fine Arts του Χιούστον, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο και Musée des beaux-arts du Canada στην Οτάβα.

Στις μεγάλες εκθέσεις του περιλαμβάνονται η έκθεση στο Μουσείο Solomon R. Guggenheim στη Νέα Υόρκη (1975), η έκθεση Paintings, Drawings, Etchings 1975–80 στο Μουσείο Stedelijk στο Άμστερνταμ (1981, η οποία ταξίδεψε στη Whitechapel Art Gallery στο Λονδίνο), η έκθεση Cold Mountain στο Dia Center for the Arts στη Νέα Υόρκη (1991, η οποία ταξίδεψε στο Walker Art Center στη Μιννεάπολη, στο Menil Collection στο Χιούστον, και στο Städtisches Kunstmuseum στη Βόννη), η έκθεση A Retrospective of Paintings and Drawings στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (2006–07, η οποία ταξίδεψε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο και στο Hamburger Bahnhof–Museum für Gegenwart στο Βερολίνο), η έκθεση Morocco στο Musée Yves Saint Laurent στο Μαρακές (2019), η έκθεση Think of Them as Spaces: Brice Marden’s Drawings στο Menil Collection στο Χιούστον (2020), και η έκθεση Brice Marden. Inner Space στο Kunstmuseum Basel στη Βασιλεία (2022).

Κεντρική εικόνα θέματος: Λεπτομέρεια του έργου Souvenir de Grece 8, 1974/96, Brice Marden, 75,6 x 57,1 εκ. Γραφίτης, μελισσοκέρι, κολάζ σε χαρτί. Συλλογή Helen Harrington Marden. Φωτογραφία: Bill Jacobson © 2022 Brice Marden / Artists Rights Society (ARS), New York.

Πηγή: https://www.culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/brice-marden-kai-elliniki-arxaiotita-ekthesi-sto-moyseio-kykladikis-texnis/

Για τρίτη χρονιά, στο πλαίσιο του Athens Photo World, διοργανώνεται και η έκθεση Εφήβων Φωτογράφων με παρουσία φέτος για πρώτη φορά σε τέσσερα σημεία της πόλης.

Κεντρική ιδέα και τίτλος της φετινής έκθεσης για το Athens Photo World είναι «Ο Άνθρωπος και το Περιβάλλον» και θα πραγματοποιηθεί από 17 Ιουνίου έως και 17 Ιουλίου. Στόχος είναι η ενθάρρυνση των εφήβων να βγουν έξω, μετά τον επίμονο και επίπονο εγκλεισμό, να χαρούν την ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντος γύρω τους, ανακαλύπτοντας ταυτόχρονα τη φύση και τις δυνατότητες ψυχαγωγίας που προσφέρονται από αυτήν τόσο σε προσωπικό όσο και ομαδικό επίπεδο.

Μέσα από την καλλιτεχνική έκφραση και αποτύπωση της φύσης, είτε αυτή είναι το πάρκο της γειτονιάς ή ένα τμήμα δάσους ή η αγαπημένη τους παραλία, οι έφηβοι θα αποκτήσουν στενότερη σχέση με το περιβάλλον γύρω τους τοποθετώντας το στο επίκεντρο μιας προσωπικής έκφρασης και υγειούς εξωτερίκευσης σκέψεων και συναισθημάτων. Ενθαρρύνεται παράλληλα η χρήση των κινητών τηλεφώνων τους ώστε η δράση να είναι ακόμη πιο συμβατή με ότι έχουν ήδη συνηθίσει να χρησιμοποιούν σαν μέσο επικοινωνίας και ψυχαγωγίας.

Για τη δημιουργία της έκθεσης, το Athens Photo World με την υποστήριξη της Samsung στο πλαίσιο της κοινωνικής ευθύνης της εταιρίας οργάνωσε – όπως και το 2019 και το 2021 – ένα εργαστήρι εφήβων με αγάπη για τη φωτογραφία. Η ομάδα των εφήβων (13 – 18 ετών) συμμετεχόντων δημιουργήθηκε από όλα τα σχολεία της Ελλάδας που εκδήλωσαν ενδιαφέρον συμμετοχής. Με την καθοδήγηση της επιμελήτριας Δώρας Λαβαζού ο σκοπός της δράσης ήταν αφενός η δημιουργία ενδιαφέροντος στους νέους για τη φωτογραφία σαν τέχνη και σαν μέσο έκφρασης και αφετέρου η ανάδειξη, μέσα από το φωτογραφικό έργο τους, των προβληματισμών, των ανησυχιών τους και της ομορφιάς όπως αυτή πηγάζει μέσα από το ακατέργαστο νεανικό βλέμμα.

