Author: chr

Η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση παρουσιάζει το πρόγραμμα των εκδηλώσεων για τα “Plásmata ΙΙ: Ioannina”.

Μια πόλη που πρέπει να επισκεφτούμε, μια σειρά εκδηλώσεων που δεν θέλουμε να χάσουμε.
29 διαφορετικοί σταθμοί στην πόλη των Ιωαννίνων, μια παραλίμνια διαδρομή γεμάτη ιστορίες, data και Γιάννενα.

Από το Πεδίον του Άρεως στα Γιάννενα, από το πάρκο στη λίμνη, τα Plásmata ΙΙ της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, ανθρώπινα, παράξενα, ψηφιακά, μεταφυσικά, κατοικούν στην πόλη των Ιωαννίνων, για τρεις εβδομάδες, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2023.

Έκθεση, συναυλίες, εργαστήρια, συζητήσεις, περιηγήσεις, για θεατές κάθε ηλικίας, με ελεύθερη είσοδο.

Plásmata ΙΙ: Ioannina: Η ιστορική πόλη των Ιωαννίνων γεμίζει Plásmata από 16 Ιουνίου έως 9 Ιουλίου 2023. Πλάσματα ανθρώπινα, παράξενα, ψηφιακά, μεταφυσικά. Πλάσματα με πολυπολιτισμική αύρα και πλάσματα φτιαγμένα ειδικά για τα Γιάννενα. Ζωντανά γλυπτά, μια λίμνη που μιλάει, ένας εξαφανισμένος λευκός ρινόκερος, ηχογραφημένα όνειρα, αλγοριθμικές δημιουργίες. Συναυλίες από τη Μαρίνα Σάττι μέχρι την Caterina Barbieri, μουσικοί και djs από τα Γιάννενα, την Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα, ένα τροχήλατο ραδιοφωνικό στούντιο του Movement Radio της Στέγης που πλημμυρίζει μουσικές την πόλη με ένα πρόγραμμα βαθιά τοπικό και για αυτό πραγματικά παγκόσμιο. Περιηγήσεις για μικρούς και μεγάλους, εργαστήρια για την τέχνη της βιβλιοδεσίας, τις τεχνικές παραγωγής μαλλιού, τις μεθόδους καλλιέργειας μανιταριών, τον ψηφιακό σχεδιασμό τοπικών υλικών. Εκδηλώσεις για την καινοτομία, τις ανοικτές τεχνολογίες, την τεχνολογική αυτονομία και την ενεργειακή δημοκρατία. Παρουσιάσεις καλλιτεχνικών εργασιών από φοιτητές των σχολών του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων, και επανενεργοποίηση καλλιτεχνικών έργων της πόλης. Συζητήσεις με καλλιτέχνες και επιμελητές της έκθεσης, μέλη της ακαδημαϊκής και επαγγελματικής κοινότητας των Ιωαννίνων, για τη σχέση της τεχνολογίας με την παράδοση, την τέχνη, το μέλλον και την Ιστορία, περφόρμανς που συμπεριλαμβάνουν την πολυφωνία, το ηπειρώτικο μοιρολόι, τη γλώσσα και τη μεταμφίεση.

Η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, μετά την Αθήνα και το Πεδίο του Άρεως, εμπνέεται από τα Γιάννενα και παρουσιάζει τα Plásmata ΙΙ: Ioannina, μια εμπειρία που φέρνει κοντά την τεχνολογία, την πόλη και τη φύση. Tα Plásmata ΙΙ: Ioannina προτείνουν νέες διαδρομές και συμβιώσεις στο όριο της πόλης και της λίμνης Παμβώτιδας, επεκτείνοντας τον διάλογο ανάμεσα στο υλικό και το άυλο, το κέντρο και την περιφέρεια, το παρελθόν και το μέλλον. Μάς καλούν να περιπλανηθούμε σε 29 διαφορετικούς σταθμούς, σε μια διαδρομή κατά μήκος της μεθορίου του Κάστρου και της λίμνης, όπου κυριαρχούν τα 19 έργα της έκθεσης, αλλά και οι ιστορίες που χαρακτηρίζουν 10 ξεχωριστά, κάποιες φορές μυστικά, τοπόσημα των Ιωαννίνων. Οι 29 σταθμοί βρίσκονται σε αδιαχώριστη συνάφεια με το περιβάλλον της πόλης, και είναι η αφορμή για να ανακαλύψουμε ορισμένες ορατές ή απόκρυφες λεπτομέρειες, προϋπάρχοντα στοιχεία, σχισμές, αστικές μυθοπλασίες και μη ανθρώπινους οργανισμούς που συνδιαλέγονται με τα έργα, τα Γιάννενα και, προπάντων, με εμάς τους ίδιους και το μέλλον μας.

Τα Γιάννενα, η ιστορική πόλη των γραμμάτων, των ευεργετών και των τεχνών –«η πρώτη στ’ άρματα, στα γρόσια και τα γράμματα»–, με σχεδόν ριζωματική πολιτική, γλωσσική και θρησκευτική ιστορία, είναι ένας τόπος συνδεδεμένος με τη λίμνη και την πέτρα: μια πόλη που εκτείνεται στον χρόνο και τον χώρο μέσα από διαφορετικά δίκτυα εθνικών ευεργετών, δίκτυα που προήγαγαν την καινοτομία και την ελεύθερη διακίνηση της γνώσης, δίκτυα διαφορετικών θρησκευτικών αντιλήψεων και δίκτυα ανθρώπων που ξεπερνούσαν τον αστικό ιστό της πόλης, αγκαλιάζοντας τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Τα Γιάννενα υπήρξαν ανέκαθεν ένας υπερτοπικός ιστός: αυτό το τόσο ξεχωριστό γιαννιώτικο δίκτυο που αναπτύχθηκε γύρω από τη λίμνη γίνεται ο καταλύτης στα Plásmata ΙΙ: Ioannina για να ξεκινήσουμε έναν νέο κύκλο διαλόγου για τον δημόσιο χώρο και να αναρωτηθούμε πάνω στη συνεχόμενη πρόκληση της –διαρκώς παρούσας– τεχνολογίας στη ζωή μας. Μας είναι τόσο οικεία ως καθημερινότητα και, ταυτόχρονα, τόσο ξένα και παράδοξα. Τι μπορεί να μας αποκαλύψει η μηχανική μάθηση για τις βαθύτερες δομές της παράδοσης, για τους θρήνους μας, τη χειροτεχνία, τους ίδιους μας τους μύθους;

Δεκαεννιά έργα τέχνης από Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες, τα περισσότερα σε νέες αναθέσεις, εξερευνούν την έλευση και την εξαφάνιση του ψηφιακού μέσα σε μια νέα υλικότητα που διαχέεται στα σώματα, στη φύση, ακόμη και στις σκέψεις, στις συνομιλίες, στα τραγούδια και στα όνειρά μας. Έργα που αφουγκράζονται τον παλμό της πόλης των Ιωαννίνων και μας συστήνουν νέα Πλάσματα, σε μια διαδρομή που αναπτύσσεται γύρω από τη μαγική λίμνη Παμβώτιδα.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Μαρία Βαρελά, Νικομάχη Καρακωστάνογλου, Κατερίνα Κομιανού, Μαρία Λουίζου, Αφροδίτη Παναγιωτάκου & Μανώλης Μανουσάκης, Μαλβίνα Παναγιωτίδη, Πάνος Σκλαβενίτης, Στεφανία Στρούζα, Θεόκλητος Τριανταφυλλίδης, Entangled Others, Matthias Fritsch, John Gerrard, Alexandra Daisy Ginsberg, Christian Mio Loclair, Maenads, Matthew Niederhauser & Marc Da Costa, slow immediate, Universal Everything, WordMord.

Στην παραλίμνια διαδρομή τα Γιάννενα παρελαύνουν φιγούρες που μεταμορφώνονται μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας, μανιτάρια που μεταβάλλονται μέρα με τη μέρα, γλυπτά που αλλάζουν χρώματα, τραγουδούν με ανθρώπινες –ή μη– φωνές, μας μυούν στη γιαννιώτικη αργυροχοΐα αναζητώντας τους τρόπους με τους οποίους η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να διασώσει την παράδοση. Υβριδικά πλάσματα μιλούν τις γλώσσες που συνθέτουν το παλίμψηστο της πόλης, μας αποκαλύπτουν τη μαντεία του νερού ως μέσο χειραφέτησης για τις φωνές που δεν μπορούν να ακουστούν και υλικοποιούν τις τοπικές παραδόσεις και τα έθιμα. Ολάνθιστα δάση μέσα σε terrarium, ζώα που έχουν εκλείψει αλλά επανέρχονται ψηφιακά στη ζωή, συνθετικές μέδουσες βγαλμένες μέσα από αλγοριθμικά όνειρα και ένα σώμα από τις γυναίκες που χάθηκαν στη λίμνη, αλλά είναι πάντα εκεί, μας καλούν να χαθούμε στις δυνάμεις της φύσης που είναι εκεί προαιώνιες, δυνατές, ακατάλυτες. Δείτε τα πτηνά της λίμνης και το Μιτσικέλι μέσα από τα μάτια της τεχνητής νοημοσύνης, τραγουδήστε πολυφωνικά, θαυμάστε μια σημαία από φλόγες που κυματίζει – καταμεσής, θαρρείς – της λίμνης, περιπλανηθείτε με τη φαντασία σας σε ένα εμβυθιστικό λουτρό -από ήχους, εικόνες και λόγια για τα Γιάννενα και την ιστορία τους, βουτήξτε ψηφιακά στον βυθό της λίμνης με μια μέδουσα, ζήστε την περιπέτεια μαζί με ανθρώπινα, παράξενα, ψηφιακά, μεταφυσικά Πλάσματα.

Η πόλη μοιράζεται τις ιστορίες και τις παραδόσεις της και οι καλλιτέχνες εμπνέονται. Ανάμεσα στα έργα της έκθεσης, παρουσιάζονται 11 νέα έργα ειδικά δημιουργημένα για τα Γιάννενα, τον πολιτισμό και τα ιδιαίτερα γνωρίσματα της πόλης και του φυσικού περιβάλλοντος της. Μελετώνται μύθοι και θρύλοι της πόλης, παραδοσιακές τέχνες, κοινωνικές τελετουργίες, γλωσσικά ιδιώματα και μοιρολόγια, αναγνωρίζοντας και τονίζοντας τη σημασία της πολλαπλότητας, της πολυφωνίας και της συμβίωσης. Βιότοποι, οικοσυστήματα, καθώς και η ίδια η λίμνη με τον βαθύ της χρόνο αποτελούν αφορμή για να συζητηθούν ζητήματα υπερτοπικά σχετικά με τη βιωσιμότητα του πλανήτη. Με διαφορετικά σημεία εκκίνησης, τα έργα έχουν ως κοινό παρονομαστή την έμφαση στον ρόλο διαφορετικών υποκειμένων και οντοτήτων στη δημιουργία και επαναδημιουργία κόσμων που βασίζονται στην αναγνώριση της αλληλεξάρτησης και της συνύπαρξης. Σε αυτό το πλαίσιο, τεχνολογίες, τέχνες και τεχνικές –παλιές και νέες– συναντώνται μαζί με τις χρονικότητές τους και τον ρόλο που έπαιξαν το πολιτισμικό πλαίσιο και ο τόπος.