Με την εξοικείωση των εφήβων μέσω των ηλεκτρονικών μέσων αλλά και με τις συνθήκες που ήδη από το 2020 διαμορφώθηκαν, τόσο η επικοινωνία όσο και η πρόοδος της φωτογραφικής τους εργασίας πραγματοποιήθηκε μέσω υπολογιστή και των νέων εργαλείων επικοινωνίας και διδασκαλίας. Οι 200 καλύτερες συμμετοχές του εργαστηρίου θα επιλεγούν από την επιμελήτρια του εγχειρήματος Δώρα Λαβαζού και τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Athens Photo World Θανάση Σταυράκη και θα εκτεθούν.

Φέτος εξελίσσοντας τον θεσμό της έκθεσης των Εφήβων Φωτογράφων που έχει ήδη καθιερωθεί από το 2019, το Athens Photo World προχωράει με την διεύρυνση της έκθεσης και την ταυτόχρονη παρουσία της σε τέσσερα σημεία της πόλης, αντίστοιχα με τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Σε συνεργασία με τέσσερις διαφορετικούς δήμους (ανατολικά, δυτικά, νότια και βόρεια προάστια), το έργο των εφήβων θα προβληθεί σε υπαίθριους χώρους, προσβάσιμους από το κοινό, σε κάθε γωνιά της πρωτεύουσας.

Τα σημεία των εκθέσεων θα είναι:
-Δήμος Χαλανδρίου
-Δήμος Ελληνικού / Αργυρούπολης
-Δήμος Περιστερίου και
-η περίφραξη του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Επιμελήτρια της Έκθεσης Εφήβων Φωτογράφων: Δώρα Λαβαζού

Η οργανωτική ομάδα του Athens Photo World είναι:
Θανάσης Σταυράκης: AP Chief Photographer Ελλάδα, Κύπρος, Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία, Καλλιτεχνικός Διευθυντής APW
Λευτέρης Πιταράκης: AP Βιντεοδημοσιογράφος-Φωτογράφος, Επιμελητής
Γιάννης Κολεσίδης: ΑΠΕ/EPA Φωτογράφος – Φωτορεπόρτερ με έδρα την Αθήνα, Επιμελητής
Χριστίνα Καλλιγιάννη: Φωτογράφος, Υποψήφια Διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου, Γενικός Συντονισμός

Χρονοδιάγραμμα:
Open Call: 20 Μαρτίου
Συμμετοχές μέχρι : 15 Μαΐου 2022
Έκθεση: 17 Ιουνίου – 17 Ιουλίου

Photo Credit: Χρήστος Κατσίκης, 18 ετών, Αργυρούπολη

https://www.culturenow.gr/athens-photo-world-2022-ekthesi-efivon-fotografon/
Πηγή: www.culturenow.gr

Ο Οργανισμός Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ και το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) συνεργάζονται για πρώτη φορά και φέρνουν στο ελληνικό κοινό την εμβληματική γιγαντιαία αράχνη της Louise Bourgeois, Maman.

Το εμβληματικό έργο Maman (1999) της Λουίζ Μπουρζουά φέρνουν στο ελληνικό κοινό ο Οργανισμός Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ και το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ). Η διάσημη γιγαντιαία αράχνη της Bourgeois -ένα από τα έργα που την έκαναν παγκοσμίως γνωστή- θα εκτεθεί στον χώρο της Εσπλανάδας του ΚΠΙΣΝ για διάστημα επτά μηνών, με ελεύθερη, ανοιχτή πρόσβαση στο κοινό.

Οι δύο φορείς συνεργάζονται για πρώτη φορά, προκειμένου για τη διάδοση της σύγχρονης τέχνης και την επαφή της με το ευρύ κοινό. Κοινός τους στόχος είναι ο επαναπροσδιορισμός του δημόσιου χώρου, καθώς και η αναβάθμιση της καθημερινότητας του πολίτη.
Η εικαστική εγκατάσταση του Maman -από την πλευρά του ΚΠΙΣΝ- πραγματοποιείται χάρη στη νέα δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) προς το ΚΠΙΣΝ για την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων και του προγραμματισμού για το 2022.

Μέσα από την τέχνη της, η Λουίζ Μπουρζουά εξέφρασε τις βαθύτερες σκέψεις και τους φόβους της, διαχειρίστηκε τα προβλήματά της και έδωσε μορφή στα συναισθήματά της. Στα χαρακτικά, τα σχέδια, τα υφάσματα, τις εγκαταστάσεις και τα γλυπτά της, για τα οποία έγινε περισσότερο γνωστή, η Μπουρζουά εξερευνά τις έννοιες της ενοχής, του φόβου, της μνήμης, της μητρότητας και της αγάπης.

Η τέχνη της Μπουρζουά ήταν έντονα επηρεασμένη από τη ζωή της, ιδιαίτερα από τα παιδικά της χρόνια. Δημιούργησε τα πρώτα της σχέδια με αράχνες στα τέλη της δεκαετίας του 1940, ενώ 50 χρόνια αργότερα δημιούργησε τις γιγαντιαίες τρισδιάστατες αράχνες για τις οποίες έχει γίνει τόσο γνωστή.

Το Maman, με ύψος πάνω από 10 μέτρα, δημιουργήθηκε το 2000, ως πρώτη ανάθεση για το Turbine Hall της Tate Modern, και στη συνέχεια χυτεύθηκε σε μπρούτζο, χάλυβα και μάρμαρο.

Όπως έχει δηλώσει η Μπουρζουά, το Maman συμβολίζει τη μητέρα της, η οποία ύφαινε και αποκαθιστούσε ταπισερί. Έχοντας δέκα μαρμάρινα αυγά στην κοιλιά-κλωβό της, το γλυπτό υποδηλώνει τη μητρική προστασία. Ωστόσο, η σχέση της καλλιτέχνιδας με τη μητρότητα ήταν αντιφατική και περίπλοκη. Κυριαρχώντας στον χώρο και παραπαίοντας πάνω σε λεπτά, αρθρωτά πόδια, το Maman προκαλεί επίσης φόβο και υποδηλώνει παγίδευση.

Λουίζ Μπουρζουά
Η Λουίζ Μπουρζουά γεννήθηκε στο Παρίσι την ημέρα των Χριστουγέννων του 1911. Ήταν το δεύτερο από τα τρία παιδιά μιας οικογένειας που αποκαθιστούσε και εμπορευόταν μεσαιωνικές και αναγεννησιακές ταπισερί. Στην τέχνη της είναι έντονες οι αναφορές στην παιδική της ηλικία, τη σχέση με τον αυταρχικό πατέρα της, την ασθένεια και τον θάνατο της μητέρας της. Μετά τις σπουδές γεωμετρίας στη Σορβόννη, η Bourgeois ξεκίνησε σπουδές στην τέχνη, ενώ το 1938 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη με τον σύζυγό της, τον Αμερικανό ιστορικό τέχνης Robert Goldwater.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1940 δημιούργησε τέσσερις, εμβληματικούς πλέον, πίνακες με τίτλο Femme Maison που πραγματεύονται τη γυναικεία ταυτότητα. Την ίδια περίπου περίοδο ξεκίνησε τα πρώτα γλυπτά της, Personages, μια σειρά από ανθρωπόμορφες αφηρημένες φιγούρες από ξύλο. Στη δεκαετία του 1960 δημιούργησε βιομορφικά, σωματικά έργα φτιαγμένα από οργανικά και εύκαμπτα υλικά – γύψο, λάτεξ, καουτσούκ και χυτή ρυτίνη. Στη δεκαετία του 1970, μετά τον θάνατο του συζύγου της, με το The Destruction of the Father (1974) εμφανίζεται ως πρωτοπόρος της καλλιτεχνικής φόρμας της εγκατάστασης, την οποία εξερεύνησε περαιτέρω από το 1991 και μέχρι τον θάνατό της, με τη σειρά Cells • αγχωτικά, αρχιτεκτονικά περιβάλλοντα γεμάτα αντικείμενα από το παρελθόν της μαζί με γλυπτά της.