Με τα Plásmata ΙΙ: Ioannina, η Στέγη συνεχίζει τη συζήτηση για το ψηφιακό, όχι ως κάτι δομημένο σε απαστράπτουσες LED οθόνες και κυκλώματα υπολογιστών, αλλά ως κάτι οργανικό που φυτρώνει μέσα στη λίμνη, που μοιάζει με τη βροχή που δεν σταματάει ποτέ, που ενυπάρχει στους ήχους των πουλιών και στα πλατάνια της παραλίμνιας διαδρομής. Τα Γιάννενα δίνουν τη δυνατότητα να αναπτύξουμε τη σκέψη μας σε τέσσερις διαστάσεις (αν συμπεριλάβουμε και τον χρόνο), να κοιτάξουμε τα βάθη και τις διαστρωματώσεις μιας πόλης που αναπτύσσεται σαν παλίμψηστο και η οποία εκτείνεται μέσα από τις δράσεις και τις κινήσεις των ανθρώπων της πέρα από τον τωρινό χρόνο και τον πεπερασμένο τόπο. Στα Γιάννενα συνειδητοποιείς πως ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την τεχνολογία σήμερα είναι η αέναη τελετουργία με την οποία ανέκαθεν συμβίωναν οι κάτοικοι, σχηματίζοντας δίκτυα που ξεπερνούσαν τα σαφή όρια της λίμνης και της πόλης: παρόντα σε κάθε ιστορική περίοδο των Ιωαννίνων, στην τουρκοκρατία, τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό και τους εθνικούς ευεργέτες, στην ανάμειξη των διαφορετικών θρησκευτικών κοινοτήτων, στην επιχειρηματική δυναμική της αργυροχρυσοχοΐας, της μεταλλουργίας και της κτηνοτροφίας, στη διαμετακομιστική θέση τους στα Βαλκάνια και την Ευρώπη, αλλά και στις μεταναστευτικές ροές, στον εναργή παλμό της ως πεδίο δράσης των φοιτητών στον άξονα της νέας γνώσης και της καινοτομίας.

Η τεχνητή νοημοσύνη, τα ψηφιακά δίκτυα και οι μαζικές συγκεντρώσεις δεδομένων δημιουργούν τη νέα μας καθημερινότητα, στην οποία η ώσμωση φυσικού και ψηφιακού συνιστά την πραγματικότητά μας. Καθώς η τεχνολογία σε όλες της τις εκφάνσεις αποκτά ηγεμονικό χαρακτήρα, σταδιακά εξαφανίζεται από το προσκήνιο αφήνοντας μόνο ίχνη. Καθίσταται αόρατη και διαρκώς παρούσα. Διεκδικεί τον χρόνο και τον χώρο μας. Τα Plásmata ΙΙ: Ioannina μάς καλούν να αναζητήσουμε τρόπους για να υπονομεύσουμε την ηγεμονικότητά της, μέσα από το συνηθισμένο, το οικείο και, ταυτόχρονα, ανοίκειο, μυθικό και υγρό. Αυτό που αναδύεται στον τόπο των Ιωαννίνων είναι ο λόγος για τον οποίο τα Plásmata ΙΙ: Ioannina βρίσκονται εδώ.

Πέρα από τα έργα, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση προτείνει ένα πρόγραμμα που συνδιαλέγεται με την πόλη καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης Plásmata IΙ: Ioannina. Το Movement Radio, ο διαδικτυακός σταθμός της Στέγης, αναλαμβάνει τη μουσική επιμέλεια στα Plásmata IΙ: Ioannina και εκπέμπει καθημερινά από τα Γιάννενα κατά τη διάρκεια της έκθεσης. Από τις 16 Ιουνίου έως τις 9 Ιουλίου το Movement Radio θα κινείται στα Γιάννενα μ’ ένα τροχήλατο στούντιο, εκπέμποντας μουσική 24/7, δίνοντας ρυθμό στην πόλη με ζωντανές εμφανίσεις, DJ sets, συζητήσεις, συνεντεύξεις και ραδιοφωνικά προγράμματα και δημιουργώντας ένα σημείο συνάντησης μεταξύ της τοπικής μουσικής σκηνής των Ιωαννίνων αλλά και καλλιτεχνών από την Αθήνα και το εξωτερικό.

Το πρόγραμμα του Movement Radio αποτελεί οργανικό μέρος της έκθεσης, καθώς επεκτείνει την εικαστική διάσταση που έχουν τα Plásmata IΙ: Ioannina, επιχειρώντας την κατασκευή ενός χάρτη που συνδέει τη γεωγραφία με τον ήχο, το κέντρο με την περιφέρεια, το παγκόσμιο με το τοπικό. Εξερευνώντας τη ρευστότητα των εδαφικών και των μουσικών συνόρων, ανακαλύπτει τη ζωή και τους ήχους που κατοικούν στα ρήγματα των κυρίαρχων ιστορικών αφηγήσεων και αντηχούν ακόμα μέσα από τα θεμέλια της πόλης των Ιωαννίνων.

H «μουσική εκκίνηση» της έκθεσης στις 16 Ιουνίου φέρνει στην πλατεία Μαβίλη τη Μαρίνα Σάττι, σε ένα ξεχωριστό μουσικό event που γεφυρώνει την παράδοση με τον ηλεκτρονικό ήχο. Το lineup της ημέρας ολοκληρώνεται με τους ρετρό κινηματογραφικούς sci-fi ήχους του Αθηναίου synthwave παραγωγού ΦΩΝόΠΤΙΚΟΝ, τους reggaeton ρυθμούς της DJ Rosa Pistola από το Μεξικό, τους μελωδικούς ήχους της Ανθής Κύρκου και το ηλεκτρισμένο rap της VIKKIE. Λίγες μέρες μετά, στις 29 Ιουνίου, στο επιβλητικό κάστρο του Ιτς Καλέ θα παρουσιαστεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες φωνές της ηλεκτρονικής μουσικής σύμφωνα με τον διεθνή μουσικό Τύπο, η Ιταλίδα συνθέτρια Caterina Barbieri. Η Barbieri παντρεύει το αιθέριο με το μοντέρνο, αντλώντας έμπνευση από την κλασική και την μπαρόκ μουσική παράδοση, τον μινιμαλισμό αλλά και τις σύγχρονες πειραματικές σκηνές.

Από τα Παλιά Σφαγεία, τα Λιθαρίτσια και το Τζαμί της Καλούτσιανης, το Movement Radio επιμελείται και οργανώνει μια πληθώρα από μουσικά δρώμενα: χιπ χοπ και ραπ ζωντανές εμφανίσεις και DJ sets από τους Moose και Χαρά, αλλά και από τους DJs Black Athena, Escapade και Kairo. Selections από εδραιωμένους local DJs, όπως οι Built On Soil και Νίκος Τσίνος, αλλά και punk rock εμφανίσεις των Moses Remax, Elephant, Schizodolls από τα Γιάννενα και των Enough! από την Αθήνα. Μια πολυμεσική συναυλία από το ONX Studio, τον «επιταχυντή» καριέρας του Ιδρύματος Ωνάση και του New Museum στη Νέα Υόρκη, ο οποίος εστιάζει στις ψηφιακές τεχνολογίες και στην καλλιτεχνική δημιουργία, με πειραματικούς club ήχους από τους Janet Davis, Whystine, S.T.M.C, Poor J’Darr και Voltnoi. Καλοκαιρινά μονοπάτια με dub, dancehall, calypso και lovers rock από τους KEMAΛ και A@H2O, και experimental μελωδικές εξερευνήσεις από τον Στέλιο Λαλούση και τη Lou, καθώς και πολλά ακόμα ονόματα. Αυτές οι συναντήσεις πολλών διαφορετικών φωνών, ήχων και μουσικών προσεγγίσεων αναδεικνύουν τα Γιάννενα ως μια αντανάκλαση ολόκληρων των Βαλκανίων, ως έναν τόπο υβριδικό, σημαδεμένο από τις μετακινήσεις, τον νομαδισμό, την ιστορική συνύπαρξη ομοιοτήτων και διαφορών.

Παράλληλα, μια σειρά από εκπαιδευτικά προγράμματα που σχεδίασε ο τομέας Παιδείας του Ιδρύματος Ωνάση δεν συνοδεύουν μόνο την έκθεση, αλλά συνομιλούν με το παρελθόν και το μέλλον των Ιωαννίνων, ανοίγουν έναν διάλογο ανάμεσα στο υλικό και το άυλο και μας καλούν να αναζητήσουμε τις καταβολές μας για να ονειρευτούμε το μέλλον μας. Μια σειρά από περιηγήσεις σε επιλεγμένα έργα κατά μήκος της παραλίμνιας διαδρομής από τις 17 Ιουνίου και μετά, εργαστήρια για τη συνύπαρξη φύσης και τεχνολογίας, την τέχνη της βιβλιοδεσίας, τις τεχνικές παραγωγής μαλλιού και τις διαφορετικές μεθόδους καλλιέργειας μανιταριών, μας καλούν να ανακαλύψουμε τα “Plásmata” με έναν δημιουργικό, διαδραστικό τρόπο. Πώς η τέχνη γίνεται ο τρόπος να συναντηθούν δημιουργικά το ψηφιακό και το τοπικό, η φύση και ο άνθρωπος, η ιστορία και οι θρύλοι; Πώς τα μανιτάρια μπορούν να μας βοηθήσουν να καταπολεμήσουμε τη ρύπανση στον πλανήτη; Τι σχέση έχει η Ωνάσειος Βιβλιοθήκη με τα Γιάννενα και πώς αυτό μας συνδέει με την ιστορία της τυπογραφίας; Πόσο κοντά μπορεί να μας φέρει ένας 3D printer με την παράδοση των υφαντών σε αργαλειό;

Οι εκπαιδευτικές δράσεις συνοδεύονται από εκδηλώσεις που αναδεικνύουν τη σύγχρονη πολυσχιδή ακαδημαϊκή, καινοτομική και καλλιτεχνική δραστηριότητα της πόλης των Ιωαννίνων. Μια σειρά από ημερίδες, ομιλίες και εργαστήρια στις 27, 28 και 29 Ιουνίου θέτουν εκ νέου το ερώτημα της καινοτομίας με όρους βιώσιμης, οργανικής και τοπικής ανάπτυξης. Θα πραγματοποιηθούν ημερίδες για την καινοτομία σε συνδιοργάνωση με την Google και τη Μονάδας Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, για την τεχνολογική αυτονομία με την Ένωση Φορέων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας Περιφέρειας Ηπείρου, το OpenBionics & New Dexterity Lab και το P2P Lab, και για την ενεργειακή δημοκρατία με την Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση Τα Ψηλά Βουνά. Επιπλέον, θα παρουσιαστούν εκθέσεις με έργα των φοιτητών του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών & Επιστημών της Τέχνης, της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης, ενώ θα παρουσιαστεί η επόμενη φάση εξέλιξης του Ερευνητικού Έργου PALIMPSEST με έμφαση στην ένταξη διαμεσικών έργων τέχνης στον ιστό της πόλης των Ιωαννίνων.