Παρ’ όλο που εργάστηκε ως δημιουργός σύγχρονης τέχνης για επτά δεκαετίες, το έργο της Louise Bourgeois συγκέντρωσε προσοχή και ευρεία αναγνώριση μόνο όταν, σε ηλικία 71 ετών, έγινε η πρώτη γυναίκα γλύπτρια της οποίας αναδρομική έκθεση φιλοξενήθηκε στο ΜοΜΑ (1982). Σήμερα έργα της φιλοξενούνται, μεταξύ άλλων, στις συλλογές των Museum of Modern Art και Whitney Museum of American Art στη Νέα Υόρκη, Tate Gallery στο Λονδίνο και Centre Georges Pompidou στο Παρίσι, ενώ το 2022 θα παρουσιαστεί έκθεση με πίνακές της στο Metropolitan Museum of Art στη Νέα Υόρκη.

Με σκοπό την ενίσχυση της πρόσβασης στον πολιτισμό, η εγκατάσταση στο ΚΠΙΣΝ θα πλαισιωθεί από ένα πλούσιο παράλληλο πρόγραμμα που θα υλοποιηθεί μέσα από τη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) και θα περιλαμβάνει θεατρικές αναγνώσεις, εκπαιδευτικά και σχολικά προγράμματα, εργαστήρια για παιδιά και ενήλικες καθώς και ξεναγήσεις.

Πηγή: https://www.culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/loyiz-mpoyrzoya-maman-eikastiki-egkatastasi-sto-kentro-politismoy-idryma-stayros-niarxos/

Το MOMus – Μουσείο Άλεξ Μυλωνά παρουσιάζει τις δράσεις που θα πραγματοποιήσει τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2022.

Παράταση λειτουργίας έως τις 20 Μαρτίου δίνεται στην έκθεση «Κορνήλιος Γραμμένος. Προσωδίες & Ραψωδίες» που παρουσιάζεται στο MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά, στην Αθήνα, ενώ παράλληλα οργανώνονται εκδηλώσεις με αφορμή την έκθεση, και όχι μόνο!

Πρόκειται για τον κύκλο τεσσάρων διαλέξεων από ιστορικούς της τέχνης με τίτλο «Μια ιστορία…» με αφορμή διάσημα έργα τέχνης (17.02, 3,10 & 17.03), δύο ειδικά εικαστικά εργαστήρια με θέμα το έργο του Κορνήλιου Γραμμένου (12,19.03), τρεις ξεναγήσεις με την συμμετοχή φίλων και συνεργατών του (12,13,19.03) και τέλος, μια συναυλία του μουσικού σχήματος Petra Luna (20.03), του οποίου ιδρυτικό μέλος ήταν ο ίδιος ο εικαστικός.

Επιμέλεια έκθεσης: Γιάννης Μπόλης
Συντονισμός & παραγωγή έκθεσης & παράλληλων εκδηλώσεων: Γιάννης Μπόλης, Ελένη Κωτσαρά

Αναλυτικά
Κύκλος διαλέξεων, «Μια ιστορία…»

Οι ουτοπίες και ο μοντερνισμός, το έργο τέχνης, η πολιτική και κοινωνική διάσταση της τέχνης είναι οι άξονες του νέου κύκλου τεσσάρων διαλέξεων στο MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά με εκκίνηση τέσσερα διάσημα έργα τέχνης του πρώτου μισού του 20ού αιώνα.

Το 1915 ο Καζιμίρ Μαλέβιτς στην Τελευταία Φουτουριστική Έκθεση 0.10, στην Αγία Πετρούπολη, «παρουσίασε» τον Σουπρεματισμό. Ο Ρώσος πρωτοπόρος είχε κατορθώσει να «μεταμορφωθεί στο μηδέν των μορφών» και, υπερβαίνοντάς το, να κατακτήσει τον Σουπρεματισμό που ήταν ο «νέος ζωγραφικός ρεαλισμός», η «μη αντικειμενική δημιουργία». Το εμβληματικό Μαύρο Τετράγωνο σηματοδοτούσε το τέλος μιας μακραίωνης εποχής στην τέχνη και, ταυτόχρονα, όριζε με ορμή τη δυναμική και την επαναστατική απαρχή μιας νέας.

Το 1918, ο Βλαντίμιρ Τάτλιν παρουσίαζε τη δική του πρόταση για ένα από τα πιο μεγαλεπήβολα σχέδια στην ιστορία της τέχνης. Το Μνημείο της Τρίτης Διεθνούς —το «πρώτο Οκτωβριανό αντικείμενο», σύμφωνα με τον Μαγιακόφσκι— συνιστούσε μια ουτοπική σύλληψη που θα συνδύαζε, σε μια ιδανική συνθήκη, τη γλυπτική και την αρχιτεκτονική, την καλλιτεχνική δημιουργικότητα με τους χρηστικούς σκοπούς και την προπαγανδιστική λειτουργία.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, λίγο πριν τη μεγάλη οικονομική κρίση, ο Κονσταντίν Μπρανκούζι στράφηκε δικαστικά ενάντια στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, επειδή οι τελωνειακές αρχές δασμολόγησαν το μπρούντζινο έργο του Πουλί στον χώρο πριν την εισαγωγή του στη χώρα. Παρότι ο νόμος επέβαλλε ατέλεια εισαγωγής στα έργα τέχνης, οι αρχές έκριναν το συγκεκριμένο «αντικείμενο» ως «ακατέργαστο μέταλλο», εκτιμώντας ότι δεν αποτελούσε έργο τέχνης.

Στις 26 Απριλίου 1937, σε μια σαρωτική επίδειξη δύναμης, καθώς οι εθνικιστικές δυνάμεις του δικτάτορα Φράνκο προέλαυναν προς τη χώρα των Βάσκων, ιταλικά και γερμανικά αεροπλάνα έριξαν εμπρηστικές βόμβες στην Γκερνίκα, μετατρέποντάς την σε πύρινη κόλαση. Λίγες ημέρες αργότερα, ο Πάμπλο Πικάσο άρχισε να δουλεύει σε πυρετώδεις ρυθμούς το έργο που θα μετατρεπόταν σε σύμβολο —ένα από τα πιο επιδραστικά έργα τέχνης με μια μοναδική ιστορία.

Πρόγραμμα

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2022
«Η ιστορία του Μαύρου Τετράγωνου»
Μαρία Τσαντσάνογλου, Ιστορικός της τέχνης, Αν. Γενική Διευθύντρια MOMus-Διευθύντρια MOMus-Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης-Συλλογή Κωστάκη

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2022
«Το Πουλί στον χώρο του Κονσταντίν Μπρανκούζι και η πρόκληση της γλυπτικής του Μοντερνισμού»
Χάρις Κανελλοπούλου, Ιστορικός της τέχνης, επιστημονική υπεύθυνη-επιμελήτρια της Συλλογής έργων τέχνης της Τράπεζας της Ελλάδος

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2022
«Η ιστορία της Γκερνίκα»
Γιάννης Μπόλης, Ιστορικός της τέχνης, Προϊστάμενος Τμήματος Σύγχρονης Γλυπτικής, MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2022
«Το Μνημείο της Τρίτης Διεθνούς»
Συραγώ Τσιάρα, Ιστορικός της τέχνης, Αν. Διευθύντρια MOMus-Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης-Συλλογές Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

Κόστος συμμετοχής: 30€ για το σύνολο των διαλέξεων, 10€ για κάθε μεμονωμένη διάλεξη
Έναρξη: 20:00
Δηλώσεις συμμετοχής στο reception.mam@momus.gr ή στο τηλ. 2103215717, με σειρά προτεραιότητας.