Εκτός από το μουσικό και το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, υπάρχει και μία σειρά από περφόρμανς, καθώς τρία έργα της έκθεσης ενεργοποιούνται το Σάββατο 17 Ιουνίου από τις και τους δημιουργούς τους και φιλοξενούνται στους χώρους των αντίστοιχων εικαστικών εγκαταστάσεων και πέρα από αυτούς. Οι περφόρμανς αυτές αντλούν υλικό από την παράδοση και τον πολιτισμό των Ιωαννίνων και της Ηπείρου φέρνοντας μαζί διαφορετικές χρονικότητες και τονίζοντας ζητήματα υπερτοπικά και σύγχρονα. Η πολυφωνία, το τραγούδι, η γλώσσα και η μεταμφίεση δίνουν μορφή σε αφηγήσεις και επιτελέσεις που αφορούν στην αναγνώριση, συνάντηση και συμπερίληψη διαφορετικών υποκειμένων και κόσμων. Ο Πάνος Σκλαβενίτης με το έργο του #thehead | Zéte στήνει μια γιορτή με αφορμή το καρναβαλικό, οι WordMord με το έργο τους Λιμνήμη, Λιμνήμη, Λιμνήμη (μονοπάτια διαφυγής / θυελλώδη νήματα) μας προσκαλούν σε μια περιπατητική περφόρμανς με αφορμή ένα μη δυαδικό και υβριδικό πλάσμα της λίμνης, ενώ η Μαρία Λουίζου με το Six breaths per minute μεταμορφώνει κεραμικά γλυπτά σε μουσικά κελύφη εμπνευσμένη από το ηπειρωτικό μοιρολόι κι ενάντια σε κάθε μορφή βίας.

Στις 18 Ιουνίου (11:00-17:00) μια σειρά από συζητήσεις προσεγγίζουν διαφορετικές πλευρές και φωνές της πόλης – συνιστούν μια ακόμα απόπειρα εμβύθισης στον τόπο και τον χρόνο μέσω υλικών και τεχνολογιών που επιζητούν μια παράλληλη πραγματικότητα, μια εναλλακτική αφήγηση και Ιστορία. Μέσα από τον μύθο και την παραμυθία, τις εντοπιότητες της τέχνης και της παράδοσης, αλλά και τα φυσικά και κοινωνικά οικοσυστήματα της περιοχής των Ιωαννίνων, προσπαθούμε να μιλήσουμε για το παρανεωτερικό που είμαστε, αναζητώντας τις πολλαπλές του εκφάνσεις στην καθημερινότητά μας, αλλά και τις προβολές του σε πιθανά υπερτοπικά και συλλογικά μέλλοντα. Στη σειρά συζητήσεων συμμετέχουν καλλιτέχνες και επιμελητές της έκθεσης, καθώς και μέλη της ακαδημαϊκής και επαγγελματικής κοινότητας των Ιωαννίνων.

Στα Ιωάννινα του 2023 καταργούνται τα αυστηρώς καθορισμένα σύνορα ανάμεσα στο κέντρο και την περιφέρεια. Το τοπικό εμπνέει και εμπνέεται από την τέχνη, καθιστώντας το μήνυμά της υπερτοπικό. Η πόλη γίνεται –ξανά– το επίκεντρο ενός δικτύου εμπειριών, εικόνων και δεδομένων αγκαλιάζοντας τα πολλαπλά είδωλά της. Τα Plásmata της.

Συντελεστές

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Αφροδίτη Παναγιωτάκου
Επιμελητική Διεύθυνση: Πρόδρομος Τσιαβός
Επιμελητικός Σύμβουλος: Γιώργος Τζιρτζιλάκης
Συνεργάτις Επιμελήτρια (Νέες Παραγωγές): Δάφνη Δραγώνα
Επιμέλεια Μουσικής, Διεύθυνση Movement Radio: Voltnoi & Quetempo
Επιμέλεια Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων: Χριστίνα Παναγιωτάκου, Βίκυ Γεροντοπούλου
Επιμέλεια Συζητήσεων: Πάσκουα Βοργιά
Σχεδιασμός Έκθεσης: Λουκάς Μπάκας, Ιάσων Πανταζής
Συντονισμός Παραγωγής: Ηρακλής Παπαθεοδώρου
Βοηθός Επιμέλειας Έκθεσης: Κατερίνα Βάρδα
Επικεφαλής Παραγωγής: Βασίλης Παναγιωτακόπουλος
Παραγωγός: Ειρηλένα Τσάμη
Παραγωγός, Πρόγραμμα Μουσικής: Δήμητρα Χατζηχαραλάμπους
Υπεύθυνη Εκτέλεσης Παραγωγής: Μαριανότα Γιαννάκη
Εκτέλεση Παραγωγής: Γιάννης Ιασωνίδης, Σάββας Παρασκευάς, Δήμητρα Φίνου, Σπυριδούλα Γκεράζη, Μαριάνα Αντζουλάτου
Τεχνικός Διευθυντής: Λευτέρης Καραμπίλας
Αναπληρωτής Τεχνικός Διευθυντής: Γιάννης Ντόβας
Διεύθυνση Τεχνικής Παραγωγής: Φίλιπ Χιλλς

Οι καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες που συμμετέχουν: Μαρία Βαρελά, Νικομάχη Καρακωστάνογλου, Κατερίνα Κομιανού, Μαρία Λουίζου, Αφροδίτη Παναγιωτάκου & Μανώλης Μανουσάκης, Μαλβίνα Παναγιωτίδη, Πάνος Σκλαβενίτης, Στεφανία Στρούζα, Θεόκλητος Τριανταφυλλίδης, Entangled Others, Matthias Fritsch, John Gerrard, Alexandra Daisy Ginsberg, Christian Mio Loclair, Maenads, Matthew Niederhauser & Marc Da Costa, slow immediate, Universal Everything, WordMord.

Μια παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση

Υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Ηπείρου και του Δήμου Ιωαννιτών

Photo Credit: Entangled Others, Encounters with Aquatic Chimeras, 2020

 

Πηγή: https://www.culturenow.gr

https://www.culturenow.gr/plasmata-ii-ioannina-h-stegi-anakoinonei-to-programma-tis-diorganosis/

Μια ματιά στο τι περιλαμβάνει ο Απρίλιος
στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ).

ΕΜΣΤ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ-ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΙΙΙ: ΦΩΝΕΣ | ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΤΟΥ ΩΔΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Στις 15.00, 16.00, 17.00
Στο πλαίσιο των στόχων του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) να είναι κοιτίδα πειραματισμού για κάθε καλλιτεχνική έκφραση, ξεκινάει μια νέα συνεργασία με οργανισμούς και φορείς ειδικούς στη διοργάνωση μουσικών δράσεων κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα. Το πρόγραμμα ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ, με το οποίο ξεκινούν οι ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ, προέκυψε από τη σύμπραξη με τις μουσικές σχολές του Ωδείου Αθηνών, σε συνεργασία με τους σπουδαστές του και τον Φίλιππο Τσαλαχούρη, Διευθυντή των Μουσικών Σχολών του Ωδείου.

ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) και το Ωδείο Αθηνών συνεργάζονται σε μια σειρά κοινών δράσεων με τίτλο Ανατροπές. Με τις Ανατροπές το ΕΜΣΤ προσφέρει βήμα πειραματισμού στους σπουδαστές του Ωδείου Αθηνών, του μοναδικού εκπαιδευτικού ιδρύματος της Ελλάδας το πρόγραμμα σπουδών του οποίου περιλαμβάνει και τις τρεις παραστατικές τέχνες – μουσική, θέατρο και χορό. Οι εκδηλώσεις των Ανατροπών πραγματοποιούνται την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα, από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Απρίλιο.

Σύλληψη – συντονισμός: Φίλιππος Τσαλαχούρης, συνθέτης – διευθυντής των ΜΣΩΑ

ΕΜΣΤ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΛΗΔΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: CO-OP | ΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ »ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ. ΛΗΔΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ»
ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
12.00-19.00
ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΕΚΘΕΣΙΑΚΟΥ ΧΩΡΟΥ -1

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) διοργανώνει το Σάββατο 13 Απριλίου ημερίδα με τίτλο Λήδα Παπακωνσταντίνου: co-op, στο πλαίσιο της αναδρομικής έκθεσής της Χρόνος στα χέρια μου. Μέσα από ομιλίες, συζητήσεις, προβολές και παρουσιάσεις ανέκδοτου υλικού, το δημόσιο πρόγραμμα στοχεύει να διευρύνει και να ανιχνεύσει καίριες πτυχές του έργου της Λήδας Παπακωνσταντίνου που αφορούν τη σωματικότητα, τη συνύφανσή της με τον λόγο, την έμφυλη ταυτότητα, την κοινωνική μνήμη και ιστορία, την τέχνη ως πεδίο κοινωνικού στοχασμού και συνύπαρξης. Επίσης, στο πρόγραμμα θα παρουσιαστεί το εν εξελίξει έργο της Athosian subject που περιλαμβάνεται στην έκθεση στο ΕΜΣΤ. Τέλος, θα παρουσιαστεί ο κατάλογος της έκθεσης της Λήδας Παπακωνσταντίνου.

Συμμετέχουν μεταξύ άλλων:
Αθηνά Αθανασίου, Καθηγήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Άντζελα Δημητρακάκη, Ιστορικός τέχνης και συγγραφέας, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου
Ντένης Ζαχαρόπουλος, Ιστορικός τέχνης
Κατερίνα Ζαχαροπούλου, Εικαστικός, δημιουργός τηλεοπτικής εκπομπής Εποχή των εικόνων, παραγωγός εκπαιδευτικών προγραμμάτων για την σύγχρονη τέχνη
Τίνα Πανδή, Επιμελήτρια στο ΕΜΣΤ
Λήδα Παπακωνσταντίνου, Καλλιτέχνιδα
Θεόφιλος Τραμπούλης, Σύμβουλος Εκδόσεων στο ΕΜΣΤ
Μάκης Φάρος, Καλλιτέχνης πολυμέσων, συνθέτης ηλεκτρονικής μουσικής και κινηματογραφιστής
Επιμέλεια / συντονισμός: Τίνα Πανδή, Επιμελήτρια της έκθεσης Χρόνος στα χέρια μου. Λήδα Παπακωνσταντίνου. Αναδρομική

ΕΜΣΤ-ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ-ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΜΣΤ
Σύμφωνα με τη νέα τιμολογιακή πολιτική του ΕΜΣΤ, με το ίδιο εισιτήριο το κοινό θα μπορεί να επισκέπτεται τις εκθέσεις του Μουσείου και δεύτερη φορά μέσα στον ίδιο μήνα.

Το ΕΜΣΤ ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) εποπτευόμενο και επιχορηγούμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού, δεν εμπίπτει στη ρύθμιση που προβλέπει ελεύθερη είσοδο στα μουσεία την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό στα εγκαίνια των εκθέσεων, στις δράσεις του Δημοσίου Προγράμματος και σε κάποιες επιλεγμένες δράσεις που οργανώνει το Μουσείο στο πλαίσιο της δραστηριότητάς του, οι οποίες ανακοινώνονται μέσω της ιστοσελίδας, του newsletter, των δελτίων Tύπου και των social media του ΕΜΣΤ.

ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ
Οι οργανωμένες από το Μουσείο ξεναγήσεις είναι ελεύθερες για το κοινό με την έκδοση του αντίστοιχου εισιτηρίου εισόδου για κάθε κατηγορία.

Για τις κατά παραγγελία ξεναγήσεις σε ομάδες ή ιδιωτικούς φορείς καταβάλλεται εισιτήριο 8€ και επιπλέον, 4€ ήτοι 12€ κατ’ άτομο.

Όταν η κατά παραγγελία ξενάγηση αφορά πανεπιστημιακές ή κολεγιακές ομάδες, το συνολικό εισιτήριο ανέρχεται στα 5€ κατ’ άτομο.

Τα αιτήματα ξεναγήσεων σε ομάδες πρέπει να αποστέλλονται τουλάχιστον τρεις εβδομάδες πριν την επιθυμητή ημερομηνία στην ηλεκτρονική διεύθυνση welcome@emst.gr

Photo Credit: Λήδα Παπακωνταντίνου, Athosian Subjects, 2008, Σημειωματάριο

Πηγή: https://www.culturenow.gr/
https://www.culturenow.gr/aprilios-2024-sto-ethniko-moyseio-sygxronis-texnis/

Στον Γκέοργκ Μπάζελιτς (Georg Baselitz) είναι αφιερωμένη η νέα έκθεση που παρουσιάζεται στο Μουσείο Αλμπερτίνα (ALBERTINA Museum).

Ηέκθεση “Georg Baselitz – 100 Drawings” θα είναι ανοιχτή για το κοινό μέχρι και τις 17 Σεπτεμβρίου 2023.

Ο Γκέοργκ Μπάζελιτς (Georg Baselitz) πήρε την απόφαση να δωρίσει 100 έργα του που διαμοιράστηκαν ισόποσα στο ALBERTINA Museum (Μουσείο Αλμπερτίνα) και στη Morgan Library (Βιβλιοθήκη Μόργκαν).Τα έργα που παρουσιάζονται δεν είναι απλώς σκίτσα ή πρωταρχικά σχέδια αλλά διαφορετικές εικαστικές προκλήσεις που θέτει ο καλλιτέχνης στον εαυτό του.

Εκτείνονται χρονικά από πρώιμα έως και σύγχρονα έργα, που αναδεικνύουν τη μεγάλη σημασία των σχεδίων στη δουλειά του καλλιτέχνη· σχέδια που είναι μεν αυτόνομα, ωστόσο συνδέονται με τους πίνακές του μέσα από τα μοτίβα τους.Η δουλειά του Georg Baselitz έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση και πιο συγκεκριμένα στη ριζική ανατροπή της ιστορίας της τέχνης της περιόδου μετά το 1945.

Η συγκεκριμένη αναδρομική έκθεση υπογραμμίζει την πορεία του Baselitz για την αναζήτηση μιας νέας μεθόδου απεικόνισης, μιας πρωτότυπης δημιουργικής γλώσσας. Για αυτόν τον σκοπό, ο καλλιτέχνης μελετά εκτενώς την ιστορία της τέχνης, στην οποία αντιπαρατίθεται επαναστατικά, αναπτύσσοντας τις ρηξικέλευθες δημιουργίες του. Η ανατροπή των μοτίβων, αναδεικνύει το λογικό βήμα προς την απελευθέρωση από το περιεχόμενο, ώστε να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στο σχέδιο.

Georg Baselitz
Ο Γκέοργκ Μπάζελιτς (Georg Baselitz) γεννήθηκε το 1938 στην Deutschbaselitz της Σαξονίας. Ζει και εργάζεται μεταξύ του Ammersee στη Γερμανία, της Βασιλείας στην Ελβετία, της Ιμπέρια της Ιταλίας και του Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Έργα του ανήκουν σε σημαντικές συλλογές όπως το Berlinische Galerie Museum of Modern Art στο Βερολίνο, το Μουσείο Ludwig στην Κολονία, το Städel Museum στη Φρανκφούρτη, το Centre Georges Pompidou στο Παρίσι, το ίδρυμα Beyeler στη Βασιλεία, την Tate Modern στο Λονδίνο, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη, το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη, τη συλλογή Fisher στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο και το Μουσείο Solomon R. Guggenheim Museum στη Νέα Υόρκη.

Μερικές από τις πιο σημαντικές εκθέσεις έργων του περιλαμβάνουν: “Georg Baselitz—A Retrospective», Art and Exhibition Hall of the Federal Republic of Germany στη Βόννη (2004), “Baselitz—Remix”, Pinakothek der Moderne στο Μόναχο (2006, η έκθεση ταξίδεψε και στο Μουσείο Albertina της Βιέννης), “Georg Baselitz: A Retrospective”, Royal Academy of Arts στο Λονδίνο (2007, παρουσιάστηκε και στο MADRE,στη Νάπολη), “Georg Baselitz: The Russian Paintings”, Musée d’Art Moderne στο Saint-Étienne (2007, επίσης παρουσιάστηκε στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Σεούλ και το Deichtorhallen στο Αμβούργο), “Georg Baselitz: Pinturas Recentes” στην Pinacoteca του Σάο Πάολο (2010–11), “Georg Baselitz” και “Baselitz as Sculptor” στο Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris (1996-97 / 2011–12), “Georg Baselitz: Works from 1968 to 2012” στο Μουσείο Essl της Βιέννης (2013), “Georg Baselitz—How it began…”, State Russian Museum, Αγία Πετρούπολη (2015), “Georg Baselitz – Back then, in between, and today”, Haus der Kunst, Μόναχο (2014–15), στην 56η Μπιενάλε Βενετίας (2015) και “Georg Baselitz: The Heroes,” στο Städel Museum στη Φρανκφούρτη (2016). (Πηγή: Γκαλερί Gagosian)

Πηγή: albertina.at
Κεντρική εικόνα θέματος: Georg Baselitz: Back to School Days, 2005, 100 × 70 cm Ink, watercolor and gouache on paper (The ALBERTINA Museum, Vienna – Gift of the Georg and Elke Baselitz Family © Georg Baselitz 2023), Photo: George Meister, Munich, courtesy Galerie Fred Jahn. Ανακτήθηκε από: albertina.at

https://www.culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/georg-baselitz-100-drawings-ekthesi-sto-moyseio-almpertina/

Η γκαλερί Dia Chelsea στη Νέα Υόρκη, παρουσιάζει την έκθεση “Chryssa & New York”, με έργα της σημαντικής Ελληνοαμερικανίδας καλλιτέχνιδος της μεταπολεμικής περιόδου, Χρύσας (Βαρδέα-Μαυρομιχάλη).

Η έκθεση “Chryssa & New York” είναι η πρώτη συγκεντρωτική έκθεση με έργα της καλλιτέχνιδος Χρύσας, που παρουσιάζεται στην Βόρεια Αμερική από το 1982. Πραγματοποιείται σε συνδιοργάνωση του Dia Art Foundation και της συλλογής Menil, και σε συνεργασία με το Alphawood Foundation. Παρουσιάζεται αυτήν την περίοδο, μέχρι και τις 23 Ιουλίου 2023, στην γκαλερί Dia Chelsea στη Νέα Υόρκη, ενώ πρόκειται να μεταφερθεί και στη Συλλογή Menil στο Χιούστον, τον Σεπτέμβρη του 2023.

Η έκθεση “Chryssa & New York” αναδεικνύει όλο το εύρος του δυναμικού έργου της καλλιτέχνιδος, ενώ συμπεριλαμβάνει πρώιμα έργα, όπως την αινιγματική σειρά “Cycladic Book series” (1954-57), καθώς και ανάγλυφα από γύψο και μέταλλο, που σκιαγραφούν το φαινόμενο του φευγαλέου φυσικού φωτός. Παρουσιάζεται, επίσης, το πρόσφατα αποκατεστημένο “The Gates to Times Square” (1964-66), μαζί με παραδείγματα των “Studies for the Gates” (1966-67).

Η Χρύσα υπήρξε σημαντική προσωπικότητα για τον κόσμο της τέχνης της Νέας Υόρκης, τη δεκαετία του 1950, καθώς ανέπτυξε μια ρηξικέλευθη μέθοδο για την ενεργοποίηση των επιφανειών των γλυπτών, μέσω του χειρισμού του φωτός και της σκιάς. Η δουλειά της, η οποία δεν αναγνωρίστηκε ευρέως, γεφυρώνει Pop, Εννοιολογικές και Μινιμαλιστικές ιδέες, ενώ καινοτόμησε σε ό,τι αφορά τη χρήση κειμένου και νέον.
The Gates to Times Square, 1964–66. © Εstate of Chryssa, National Museum of Contemporary Art, Athens (EMST). Photo: Bill Jacobson Studio, New York
Χρύσα

 

Η Χρύσα (Βαρδέα-Μαυρομιχάλη) [Αθήνα, 1933-2013] σπούδασε στο Παρίσι (Académie de la Grande Chaumière, 1953-54) και στo Σαν Φρανσίσκο (California School of Fine Arts, 1954-55). Από το 1955 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Νέα Υόρκη. Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1960 είναι τα πιο κρίσιμα για τη δημιουργία της. Είναι η περίοδος που χτίζει το δικό της «γλωσσικό» σύστημα, στο οποίο η οπτική αντίληψη, η μαζική επικοινωνία, τα σύμβολα και ο χρόνος είναι σημεία αναφοράς σε κάθε προσπάθεια προσέγγισης, ερμηνείας και αποτίμησης το έργου της. Η ατομική της έκθεση (1961) στο Solomon R. Guggenheim Museum, όπου παρουσιάζονται τα Κυκλαδικά βιβλία και συνθέσεις της με γράμματα, «προβολές» και σελίδες εφημερίδων, έρχεται να επικυρώσει το πρωτοποριακό, καινοτόμο πνεύμα της, την προσωπικότητα και την τέχνη της που στέκεται «αταξινόμητη» και αυτόνομη από δεσπόζουσες τάσεις και κινήματα, όπως η Pop Art, παρά τις όποιες κοινές αναφορές. Την περίοδο αυτή ξεκίνησε και τους πειραματισμούς της με το νέον, το στοιχείο που θα διαμορφώσει και θα καθορίσει όλη τη διαδρομή της. Η Χρύσα πραγματοποίησε πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις στην Αμερική και στην Ευρώπη, σε σημαντικές γκαλερί και μεγάλα μουσεία, όπως το The Museum of Modern Art (Νέα Υόρκη), το Whitney Museum of American Art (Νέα Υόρκη), το Musée d’ Art Contemporain (Μόντρεαλ), το Musée d’ Art Moderne de la ville de Paris (Παρίσι) και η Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου (Αθήνα). Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις, όπως στις Μπιενάλε του São Paulo (1963, 1969, 1991) και της Βενετίας (1972) και στη Documenta 4 του Kassel (1968). Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 εργάστηκε για ένα διάστημα στην Ελλάδα, χρησιμοποιώντας ως εργαστήριο την αίθουσα ενός παλιού κινηματογράφου. Από το 2007 έζησε μόνιμα στην Αθήνα, όπου τα γνωστότερα έργα της σε δημόσιο χώρο είναι η Κλυταιμνήστρα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, και η Mott Street που τοποθετήθηκε (2004) στον σταθμό «Ευαγγελισμός» του αθηναϊκού Μετρό.