Ξεναγήσεις στην έκθεση «Προσωδίες και Ραψωδίες» με την συμμετοχή φίλων και συνεργατών του Κορνήλιου Γραμμένου
Σάββατο 12 Μαρτίου 2022, 13:00
Κυριακή 13 Μαρτίου 2022, 13:00
Σάββατο 19 Μαρτίου 2022, 13:00

Δηλώσεις συμμετοχής στο reception.mam@momus.gr ή στο τηλ. 2103215717, με σειρά προτεραιότητας.
Συμμετοχή με το εισιτήριο εισόδου της έκθεσης

Εικαστικό εργαστήριο «Κορνήλιε, Κορν-ήλιε, κανείς μας δεν ξέρει πού είσαι» για παιδιά ηλικίας 7-11 ετών, πάνω στο έργο του Κορνήλιου Γραμμένου
Σάββατο 12 Μαρτίου 2022, 12:00-14:00
Σάββατο 19 Μαρτίου 2022, 12:00-14:00

Τα ιδιαίτερα πλάσματα του Κορνήλιου Γραμμένου -τα Aliens, οι μάσκες, τα Τοτέμ- αποτελούν σημείο έμπνευσης αυτού του βιωματικού εικαστικού εργαστηρίου, που εστιάζει στο γλυπτικό και ζωγραφικό έργο του εικαστικού, όπως αυτό παρουσιάζεται αυτή την περίοδο στην έκθεση «Κορνήλιος Γραμμένος. Προσωδίες και Ραψωδίες», στο MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά. Θα μελετήσουμε την τέχνη του και τις αναφορές της στις πρωτοπορίες του 20ού αιώνα και θα δημιουργήσουμε τα δικά μας έργα τέχνης, μέσα από τις απεριόριστες δυνατότητες της καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Σχεδιασμός & υλοποίηση εικαστικού εργαστηρίου: Θάνος Μακρής, Φαίδρα Βασιλειάδου

Δηλώσεις συμμετοχής στο reception.mam@momus.gr ή στο τηλ. 2103215717, με σειρά προτεραιότητας.
Συμμετοχή: 10€ ανά παιδί και συνοδό

Συναυλία του μουσικού σχήματος Petra Luna, του οποίου ιδρυτικό μέλος ήταν ο Κορνήλιος Γραμμένος
Κυριακή 20 Μαρτίου 2022, 13:00

Petra-Luna a musical collective
H Petra-Luna είναι μια μουσική κολεκτίβα της αυτοσχεδιαζόμενης μουσικής, γνωστή και ως musical extemporisation.

Το σχήμα παρουσιάζει την μουσική δραστηριότητα της άμεσης / στιγμιαίας μουσικής σύνθεσης που συνδυάζει την επικοινωνία των συναισθημάτων και την οργανική τεχνική με την αυθόρμητη ανταπόκριση στην μουσική που ακούγεται από τα άλλα μέλη του σχήματος που συμμετέχουν στο δεδομένο σύνολο.

Στην μουσική κολεκτίβα Petra-Luna συμμετέχουν επί το πλείστον εικαστικοί που έχουν μουσική παιδεία ή και όχι: Ηλίας Σιψάς, Βαγγέλης Χατζής, Απόλλων Γλύκας, Χρήστος Μπληγιάννος, Δημήτρης Φούντος, Ζέτα Νικολοπούλου, Φοίβος Παλαιογιάννης, Πυθαγόρας Χατζηανδρέου, Τέο Δασκαλάκης, Γιώργος Παλαμάρης, Νικόλας Iavazzo, Αντώνης Σταμπέλος, Οδυσσέας Γλύκας. O Κορνήλιος Γραμμένος ήταν ιδρυτικό μέλος της κολεκτίβας.

Δημιουργήθηκαν στα Πετράλωνα το 2014.

Δηλώσεις συμμετοχής στο reception.mam@momus.gr ή στο τηλ. 2103215717, με σειρά προτεραιότητας.
Συμμετοχή με το εισιτήριο εισόδου της έκθεσης

*Η είσοδος στο μουσείο γίνεται αποκλειστικά με πιστοποιητικό εμβολιασμού και νόσησης (εντός τελευταίων τριών μηνών). Η χρήση της μάσκας είναι υποχρεωτική.

Πηγή: www.culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/momus-moyseio-alex-mylona-to-programma-fevroyarioy-martioy-2022/