Πηγή: diaart.org | momus.gr
Κεντρική φωτογραφία θέματος: Chryssa & New York, installation view, Dia Chelsea, New York, 2023. © Εstate of Chryssa, National Museum of Contemporary Art, Athens. Photo: Don Stahl

https://www.culturenow.gr/chryssa-new-york-ekthesi-afieromeni-sto-ergo-tis-xrysas-sti-nea-yorki/
www.culturenow.gr

Ένα πλούσιο πρόγραμμα τόσο για μικρούς όσο και για μεγάλους προτείνει για τον Απρίλιο το Μουσείο Μαρία Κάλλας του Δήμου Αθηναίων.

Για πρώτη φορά, το Μουσείο Μαρία Κάλλας ανοίγει τις πόρτες του για έναν κύκλο ομιλιών γύρω από την Κάλλας και το Μουσείο προς τιμήν της. Την Πέμπτη 11 Απριλίου, η συγγραφέας, δημοσιογράφος και διεθνής ομιλήτρια Έλενα Ματθαιοπούλου επιχειρεί μέσα από την ομιλία της με τίτλο «Μαρία Κάλλας: Η Ιερή Φλόγα» να εξετάσει ποιο ήταν το μυστικό της τέχνης της και τι είναι αυτό που την καθιστά μοναδική και της εξασφαλίζει την αθανασία. Την Πέμπτη 18 Απριλίου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων, Πέμπτη 18 Απριλίου, το Μουσείο Μαρία Κάλλας οργανώνει μία συζήτηση αφιερωμένη στο διατηρητέο κτίριο που στεγάζεται το Μουσείο, με συντονίστρια τη Δημοσιογράφο Πόπη Διαμαντάκου και βασικούς ομιλητές την Αρχιτέκτονα Μηχανικό Δρ. Μαρία Δανιήλ, τη Δημοσιογράφο Μπήλιω Τσουκαλά και τον Δημοσιογράφο-Συγγραφέα Νίκο Βατόπουλο.

Επίσης, εκτός από την sold out μουσική παιδική παράσταση «Ο Πέτρος και ο λύκος σε παγίδα για πιάνο» από την καλλιτεχνική ομάδα “thea-tree”, το Μουσείο Μαρία Κάλλας του Δήμου Αθηναίων παρουσιάζει στις 21 Απριλίου ένα οικογενειακό εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τη διεθνούς φήμης σοπράνο Χριστίνα Πουλίτση, όπου τα παιδιά μαζί με τους συνοδούς, θα μάθουν μέσα από την Όπερα να αναγνωρίζουν τα βασικά χαρακτηριστικά της μουσικής και τον ίδιο τους τον εαυτό.

Παράλληλα, το Μουσείο Μαρία Κάλλας προτείνει και άλλες δράσεις για όλη την οικογένεια ανανεώνοντας το σταθερό πλέον ραντεβού τα Σάββατα με οικογενειακά εργαστήρια, δημιουργικές αφηγήσεις και ειδικά σχεδιασμένα εκπαιδευτικά προγράμματα για βρέφη.

Τέλος, συνεχίζει τις δωρεάν ξεναγήσεις σε άτομα 65+ που βρίσκουν μεγάλη ανταπόκριση και συνεχόμενα sold out.

Αναλυτικά:
Μαρία Κάλλας: Η Ιερή Φλόγα
Ομιλία της Έλενας Ματθαιοπούλου
Πέμπτη 11 Απριλίου στις 19.00

Το Μουσείο Μαρία Κάλλας διοργανώνει την Πέμπτη 11 Απριλίου στις 19.00 μία συζήτηση με τη συγγραφέα, δημοσιογράφο και διεθνή ομιλήτρια Έλενα Ματθαιοπούλου με τίτλο «Μαρία Κάλλας: Η Ιερή Φλόγα». Όπως σημειώνει η ίδια η ομιλήτρια:

«Όχι μόνον αξεπέραστη, αλλά «αξεπεράσιμη» ήταν η προφητική δήλωση του θρυλικού Λουκίνο Βισκόντι, σκηνοθέτη θεάτρου, κινηματογράφου και όπερας «μόνο για χάρη της Κάλλας», ενώ ο μέγιστος μαέστρος και συνθέτης Λέοναρντ Μπερνστάιν παρατήρησε ότι «να βλέπεις παράσταση ή ν’ ακούς δίσκο της Κάλλας είναι σα να βάζεις το δάχτυλο σου σε ηλεκτρική πρίζα!»

Περίπου 47 χρόνια μετά τον πρόωρο θάνατο της, η Μαρία Κάλλας εξακολουθεί να παραμένει ένας ζωντανός μύθος. Η φήμη της ξεπερνά από οποιασδήποτε άλλης Ντίβας του παρόντος ή του παρελθόντος και συνεχίζει να μαγεύει τo οπερατικό κοινό, να μαγνητίζει και να συναρπάζει μια καινούργια γενιά μελομανών που δεν την άκουσαν ποτέ ζωντανή, και να πουλάει περισσότερους δίσκους από οποιονδήποτε καλλιτέχνη στην ιστορία της λυρικής δισκογραφίας – ένα φαινόμενο μοναδικό στην ιστορία της όπερας.

Κάτι διαισθάνθηκαν σωστά λοιπόν οι Ιταλοί κριτικοί και φιλόμουσοι που, ενώ βάφτισαν τη Ρενάτα Τεμπάλντι La Superba και την Τζοαν Σαδερλαντ La Stupenda, για την Κάλλας – την Ελληνίδα καλλιτέχνιδα που με την επανάσταση της μετέτρεψε την όπερα σε πιστευτό θέατρο, αλλάζοντας την για πάντα και διαιρώντας την σε π.Κ. και μ.Κ. εποχή – διάλεξαν τον ύψιστο χαρακτηρισμό La Divinα.

Ποιο ήταν το μυστικό της τέχνης της; Τι είναι αυτό που την καθιστά μοναδική και της εξασφαλίζει την αθανασία; Ελάτε να το ανακαλύψουμε μαζί».

Γενική είσοδος: 10€ / άτομο
Τηλεφωνικές Κρατήσεις: 210-4404204, (Τρίτη – Παρασκευή 10:00-15:00 )

Μητροπόλεως 44: Ένα Μουσείο με διαφορετικές όψεις
Ομιλία-Συζήτηση αφιερωμένη στο κτίριο του Μουσείου
Πέμπτη 18 Απριλίου στις 19.00

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων, Πέμπτη 18 Απριλίου, το Μουσείο Μαρία Κάλλας προσκαλεί το κοινό σε μια δημιουργική συζήτηση αφιερωμένη στο κτίριο που στεγάζεται το Μουσείο. Ένα διατηρητέο μνημείο στην καρδιά της Αθήνας που κρύβει πολλές ιστορίες και πολλαπλές χρήσεις θα αποτελέσει κεντρικό θέμα συζήτησης με συντονίστρια τη Δημοσιογράφο Πόπη Διαμαντάκου και βασικούς ομιλητές Αρχιτέκτονα Μηχανικό Δρ. Μαρία Δανιήλ, τη Δημοσιογράφο Μπήλιω Τσουκαλά και τον Δημοσιογράφο-Συγγραφέα Νίκο Βατόπουλο.

Δωρεάν είσοδος στη συζήτηση κατόπιν τηλεφωνικής και ηλεκτρονικής κράτησης
*Η συζήτηση δεν περιλαμβάνει είσοδο στους εκθεσιακούς χώρους του Μουσείου Μαρία Κάλλας.

Μαθαίνω τον εαυτό μου μέσα από τη μουσική
Οικογενειακό Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα με τη διεθνούς φήμης σοπράνο Χριστίνα Πουλίτση
Κυριακή 21 Απριλίου στις 11.00-12.00
4 έως 6 ετών

Η Χριστίνα Πουλίτση θα βρίσκεται στο Μουσείο Μαρία Κάλλας στις 21 Απριλίου και τα παιδιά με τους συνοδούς τους θα έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Μαθαίνω τον εαυτό μου μέσα από τη μουσική».

Στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα τα παιδιά μαζί με τους συνοδούς, θα μάθουν μέσα από την Όπερα να αναγνωρίζουν τα βασικά χαρακτηριστικά της μουσικής και τον ίδιο τους τον εαυτό. Θα εμπλακούν σε μουσικοκινητικά και εικαστικά παιχνίδια μέσα από τα οποία θα αναγνωρίσουν τη σημαντικότητα του εαυτού και του άλλου.

Περιορισμένος αριθμός συμμετεχόντων (μέχρι 15 παιδιά)
Κόστος συμμετοχής: 7 ευρώ το παιδί και 3 ευρώ ο/η συνοδός
*Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση: Τρίτη – Παρασκευή 10:00-15:00 στο: 210 44 04 204.

Μουσική παιδική παράσταση
«Ο Πέτρος και ο λύκος σε παγίδα για πιάνο»
Κυριακή 7 Απριλίου στις 12.00

Το Μουσείο Μαρία Κάλλας και η καλλιτεχνική ομάδα thea-tree παρουσιάζουν τη διαδραστική μουσική παιδική παράσταση «Ο Πέτρος και ο λύκος σε παγίδα για πιάνο».

Το έργο ξεκινά με αφορμή το κλασσικό μουσικό παραμύθι που έγραψε ο Σεργκέι Προκόφιεφ στις αρχές του 20ου αιώνα με σκοπό να φέρει τα παιδιά σε μια πρώτη επαφή με τα μουσικά όργανα της ορχήστρας. Στο «…παγίδα για πιάνο» όμως, τα πράγματα αλλάζουν! Τα μουσικά θέματα του παραμυθιού ερμηνεύονται ζωντανά από έναν πιανίστα επί σκηνής και γίνονται αφορμή για παιχνίδια με στόχο τα παιδιά-θεατές να αναπτύξουν το μουσικό τους αισθητήριο και να ευαισθητοποιηθούν σε ό,τι αφορά στη σχέση των ανθρώπων με τα άγρια ζώα και το φυσικό περιβάλλον.

Στο τέλος της παράστασης, ηθοποιοί, μουσικοί και κοινό ενώνονται μέσα από το τραγούδι οδηγώντας τα παιδιά στην ευχαρίστηση της μουσικής δημιουργίας.

Συντελεστές της παράστασης:

Κείμενο: Παναγιώτης Τσιρίδης
Σκηνοθεσία: Μαριάνθη Φωτάκη
Παίζουν οι ηθοποιοί: Χρύσα Νταούλη, Γιάννης Ιωάννου
Πιάνο: Αλέξανδρος Λυκοθανάσης
Artwork: Μαρκέλλα Δουζενάκη
Παραγωγή: Καλλιτεχνική ομάδα “thea-tree”
Πληροφορίες: 7/4 – 12.00 (διάρκεια 60′)
Ηλικίες: 3,5-8 ετών

Οικογενειακά Εργαστήρια
Τα Σάββατα του Μαρτίου στο Μουσείο Μαρία Κάλλας

Χορεύουμε;
Εργαστήριο κίνησης
Σάββατο 6 Απριλίου στις 9:30 – 10:15 π.μ.
Δωρεάν για βρέφη 8 μηνών έως 2,5 ετών

Ήχοι της κλασικής μουσικής που θα μπερδευτούν με ήχους από τις φωνές της όπερας θα γίνουν οδηγοί για ένα ατελείωτο ταξίδι στον κόσμο της κίνησης και του χορού. Μέσα από μουσικοκινητικά παιχνίδια, τα παιδιά μαζί με τους συνοδούς θα ανακαλύψουν τις έννοιες του ηχοχρώματος, του ρυθμού και της κίνησης. Τι λες…χορεύουμε;

Δωρεάν εργαστήριο κίνησης που στόχο έχει να συστήσει την όπερα στα βρέφη ηλικίας 8 μηνών έως 2,5 ετών. Υποχρεωτική συνοδεία γονέα.
Ηλικίες: 8 μηνών έως 2,5 ετών
Συνολικός αριθμός συμμετεχόντων: 20 παιδιά
Κόστος συμμετοχής: 10 ευρώ ο γονέας & δωρεάν το βρέφος
*Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση: Τρίτη – Παρασκευή 10:00-15:00 στο: 210 44 04 204.

Πες το με το σώμα
Εργαστήριο κίνησης
Σάββατο 27 Απριλίου στις 10:30-11:30
3 έως 5 ετών

Πώς θα αφηγηθείς μια ιστορία με το σώμα σου; Ήχοι της κλασικής μουσικής που θα μπερδευτούν με ήχους από τις φωνές της όπερας θα γίνουν οδηγοί για ένα ατελείωτο ταξίδι στον κόσμο της κίνησης, του χορού και του σωματικού θεάτρου.

Συνολικός αριθμός συμμετεχόντων: 20 παιδιά
Κόστος συμμετοχής: 8 ευρώ το παιδί και 3 ευρώ ο/η συνοδός
*Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση: Τρίτη – Παρασκευή 10:00-15:00 στο: 210 44 04 204.

Δημιουργικές αφηγήσεις

«Το Μουσείο αφηγείται»
Σάββατο 6 Απριλίου στις 15:00-16:00
«Αυλαία! Στα παρασκήνια της Βασιλικής Όπερας» της O’Hara Lauren (Εκδόσεις: Πατάκη)
7-10 ετών

Ένα Σάββατο του μήνα, το ΜΜΚ προσφέρει δημιουργικές αφηγήσεις παραμυθιών, γεμάτες θεατρικά, μουσικοκινητικά παιχνίδια και εικαστικές δράσεις για παιδιά μαζί με τους συνοδούς τους. Σάββατο 6/4/2024 το μουσείο αφηγείται «Αυλαία! Στα παρασκήνια μιας βασιλικής όπερας» της O’Hara Lauren. Εκδόσεις: Πατάκη

Κόστος συμμετοχής: 7 ευρώ το παιδί και 3 ευρώ ο/η συνοδός
Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση: Τρίτη – Παρασκευή 10:00-15:00 έως και 10 μέρες πριν την ημέρα διεξαγωγής του εργαστηρίου, στο: 210 44 04 204.
Τα βιβλία που έχουν επιλεχθεί βρίσκονται στο πωλητήριο του Μουσείου.
*Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση: Τρίτη – Παρασκευή 10:00-15:00 στο: 210 44 04 204.

Δωρεάν Ξεναγήσεις για άτομα 65+

Τις Πέμπτες του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου, το Μουσείο Μαρία Κάλλας προσκαλεί επισκέπτες 65+ να βιώσουν τη μουσειακή εμπειρία και να ανακαλύψουν τη μεγάλη σοπράνο αλλά και την τέχνη της όπερας προσφέροντας δωρεάν ξεναγήσεις που περιλαμβάνονται στην τιμή του εισιτηρίου.

Η επίσκεψη στο μουσείο αποτελεί μια συνολική εμπειρία που ενεργοποιεί όλες τις αισθήσεις. Οι επισκέπτες ανακαλύπτουν τον κόσμο της όπερας και της μεγάλης ντίβας μέσα από μια διαδρομή βιωματικής εμπειρίας, εμπλουτιζόμενη από οπτικοακουστικά μέσα, κείμενα, νέες τεχνολογίες, ηχητικά και ιστορικά τεκμήρια.

4, 11, 18, 25 /4 στις 11.00-11.50 π.μ. & 12.00-12.50 μ.μ.
Προγραμματίστε την επίσκεψή σας τηλεφωνικά: 210 44 04 204
Διάρκεια ξενάγησης: 50 λεπτά
Είσοδος στο μουσείο: 7 ευρώ για 65+
Οι συμμετέχοντες παρακαλούνται να προσέρχονται στο μουσείο 10′ πριν την ώρα έναρξης της ξενάγησης.
*Περιορισμένος αριθμός θέσεων

Photo credit: Vangelis Patsialos

https://www.culturenow.gr/moyseio-maria-kallas-aprilios-2024-me-simantikes-syzitiseis-ekpaideytikes-draseis-kai-dorean-xenagiseis/
Πηγή: https://www.culturenow.gr/

Μοναδικά έργα τέχνης από μεγάλα μουσεία του κόσμου έρχονται στο Μουσείο της Ακρόπολης τον Δεκέμβριο για την έκθεση «ΝοΗΜΑΤΑ».

Μοναδικά έργα, όπως η «Συκοφαντία του Απελλή» του Σάντρο Μποτιτσέλι και του εργαστηρίου του, που ανήκει στη συλλογή του μουσείου Ουφίτσι στη Φλωρεντία, «Ο Κρόνος καταβροχθίζει τα παιδιά του» του Π.Π. Ρούμπενς από το Μουσείο του Prado, το άγαλμα Χίμαιρας του 400 π.Χ. από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Φλωρεντίας και η Υδρία του «ζωγράφου του Μειδία» (περίπου 410 π.Χ.) που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο, θα «ταξιδέψουν» στη χώρα μας προκειμένου να παρουσιαστούν στην περιοδική έκθεση «ΝοΗΜΑΤΑ. Προσωποποιήσεις και αλληγορίες από την αρχαιότητα στο σήμερα», που θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Ακρόπολης από 1η Δεκεμβρίου 2023 έως 14 Απριλίου 2024.

Περίπου 160 έργα γλυπτικής, κεραμικής, ζωγραφικής και μεταλλοτεχνίας από μουσεία και συλλογές του εξωτερικού, φυσικά και της Ελλάδας, όπως η «Αλληγορία Θείας Μετάληψης» από το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, το αγαλμάτιο Πλούτου (1ος αι. μ.Χ.) από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, τμήματα ψηφιδωτών με προσωποποιήσεις της Θάλασσας και του Ωκεανού (270 -300 μ.Χ.) από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και ο πίνακας «4 εποχές» του Γιάννη Τσαρούχη από ιδιωτική συλλογή, θα πλαισιώνουν την έκθεση, που πήρε όχι μόνο ομόφωνα το «πράσινο φως», αλλά και τα εύσημα από τα μέλη του ΚΑΣ.

«Είναι μια πολύ δύσκολη έκθεση, ακόμα και το ίδιο το θέμα, γιατί έχει να κάνει όχι μόνο με έναν διάλογο (όπως για παράδειγμα η έκθεση “Αρχαιότητα και Πικάσο” στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης που αφορούσε διάλογο αρχαιοτήτων με έργα σύγχρονης τέχνης), αλλά με μια τετραλογία: Αρχαιότητα, Βυζάντιο, Αναγέννηση, Σύγχρονη Τέχνη», δήλωσε το μέλος του ΚΑΣ, καθηγητής Νικόλαος Σταμπολίδης, γενικός διευθυντής του Μουσείου Ακρόπολης, που είχε την ιδέα και επιμελείται την περιοδική έκθεση. Όπως εξάλλου ανέφερε στη συνεδρίαση, «η Αθήνα δεν είναι πια μόνο stop over για τα νησιά, αλλά αποτελεί προορισμό και για τον χειμώνα. Μπορεί, λοιπόν, θαυμάσια να έρθει κόσμος ένα τριήμερο ή τετραήμερο για να δουν μια έκθεση, όπως κάνουν τα μεγάλα μουσεία, π.χ. το Λούβρο, το Βρετανικό Μουσείο και το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης». Όσο για τον λόγο που η λέξη «ΝοΗΜΑΤΑ» έχει μικρό το όμικρον, ο Ν. Σταμπολίδης εξήγησε: «Για να μπορεί το νόημα να είναι και νήμα», καθώς η θεματική της έκθεσης, που είναι οι προσωποποιήσεις και οι αλληγορίες, αποτελεί και το νήμα που ενώνει τις διαφορετικές εποχές, από την αρχαιότητα έως το σήμερα. «Ο ελληνικός πολιτισμός είναι ανθρωποκεντρικός, δηλαδή οι άνθρωποι φαντάστηκαν τους θεούς τους κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση των ιδίων. Επομένως, προσωποποιούν έννοιες που, πολλές φορές, ανάμεσα στις προσωποποιημένες αυτές έννοιες και τους συμβολισμούς τους, έχουμε το πλάσιμο μιας ιστορίας που είναι ουσιαστικά μια αλληγορία», συμπλήρωσε μιλώντας για τη διαχρονία της θεματικής.

Η έκθεση διαρθρώνεται στις ενότητες Χρόνος, Φύση (γεωγραφικοί όροι, ουράνια σώματα), Θεός (θεοποιημένες έννοιες φυσικών και ανθρώπινων στοιχείων), Άνθρωπος (ψυχικές, πνευματικές και σωματικές καταστάσεις, συναισθήματα, πνευματικά έργα), Θεσμός (Πόλεις, Δήμος, Δημοκρατία, Βία, Κράτος, Δικαιοσύνη, τελετές), Αλληγορίες. Όπως σημειώθηκε στη συνεδρίαση, την έκθεση θα «ανοίγει» το έργο του Ρούμπενς και θα «κλείνει» το άγαλμα της Χίμαιρας, ενώ το μόνο έργο για το οποίο δεν έχει ακόμα δοθεί απάντηση στο αίτημα δανεισμού του είναι η «Κραυγή» του Έντβαρτ Μουνκ, που στην έκθεση θα μπορούσε να αφορά την «προσωποποίηση της απελπισίας».

Τέλος, όσον αφορά τα οκτώ έργα από το Βρετανικό Μουσείο που θα συμμετέχουν στην έκθεση, τόσο τα μέλη όσο και ο γγ του ΚΑΣ επισήμαναν ότι πρόκειται για μια επιστημονική συνεργασία που ευνοεί τις σχέσεις μεταξύ μουσείων και σε καμία περίπτωση δεν σχετίζεται με το αίτημα της επανένωσης των Γλυπτών του Παρθενώνα το οποίο, όπως είναι γνωστό, έχει αναγνωριστεί με απόφαση της Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCO ως διακρατικό/διακυβερνητικό.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ | Γράφει η Ελένη Μάρκου

https://www.culturenow.gr/nohmata-nea-megali-ekthesi-sto-moyseio-akropolis-me-monadika-erga-ap-olon-ton-kosmo/
www.culturenow.gr

 

Η 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης παρουσιάζει την διεθνή ομαδική έκθεση “Μυστήριο 3 Ελευσίνα Mon Amour: Αναζητώντας τον Τρίτο Παράδεισο”.

Το Μυστήριο 3 Ελευσίνα Mon Amour πραγματοποιείται σε επιμέλεια της Κατερίνας Γρέγου, καλλιτεχνικής διευθύντριας του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), με τη συμμετοχή 16 καλλιτεχνών από εννέα χώρες, η πλειοψηφία των οποίων έχουν δημιουργήσει νέα έργα για την έκθεση.

Η έκθεση προτείνει μια κοινωνικοπολιτική ανάγνωση της Ελευσίνας και της ευρύτερης περιοχής του Θριάσιου πεδίου, εμπνευσμένη από το βιβλίο Storming the Gates of Paradise: Landscapes for Politics (2008) της συγγραφέα, ιστορικού, περιβαλλοντολόγου και ακτιβίστριας Rebecca Solnit, η οποία προσεγγίζει την πολιτική μέσω της κοινωνικής ανάλυσης του τόπου και του τοπίου. Η έκθεση λαμβάνει επίσης υπόψη της το ιστορικό παρελθόν, το οποίο έχει συμβάλει καθοριστικά στη σημερινή ταυτότητα της πόλης. Συρράπτει μνήμη και εμπειρία, χώρο και χρόνο, παρελθόν και παρόν και προτείνει επιπλέον μια ψυχογεωγραφική ανάλυση της πόλης.

Πολλοί από τους καλλιτέχνες της έκθεσης εξερευνούν συγκεκριμένα κεφάλαια της ιστορίας και του παρόντος –δημόσιου αλλά και ιδιωτικού– της Ελευσίνας και πραγματεύονται τα τραύματα και τις προσδοκίες της, και το πώς αυτά συχνά συνδέονται μεταξύ τους. Αν και τα περισσότερα έργα έχουν ως αφετηρία τον ίδιο τον τόπο της Ελευσίνας, το νόημα και η σημασία τους δεν περιορίζεται σε αυτόν, αλλά σχετίζεται με ευρύτερα σύγχρονα κοινωνικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά και γεωπολιτικά ζητήματα και διαδικασίες που αφορούν τόπους σε μετάβαση και μετασχηματισμό αλλά και την σημερινή παγκοσμιοποιημένη συνθήκη. Η πόλη της Ελευσίνας, χαρακτηριστική μεταβιομηχανική περίπτωση, είναι ιδανικό μέρος για να διερευνηθούν μερικές από τις σημαντικότερες σύγχρονες παγκόσμιες διαδικασίες και μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα της εποχής μας: από την οικονομική αναδιάρθρωση, τις ραγδαίες αλλαγές στην παραγωγική οικονομία και την εργασία, μέχρι το οικολογικό-περιβαλλοντικό ζήτημα, τη μετανάστευση, την πολιτειότητα, τα ανθρώπινα δικαιώματα, και την πολιτιστική ταυτότητα. Το Μυστήριο 3 Ελευσίνα Mon Amour στόχο έχει –όπως αναφέρει και η Solnit στο βιβλίο της– να αποκαλύψει “την ομορφιά στο πιο σκληρό τοπίο και τον πολιτικό αγώνα στη φαινομενικά πιο γαλήνια θέα”, συνδέοντας την πολιτική, την ποιητική και την αισθητική.

Παραλλάσσοντας τον τίτλο της εμβληματικής ταινίας Hiroshima Mon Amour (Χιροσίμα αγάπη μου, 1959) του Alain Resnais, η έκθεση κοιτάζει προς αλλά και πέρα από την προφανή κληρονομιά μιας καταστροφής –στην περίπτωση της Ελευσίνας, όχι από τον πόλεμο όπως στην ταινία του Resnais, αλλά από τη βαριά βιομηχανία– και φέρνει επίσης στο προσκήνιο εκδηλώσεις ανθεκτικότητας, αλληλεγγύης, ελπίδας, αναγέννησης και συγκρότησης κοινοτήτων.

Τα ερωτήματα που θέτει η ταινία του Resnais είναι πάντα θεμελιώδη και υπό διαρκή διαπραγμάτευση: πρέπει να ξεχάσουμε το παρελθόν για να προχωρήσουμε στο μέλλον; Ή μήπως πρέπει να αναμετρηθούμε με το παρελθόν για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το μέλλον; Η Ελευσίνα, με τα στρώματα της ιστορίας της και τη μελλοντική βιομηχανική αρχαιολογία της, μοιάζει το ιδανικό μέρος για να θέσει κανείς αυτά τα ερωτήματα. Αν η ταινία Hiroshima Mon Amour διερευνούσε έναν συναισθηματικά εύθραυστο μεταπολεμικό κόσμο, η έκθεση Μυστήριο 3 Elefsina Mon Amour στρέφει το βλέμμα σε έναν μεταβιομηχανικό κόσμο σε μετάβαση, μετέωρη αβεβαιότητα και προσμονή.

Μέσα στην έκθεση θα παρουσιαστεί ταυτόχρονα μια αρχειακή έκθεση, σε επιμέλεια της Δώρας Βασιλάκου, με τίτλο Αισχύλεια: Ένα Αρχείο Μνήμης που εστιάζει στη σύνδεση του φεστιβάλ Αισχυλείων με τη σύγχρονη εικαστική δημιουργία από την ίδρυση του μέχρι και το 2016, χρονιά που η Ελευσίνα ανακηρύσσεται Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Μέσα από αρχειακό υλικό, αναδεικνύεται η πλούσια πολιτιστική παρακαταθήκη και παράδοση που άφησε ο θεσμός των Αισχυλείων στην Ελευσίνα και στους κατοίκους της και υπογραμμίζεται η σημαντικότητα του θεσμού ως προάγγελος της Ελευσίνας ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Κατερίνα Αποστολίδου / Βαγγέλης Βλάχος / Μαρίνα Γιώτη / Αναστασία Δούκα / Mahdi Fleifel / Ιgor Grubic / Aglaia Konrad / Ναταλία Μαντά / Adrian Paci / Şerban Savu / Sphinxes (Ιωάννα Τσάκαλου & Μάνος Φλέσσας) / Μαρία Τσάγκαρη / Δημήτρης Τσουμπλέκας / Μαριάννα Χριστοφίδου / Maarten Vanden Eynde

Συντελεστές:
Καλλιτεχνική διεύθυνση & επιμέλεια: Κατερίνα Γρέγου
Βοηθός επιμελήτρια: Δώρα Βασιλάκου
Σύμβουλος έρευνας: Γιώργος Σκιάνης
Εκτέλεση Παραγωγής: Γιώργος Ευσταθουλίδης – Constructivist Exhibitions & Αντωνία Χαντζή
Συντονισμός έργου: Ζωή Μoυτσώκου – Διεύθυνση Σύγχρονης Τέχνης 2023 Ελευσίς, Αναστασία Τσοπελάκη – αρχιτέκτων

Μία παραγωγή της 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης
Με την υποστήριξη του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ)

Κεντρική φωτογραφία θέματος: Mahdi Fleifel, Elefsina Notre Amour, 2023 (στιγμιότυπο)

https://www.culturenow.gr/mystirio-3-eleysina-mon-amour-h-kentriki-ekthesi-sygxronis-texnis-tis-2023-eleysis/
Πηγή: www.culturenow.gr

 

Το Μουσείο Αλμπερτίνα στη Βιέννη παρουσιάζει μια έκθεση έργων του καταξιωμένου γλύπτη Τόνι Κραγκ, με τίτλο «Γλυπτική: Σώμα και Ψυχή».

Μέσα από την έκθεση «Γλυπτική: Σώμα και Ψυχή», η οποία αποτελείται από είκοσι γλυπτά και ισάριθμες ζωγραφιές, οι επισκέπτες θα διαπιστώσουν την καλλιτεχνική πορεία του Τόνι Κραγκ μέσα στις δύο τελευταίες δεκαετίες.

Ο Τόνι Κραγκ, ένας από τους διασημότερους γλύπτες της εποχής μας, έχει παρουσιάσει μια σταδιακή μετατόπιση στη μορφή των έργων του. Πρόκειται για μια εξέλιξη που θα διαπιστώσουν και οι επισκέπτες της έκθεσης· τα γλυπτά του Κραγκ ξεκινούν σχηματοποιημένα, αλλά στην πορεία φανερώνουν μια νέα αφαιρετική αντίληψη της μορφής.

Κάθε όψη των γλυπτών του Κραγκ μοιάζει αναπάντεχη. Έτσι, προτείνεται στους επισκέπτες της έκθεσης να περιηγηθούν μέσα στο χώρο του μουσείου για να τα παρατηρήσουν καλύτερα, να τα εξετάσουν με το βλέμμα τους από διάφορες οπτικές γωνίες, και να ανακαλύψουν νέες πτυχές τους. Αυτό το χαρακτηριστικό καθιστά τη γλυπτική του Κραγκ τόσο ιδιαίτερη, μιας και καταφέρνει να εξάψει την περιέργεια και τη φαντασία όσων την συναντούν.

Ένα ακόμα στοιχείο που ξεχωρίζει τη γλυπτική του έγκειται στην επιλογή των υλικών που χρησιμοποιεί. Ο Τόνι Κραγκ συνηθίζει να χρησιμοποιεί μια σειρά από μη συμβατικά υλικά, όπως ο υαλοβάμβακας και οι συνθετικές ίνες, ενώ αποφεύγει τις έτοιμες, προκατασκευασμένες επιλογές. Ακόμα κι όταν δουλεύει με φυσικά υλικά, όπως η πέτρα και το ξύλο, επιλέγει αυτά να επεξεργάζονται πρώτα στο εργαστήρι του.

Η έκθεση περιλαμβάνει και ζωγραφιές του καλλιτέχνη, οι οποίες σπάνια εκτίθενται, που απεικονίζουν προκαταρκτικά σκίτσα, αναφορές στις δημιουργικές του πρακτικές και υπολογισμούς του σχετικά με την κατασκευή των γλυπτών.

Η έκθεση άνοιξε για το κοινό στις 7 Ιουλίου και θα διαρκέσει έως και τις 6 Νοεμβρίου του 2022.

Κεντρική φωτογραφία θέματος: Tony Cragg, Compound, 2015 | Photo Credit: Francesco Allegretto

Πηγή: albertina.at
www.culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/glyptiki-soma-kai-psyxi-ekthesi-me-erga-toy-toni-kragk-sti-vienni/

Ο Γκούσταφ Κλιμτ δημιούργησε, στην “Χρυσή περίοδό” του, μερικά από τα πιο εμβληματικά έργα τέχνης.

Ο Αυστριακός ζωγράφος Gustav Klimt (Γκούσταφ Κλιμτ) είναι ένας από τους πιο διάσημους Συμβολιστές. Κατά τη διάρκεια της επιτυχημένης καριέρας του, καλλιέργησε ένα πορτφόλιο που περιλαμβάνει ακαδημαϊκούς πίνακες ζωγραφικής, σχέδια γυμνών μοντέλων, ακόμη και διακοσμητικά αντικείμενα τέχνης. Ωστόσο, είναι πιο γνωστός για τη συλλογή των λαμπερών, επιχρυσωμένων έργων που παρήγαγε κατά τη Χρυσή περίοδό του.

Αυτή η φωτεινή περίοδος διήρκεσε περίπου μια δεκαετία, αλλά έχει φτάσει να χαρακτηρίζει το στυλ του Klimt και έχει οδηγήσει σε μερικούς από τους πιο γνωστούς και πολύτιμους πίνακες της σύγχρονης τέχνης.

 

Ο Klimt ήταν ένας από τους ιδρυτές του κινήματος του Ζετσεσιονισμού – Απόσχισης το 1897.

Απορρίπτοντας την παραδοσιακά συντηρητική καλλιτεχνική σκηνή της Βιέννης, ο Klimt και άλλοι Ζετσεσιονιστές έδωσαν στους σύγχρονους καλλιτέχνες της Βιέννης μια πλατφόρμα για να μοιραστούν το έργο τους. Αυτό το απελευθερωτικό κίνημα επέτρεψε στον Klimt να πειραματιστεί με την τέχνη του και να αναπτύξει ένα Συμβολικό στιλ εμπνευσμένο από τα κινήματα Art Nouveau και Arts and Crafts.

Καθώς το στυλ ζωγραφικής του έγινε όλο και πιο μοντέρνο, η προσέγγισή του στα υλικά άλλαξε επίσης. Κατά τα πρώτα χρόνια του κινήματος, ο Klimt άρχισε να ενσωματώνει χρυσά φύλλα στα έργα του, σηματοδοτώντας την έναρξη της πιο επιτυχημένης – και αστραφτερής – περιόδου της καριέρας του.

Η Χρυσή περίοδος

Το Pallas Athene (1898) θεωρείται συχνά το πρώτο κομμάτι από τη Χρυσή περίοδο του Klimt και απεικονίζει την ελληνίδα θεά Αθηνά ντυμένη με πανοπλία και εντυπωσιακή στάση. Ενώ αυτό το κομμάτι εξακολουθεί να παρουσιάζει την κλασική επιρροή που υπάρχει στα πρώτα του κομμάτια, η τολμηρή χρήση του χρυσού και η παρουσία μοτίβων υπαινίσσονται τα ερχόμενα έργα του Klimt.

Λίγο αργότερα, με το έργο Judith I, ο Klimt δημιουργεί ένα πορτρέτο μιας γυναίκας με χρυσό φόντο και απεικονίζει τη γυναικεία φιγούρα με ερωτικούς τόνους – μια προσέγγιση που θα γίνει εγγενής στην πρακτική του κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Το 1902, ο Klimt προχώρησε βαθύτερα στη Χρυσή περίοδό του με το έργο Beethoven Frieze. Αυτό το έργο μήκους 112 ποδιών δημιουργήθηκε για την 14η Έκθεση Απόσχισης της Βιέννης και αποτίει φόρο τιμής στον Ludwig van Beethoven, καθώς παρουσιάζει μια οπτική ερμηνεία της 9ης Συμφωνίας του. Διαθέτει, επίσης, τα πλούσια επίπεδα, τα μυστικιστικά μοτίβα και μορφές, και διακοσμητικές πινελιές που χαρακτηρίζουν πλέον τους χρυσούς πίνακες του Klimt.

Η Χρυσή Φάση του Klimt έφτασε σε πλήρη επιτυχία με τρία βασικά έργα: Adele Bloch-Bauer I, The Stoclet Frieze και The Kiss.

Το πορτρέτο Adele Bloch-Bauer I (1907), είναι ένα κομμάτι που απεικονίζει τη σύζυγο ενός πλούσιου εβραϊκού τραπεζίτη, που ανατέθηκε στον Klimt επί παραγγελία. Εδώ η τολμηρή του χρήση χρυσού του δίνει στο έργο μια αιθέρια αίσθηση που θυμίζει βυζαντινό μωσαϊκό, καθώς αποτυπώνει τη διαχρονική ποιότητα της «νέας Βιεννέζας γυναίκας».

Μεταξύ 1905 και 1911, ο Klimt δημιούργησε το Stoclet Frieze, μια σειρά από τρία υπερβολικά ψηφιδωτά που του ανατέθηκαν για την τραπεζαρία του Stoclet House στις Βρυξέλλες. Το επίκεντρο ολόκληρου του σετ είναι το Δέντρο της Ζωής, μια στυλιζαρισμένη απεικόνιση ενός δέντρου με περίπλοκα και συμβολικά μοτίβα που συμπληρώνεται, μεταξύ άλλων, από ένα ζευγάρι που μοιάζει με τους εραστές που εμφανίζονται στο The Kiss.

Αναμφισβήτητα το πιο διάσημο έργο του Klimt, το The Kiss ολοκληρώθηκε το 1908 και απεικονίζει έναν άνδρα και μια γυναίκα καθώς αγκαλιάζονται ειρηνικά σε μία έκταση με λουλούδια. Περιενδυμένοι με αντίθετα μοτίβα και κυρίως επίχρυσα σχήματα, συνοψίζουν, ουσιαστικά, τη διακοσμητική εστίαση της Χρυσής περιόδου του Klimt .

Μεταγενέστερα έργα

Γύρω στο 1911, ο Klimt σταμάτησε να διακοσμεί τους καμβάδες του με χρυσά φύλλα. Αντ ‘αυτού, άρχισε να ενσωματώνει περίπλοκα σχέδια και χρώματα στις συνθέσεις του, που καταλήγουν να θυμίζουν υφαντές ταπετσαρίες.

Ο Klimt δούλεψε με αυτό το στιλ μέχρι το θάνατό του το 1918, και αυτά τα έργα είναι ένα διάσημο κομμάτι της καλλιτεχνικής του καριέρας. Ωστόσο, τα λαμπερά κομμάτια της Χρυσής περιόδου του είναι αυτά που ξεχωρίζουν περισσότερο από τα υπόλοιπα.

Κεντρική φωτογραφία: Λεπτομέρεια από το έργο “Portrait of Adele Bloch-Bauer I”
Πληροφορίες από My Modern Met7\ Pop Nouveau, IsNotGallery, Cyprus 2011. He lives and works in Athens.

Πηγή: culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/h-astrafteri-xrysi-periodos-toy-gkoystaf-klimt/

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζει την έκθεση της Ειρήνης Βουρλούμης “Στον ίδιο χώρο”, ένα φωτογραφικό διάλογο με τον ζωγράφο Ανδρέα Βουρλούμη.

Στον ίδιο χώρο είναι ένας καλλιτεχνικός διάλογος που άνοιξε η φωτογράφος Ειρήνη Βουρλούμη με το ζωγραφικό έργο του παππού της Ανδρέα Βουρλούμη (1910-1999). Η Ειρήνη Βουρλούμη παραθέτει δικές της φωτογραφίες τραβηγμένες με κινητό τηλέφωνο κατά τις περιπλανήσεις της στην πόλη της Αθήνας – ένας φόρος τιμής δίπλα σε έργα που έκανε ο Ανδρέας Βουρλούμης πάνω από μισό αιώνα πριν: ζωγραφικούς πίνακες, υδατογραφίες, σχέδια και ποιήματα. Τα μέσα διαφέρουν αλλά ο σκοπός είναι κοινός.

Η έκθεση παρουσιάζει 32 ζεύγη φωτογραφιών και ζωγραφικών έργων που έχει επιλέξει η ίδια η Ειρήνη Βουρλούμη. Η αντιπαραβολή των φωτογραφιών με τα ζωγραφικά έργα επικεντρώνεται θεματικά στην καταγραφή της πόλης της Αθήνας και της καθημερινής ζωής της, αλλά περιλαμβάνει και τη σύνδεση συναισθηματικών καταστάσεων με χρωματικές και μορφολογικές λεπτομέρειες σε τοπία και εσωτερικούς χώρους. Μέσα από τον συσχετισμό των εικόνων η φωτογράφος δημιουργεί γέφυρες μεταξύ της μεταπολεμικής Αθήνας, όπως την αποτύπωσε στα γρήγορα σχέδια του ένας ιστορικής σημασίας ζωγράφος και της ίδιας πόλης σήμερα, όπως την καταγράφει η ίδια στις δικές τις περιπλανήσεις. Από τις εικόνες αυτές αναδύεται ο διαχρονικός χαρακτήρας της πόλης, από την αρχιτεκτονική και το τοπίο ως τη ζωή των κατοίκων της, αλλά και μια εναλλακτική γενεαλογία απεικόνισης του αστικού τοπίου.

Επιμέλεια: Σταμάτης Σχιζάκης

Ανδρέας Βουρλούμης

Ο Ανδρέας Βουρλούμης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1910 και πέθανε στην Αθήνα το 1999. Σπούδασε χημεία, και εργάστηκε για ένα διάστημα ως χημικός, επικεντρώθηκε όμως στη μελέτη της ζωγραφικής, ζώντας μάλιστα για ένα διάστημα στο Παρίσι. Κατοικούσε στο Κολωνάκι ενώ διατηρούσε εργαστήριο στο Παγκράτι. Είχε πάντα μαζί του σημειωματάρια στα οποία ζωγράφιζε. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Ανδρέας Βουρλούμης γέμισε εκατοντάδες τετράδια με σχέδια και ακουαρέλες, κυρίως με σκηνές από την καθημερινή ζωή στην Αθήνα. Έχουν γίνει δύο αναδρομικές εκθέσεις του έργου του, στην Εθνική Πινακοθήκη το 1990 και στο Μουσείο Μπενάκη το 1999.

Ειρήνη Βουρλούμη

Η Ειρήνη Βουρλούμη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και έχει ελληνική και ινδονησιακή καταγωγή. Σπούδασε στο Parsons School of Design και στο Columbia Graduate School of Journalism στη Νέα Υόρκη. Εκτός από την καλλιτεχνική της δουλειά σαν φωτογράφος η Ειρήνη Βουρλούμη έχει συνεργαστεί ως φωτορεπόρτερ με εφημερίδες, περιοδικά και blog, όπως οι The New York Times, The Guardian, The Wall Street Journal, The Financial Times, κυρίως για θέματα που σχετίζονται με την προσφυγική κρίση αλλά και τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Ανάμεσα στις προσωπικές σειρές έργων της περιλαμβάνεται η σειρά φωτογραφιών από τις εθνικές εκλογές του 2015, Party like there is no tomorrow, ο φωτογραφικός συσχετισμός του μυθιστορήματος του Στρατή Μυριβήλη «Η Παναγιά η γοργόνα» με την πρόσφατη υποδοχή μεταναστών στη Σκάλα Συκαμινιάς, The Mermaid Madonna, καθώς και η καταγραφή της Αθήνας ως σκηνικού της οικονομικής κρίσης, In Waiting. Η Βουρλούμη έχει εκθέσει στο Bozar στις Βρυξέλλες, στο Martin Gropius Bau στο Βερολίνο και στο Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα, μεταξύ άλλων. Το πρώτο της βιβλίο, In Waiting, κυκλοφόρησε το 2017 από τον γερμανικό εκδοτικό οίκο Hatje Cantz. Η Βουρλούμη είναι μέλος της ελληνικής κολεκτίβας Depression Era.

Πηγή: culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/eirini-voyrloymi-ston-idio-xoro-ekthesi-sto-ethniko-moyseio-sygxronis-texnis/